Confirmation Email Sent

මින්මැඳුරේ අබිරහස

මෙවර පෙරී මේසන් හමුවට පැමිණෙන්නේ තරමක් අද්භූත ගති පැවතුම් ඇති ධනවත් ව් යාපාරිකයෙකි. සුරතල් මසුන් හා සම්බන්ධ ගැටළුවක් ලෙස ඇරඹෙන මෙම පරීක්ෂණය පසුව සිදුවන මිනීමරුමක් හේතුවෙන් වඩාත් දුෂ්කර අඩියකට පෙරළේ. එල්ලුම් ගසේ තොණ්ඩුව පෙරී මේසන් සහ ඩෙලා ස්ට් රීට් වෙත දිගු වීමෙන් පසු, සටන් කරනු මිස මේසන්ට වෙනත් විකල්පයක් ඉතිරි වේද?

මරණයේ දූතයා

ඇමරිකා එක්සත් ජනපදයේ කුඩා නගරයක, සැහැල්ලු දිවියක් ගෙවූ මේරි ඈෂ්ලි වෘත්තීමය වශයෙන් මහාචාර්යවරියක වූවාය. කිසිසේත්ම දේශපාලන ක් රියාකාරිනියක නොවූ ඇගේ දිවියට එක්තරා දේශපාලනික තත්ත්වයක් මත කණ කොකා හඬලන්නට මහ කාලයක් ගත නොවීය. එක්සත් ජනපදයට තේරී පත් වූ නව ජනපතිවරයාගේ අභිමතය පරිදි ඇය රුමේනියානු තානාපතිවරිය ලෙස පත් වූ අතර, එතැන් පටන් ඇගේ ජීවිතය මුළුමනින්ම උඩුයටිකුරු විය. තානාපති දූරය දිවියේ එක් වරක් පමණක් හිමිවන විරල අවස්ථාවක් වුවද, තමා සිරවූ උගුලේ අගක් මුලක් සොයා ගන්නා විටත් ඇය බොහෝ සෙයින් ප් රමාදය. අනුකම්පා විරහිත දේශපාලනික ක් රීඩාවේ ඉත්තෙකු ලෙසින් තමා භාවිත වූ බව ඇයට නොබෝ කලකින්ම වැටහී ගියේය. සෑම අතට

පස් සුමිතුරන් හා හොරබඩු තිප්පොළ

ජුලියන්, ඩික් සමග ආපසු හොර බඩු කන්දේ නිවසට ගියේය. මෙය ඉතා අද්භූත දෙයකි. බාලිං මහතා ගෙදර වසා ඔහුගේ සිරකරුවන් නොමැතිව ගොස් ඇත. එසේ නම් ඔහු ඔවුනට සිදු කර ඇත්තේ කුමක්ද? අනික ඔහු කුවින්ටන් මාමාව පැහැර ගන්නේ කිනම් කාරණයක් පිණිසද? ලීනියර් මහතා එයට කිසිම හේතුවක් ඉදිරිපත් නොකළ බව ජුලියන්ට මතක් විය. ඔහු හේතුවක් දැන සිටියත්, එය සැඟවීමට ඔහුට අවශ් ය වූයේද? මේ සැම දෙයක්ම විශාල ප් රහේලිකාවකි.

යාළු - සුසර ප්රකාශන

අහල පහල ඇත්තෝ

එය ආකර්ෂණීය වුවත්, 'අහල පහල ඇත්තෝ කඩි මුඩියේ කියවිය හැකි ආකාරයේ පොතක් නොවේ. මෙම එකතුවේ ඇති අන්තර් සම්බන්ධිත කෙටිකතා, ග් රිම් බ් රදර්ස් සම්ප් රදායේ එන: ළද බොළඳ, මායාකාරී සහ බොහෝ විට ම්ලේච්ඡත්වයට හැරෙන ආකාරයේ හොඳම සුරංගනා කතායි. බොහෝ දෑ මටසිලුටු වූ ලෝකයක කවකාමිගේ පිරිසිදු ආධ් යාන රටාව බොහෝ දුරට ඇයටම ආවේණික වූවකි. - financial times "අසාමාන් ය නමුත් තෘප්තිමත් කෙටි කෑමක් වැනි කුතුහලය, මායාව සහ හාස් යයේ රසවත් සංයෝජනයක් පිරිනමයි. කවකාමි, මනුෂ් යත්වයේ ගවේෂණය නොකළ අබිරහස් කෙරෙහි තියුණු ඇසක් සහ බුද්ධියක් හිමි ලේඛිකාවක් ලෙස ඇගේ ශූරභාවය අඛණ්ඩව පෙන්වයි. - the japan times

පොත් කොල්ලා

ඇලිස් මල් පොකුර ගැට ගසා තිබූ පටිය ලිහා දැමුවාය. වතුර ටිකක් දමා මල් පොකුර කෙණ්ඩිය තුළ පිළිවෙළකට සකස් කළ ඇය ඊට ඇස්ප් රින් පෙත්තක් දැමුවේ එය ප් රාණවත් වී ලස්සනට පිපෙන්නටය. ඇය ඉන්පසු අතට ගත්තේ එඩ්ගේ පත්තරයයි. එය ඊයේ පත්තරයයි. එහෙත් ඇයට එය වෙනදා මෙන් පැත්තකට විසි කර දමන්නට වුවමනාවක් නොවිණි. යළිත් කිසිම දිනෙක පොතක් පත්තරයක් පැත්තකට විසි කර දමන්නට වුවමනා නොවනු ඇතැයි ඇය කල්පනා කළාය. ඇය පත්තරය දිග ඇරියාය. එය ඇය ගෙදරදී කරන පළමු පාඩම මෙන් විය. ඇය පත්තරයෙන් යමක් දුටුවාය. එය ඇය කළු සුදු පැහැයෙන් දුටු අතර මුල්ම වතාවට එඩ්ගේ පත්තරයේ අකුරු වදන් වී, වදන් වාක් ය වී එහි වූ තේරුම දැන ගත හැකි විය.

අවසානයේදී ජර්මන් ව්යාඝ්රයා නිහඬ විය

සැන්දෑවේ දිගුව ගිය සෙවණැලි සඟවමින් රාත් රිය පැමිණියේ ය. අකාල කාලයක... කාලය නිසොල්මන් වූ සෙයකි. හඬ නිහඬ ය. මරණය. එය නිහඬ හඬකි. ජීවත් වීම කොතරම් වටිනාකමක්ද... අවසානයේදී එය ඔබට සිහි කර දෙන්නේ මරණයේ නිහඬ හඬය. ඒ වෙඩි හඬ ඇසුණි. දෝංකාරයකින් පසු යළිත් නිහඬතාවකි. " සියල්ල අවසන් ය." ඔහු එසේ කීවේ මේ අවසානයට පෙර දවසක ය. ලේ... ඔහුගේ සිරුර තෙත් කරමින් නොදත් අවසානයක් කරා ගලායමින් තිබුණි. "රංගනය අවසන් ය. මම තවදුරටත් රංගධරයකු නොවෙමි. ප් රේක්ෂකයකු පමණි... ප් රේක්ෂකාගාරයේ අවසාන පේළියේ හිඳ සිටින. ඒත් දැන් ඔහු එතැනද නැත. අවසානයේදී ජර්මන් ව් යාඝ් රයා නිහඬ විය.

මහ ගෙදර ඈයෝ

උදෑසනට මහ ගෙදර කුස්සිය තරමක් කලබලකාරී ය. යමුනා එක් ළිපක කෑම පිසින්නී ය. පත්මිණි තව ළිපක ය. ප් රියන්ති තව ළිපක ය. උදෑසනට අක්කා නගාලා කාමරවලින් එළියට එන්නේ තුනපහ බෝතලුත් අතින් කටින් එල්ලා ගෙන ය. සුධර්මා කෑම පිසින්නේ රාත් රියට පමණකි. උදේ දවල් ආහාර ඈත් නිමල්සිරිත් කඩෙන් ලබා ගත් හ. ඔවුන් කළේ පොත් සාප්පුවක් ය. පාසල් වෙලාව ඇරඹෙන්නට කලියෙන් පොත් සාප්පුව විවෘත කළ යුතු ය. එනිසා ඔවුන් හයයි කියද්දී නිවසින් බැහැර වෙයි. බොහෝ විට ඔවුන්ගේ දියණිය සුබෝධා දහවල් වන තුරු නිදා ගත්තා ය. ඒ ඇහැරෙන ඕ පොත් සාප්පුවට ගොස් අම්මාගෙන් කීයක් හෝ ඉල්ලා ගෙන රස්තියාදුවේ ය. කුසුමා වැඩ කළේ ඇඟලුම් කර්මාන්තශාලාවක ය. කර්මාන්තශාලාවෙන්

සංසාරික පොරොන්දුව

ආත්මයක් පාසා එන ඔහුගේ සුවද, ඔහුගේ පහස... කඳුළු වැඩිවුණා ද්වාරිගේ ඇස්වල. හිස නොඔසවාම හිස මත වූ ඔහුගේ දෑත ගෙන දෙතොලට තදකර ඈ, දැඩි සීතලක් දැනුණත් උමතුවෙන් සිපගත්තා ඔහුගේ දෑත. "මං දිහා බලන්න රත්තරන්... ඔහුගේ වචනත් සමග මිශ් රව ඇසුණේ ඉකිබිඳුමක්. සීතල දෑත පපුවට තද කරගෙන ඈ හිස එසවූවා, දෙනෙත් පියාගෙනම. "සුදු නෝනා... මගේ රත්තරන්... වචන නෑ පිටවෙන්නේ ද්වාරිගේ මුවින්. කඳුළු ගලන නෙත්වලින් ඈ බලා උන්නා සඳීවි දෙස. මං ආවා මගෙ දෝණි. අඬන්න එපා මගෙ රත්තරන්... අනිත් අතත් කවුළුව තුළින් යැවූ සදීව් ඇගේ හිස අතගෑවේ උතුරා යන ආදරයක් නෙත් තුළ රඳවාගනිමින්. ''ම... මං... මං... ද්වාරීට බෑ කතා කරගන්න. ''මට සමාවෙන්න රත්තරන් මෙච්

මිනිසුන් අතර

මා දැන් මිනිසුන් අතර හෙවත් සමාජයට පිවිස ජීවනෝපායෙහි යෙදෙන්නට වුයේ, නගරයේ ප් රධාන වීදියෙහි පිහිටා ඇති "සපත්තු මාළිගයෙහි" ආවතේවකම් කරන කොල්ලෙකු ලෙසිනි. මගේ හාම්පුතා මිටි වටකුරු මිනිසෙකි ඔහුගේ මුහුණ දම් පැහැතිය මුඩුය දත් කොළ පැහැතිය නෙත්වල බොර පැහැති ජලය පිරී ඇතිවාක් මෙනි. ඔහු අන්ධයෙකැයි මට සිතේ. මගේ එම සැකය තහවුරු කරනු වස් මම මුහුණ විකෘති කිරීමට පටන් ගතිමි. විරිත්තන්නේ නැතිව ඉඳපන් ඔහු පහත් හඬින් නමුදු දැඩි ලෙස පැවසීය ඔහුගේ බොර පැහැති නෙත්වලින් මා දකින විටමට අපහසුවක් දැනේ. ඔහුගේ දෙනෙත් අඳ නොවන බව විශ්වාස කිරීමට මම මැළිවෙමි. මා විරිත්තන බව හාම්පුතා අනුමානකරනවා නේද?

ඔඩිසි (අවරදිග ලෝකයේ පළමු ප්රබන්ධය)

හෝමර්ගේ ඔඩිසි ගැන පාසල් යන යොවුන් වියේ දරු දැරියන් කීවේ කුමක්දැයි ඔබ දන්නවාද? එය ලොව පළමු ප් රබන්ධයයි. සෑම ප් රබන්ධයකටම වඩා ශ් රේෂ්ඨ වූ එකකි. එය මුලින්ම අවරදිග සිතක ඇති වූ සාහිත් යමය සිතුවිල්ලයි. මෙතෙක් ලියා ඇති හොඳම ප් රබන්ධයයි. මෙහි ඉංග් රීසි පරිවර්තනය ගැන ඩඩ්ලි ෆිට්ස් විසින් මෙසේ පවසනු ලැබ ඇත. එනම් ඩබ්ලිව්. එච්. ඩී. රවුස් මහතා විසින් ඉංග් රීසියට පරිවර්තනය කර ඇති මා කියවා ඇති හෝමර්ගේ හොඳම පරිවර්තන කෘතියයි. ඔහු නවයුගය කරා මෙය ගෙනාවේ 1937 වසරේ මෙය පරිවර්තනය කරමිනි. මෙම මුද් රණය තවදුරටත් දකින්නට නොලැබෙනු ඇත. මේ කතාව වෙනස් කරමින් ඇමරිකානු පුස්තකාලය මෙය නැවත මුද් රණය කළේය. ඒ ඇමරිකානු ජනතාවට ය. ඩබ

හෙවනැල්ල - සිරි ගුණසිංහ

ජිනදාස කාමරයේ දොර හැරීයේය. අරිනවාත් සමගම දැවැන්ත අවතාරයක් මෙන් කවුද දොර ඉදිරියෙහි සිටින බව ඔහුගේ නිලංකාර වූ ඇස් දෙකට පෙනින. ජිනදාසගේ ඇඟ මුලුමනින්ම දාඩියෙන් තෙමී ගියේය. හිටි තැනින් හෙලවෙන්නට තරම් ශක්තියක් නැත. හිස හරවා බැලීමට තරම් ශක්තියක් නැත. අම්මා. වැරහැලි ඇඳගෙන පරුවතයක් වගේ මේ ඉන්නෙ අම්මා. තවත් ඒ කාමරයේ රැඳී සිටිය නොහැක. පිම්මෙන් දෙකෙන් ජිනදාස එලියට පැන්නේය. කාමරයේ සිටින ගැහැනිය මොකද මහත්තයා මොකද කියන හඬ ඇසුනි යයි ජිනදාසට හිතින. ඒකි කන වෙලාද, ජේන්නෙ නැද්ද. අම්ම. ඉදිරිපස නගරයේ වහලවල් උඩින් බටහිර අහසපුරා පැතිර ගිය රත්පැහැය ජිනදාසගේ හිතට බිය ගෙන දෙන්ට විය. කකුල් පැටලෙන්නාක් මෙන් ඔහුට දැනින. මහ