Confirmation Email Sent

අවසන් කටයුතු අනිද්දා

කවිය භාෂා පරිකල්පනයේ අග් ර මොහොත යැයි කිව හැකිය. එබැවින් කවීත්වය පිහිටා සිටින තැන නිරායාසයෙන් ම භාෂාවේ හෘද තානය පිහිටා ඇත. භාවයන්වල රිද්මය නිබදව ප් රකාශ වන්නේ කාව් ය භාෂාවෙන් ය. එබැවින් කවි බස වූ කලි "හද බස" බව කිව හැකි ය. හෘදය විදාරණය වන කල්හි හද බස උපදින බව පැහැදිලි ය. එබැවින් කවි මඟට පිලිපන් නිර්මාණකරුවා යනු හෘද රිද්මයන් ඔස්සේ හද බස අවදි කරවන මනරම් භාව භාෂිතයෙකු ම ය. මේ අනුව ප් රබෝධ වන්නිආරච්චිගේ සුහුඹුල් කවි අංකුර ඒ හෘද විදාරණයේ දිග හැරුමක් ය. කාව් යකරණයෙහිලා ප් රබෝධ තබන පියවර අගය කළ යුතු තරම් ය. එමෙන් ම පරිකල්පන කලාපය බහුමාන පිවිසුමෙන් පොහොසත් ය. කාව් යාලංකාර භාවිතයේදී ඔහු වහර හා තදාසන්න

ඉසබෙලාව

තොරතුරු තාක් ෂණවේදියකු වුණු මනීෂ රත්නායක සහ නිරූපණ ශිල්පිනියක වුණු පේසීමා රසල් වටා නිව්යෝර්ක් පුරවරය පසුබිම් කරගෙන ලියැවුණු ඉසබෙලාව විවිධ මානයන් ඔස්සේ දිගහැරෙන නවකතාවකි. හුදු ප් රේම කතාවකින් ඔබ්බට යමින් මිනිස් සන්තානයන් හී මුල් බැසගත් සිතුම්, ගැළපීම් නොගැළපීම්, අනුකම්පාවන් ද්වේශයන් වශයෙන් ඔවුනොවුන්ගේ සබැඳියාවන් තුළ දී ජීවිතයට කරන බලපැවැත්ම මේ කතා පුවත තුළින් විවරණය වෙයි. පවතින දේශපාලන ව් යුහයන් සහ පරිපාලන අධිකාරීන් පොදු මිනිස් වර්ගයා වෙත බලපවත්වමින් ඔවුන්ගේ ජීවන පැවැත්ම කෙරෙහි ඇති කරවන පීඩාවන් මෙන්ම ඔවුන් ඒවාට මුහුණදෙමින් කරන අරගලයන් ද මෙහි දී සාකච්ඡාවට බඳුන් කෙරෙයි. ඒ අනුව "ඉසබෙලාව වත්මන් සමා

දේව-කන්යා

උන්නාන්සෙගෙ ඉහත ආත්මෙ ඇඹේණිය ළය පැලිල මැරුණය කිව්වනෙ" ඔව්. කෝ දැන් ඒ ඇත්ති? කවුරු දන්නවැයි බං. ඒ ඇත්ති දේවාත්මෙක ඉපදුන්නේ නැද්ද? මං කියන්නෙ ඒ ඇත්ති වෙනුවෙන් දේවාලයක් ඉදි උනේ නැද්ද? ම්හු. ඒ දන්නෙත් නෑ. එතකොට කන් යා දැං කොහේද? ම්හු. අපි අතරෙ ඒකි ගිය දිහාව දන්න කිසිම කෙනෙක් නැහැ. "විදුර මාමණ්ඩි හිතන විදියට කවද හරි කන් යා දේවාත්මෙක උපදින එකක් නැද්ද? මං හිතන්නෑ. ඒකි පුරව ගත්තු පව් කන්දරාවෙ හැටියට මේ කපේදී දේවාත්මෙක ඉපදෙයි කියල හිතන්න බෑ.

බිම්මල්

"ගිනි තියන්න. ඒත් ඔයාට තියා කාටවත්ම මගේ හැකියාවට ගිනි තියන්න බෑ. මට අළු මතින් නැගී සිටින්න පුළුවන්. සකුන්තලා "මොනම හේතුවකටවත් මගුල් මුද්ද ගලවලා තියන්න එපා අරුණෝදි. විශේෂයෙන්ම කෙනෙක්ව රවට්ටන්න හිතාගෙන මගුල් මුද්ද ගලවන්න එපා. ඩිනාලි " සම්පුර්ණයෙන් පිපුන මලකට වඩා මල් පොහොට්ටුවක මාර ලස්සනක් තියෙනවා." හේෂාන් "කවුරුත් නොදැන හිටියට මට හැමදේම ආරංචි වෙනවා. ඔය මගුල නොකෙරුණොත් මම මහ ගෑනිට වෙඩි තියනවා." මේජර් වංශනාථ "මල් පිපෙනවා. පර වෙනවා. ඒ තමයි ලෝකයේ ස්වභාවය. ඒ වෙනුවට අලුත් මල් පිපේවි. සතුටින් ඉන්න. මං ආයෙම එන්නම්. ඩොක්ට කුෂ් "ලස්සන මිසක් සුවඳත් නැති මලක්. කඩලා අතට ගත්ත මල ආයෙම ගහට දෙන්න බෑනෙ. අරුණෝදි '

MADE in INDIA - මේඩ් ඉන් ඉන්දියා

ඒ විෂ්ණු ගැන අපි මුලින්ම අහන්නෙ හින්දුවේදයේදී. තථ් ය ලෝකයේ පැතිර පවත්නා ශක්ති ප් රවාහයක් හැටියට. විශ්වයම ප් රභාස්වර කළ දෙවියකු හැටියට. මේ විෂ්ණු ගැන අපි අහන්නේ, සිංහල කතා කලාව වෙනස් ඉසව්වකට ඇදගෙන යන චුම්බක ශක්ති ප් රවාහයක් හැටියට. තමන්ගෙ ජීව්තයේ අඳුරු කලාපවලට විලක්කු අවුලලා එබෙන එක, එසේ මෙසේ පුතෙකුට කරන්න පුළුවන් රාජකාරියක් නෙවෙයි. ඒ එබිකම ඒ සා අතිශය පෞද්ගලිකයි. කොදෙව්වේ සංස්කෘතික සීමා, සාහිත් ය කිලි තහංචි ගැන, ඒ හැටි වද නොවී සරල, සුගම බස් වහරකින් විෂ්ණු මේ වියමන් කරන්නේ සංචාර ආඛ් යායනයක් ම නෙවෙයි. ඔහුම කියන විදිහට රස්තියාදු මතක සංචිතයක්. විෂ්ණුගේ විචිත් රවත් කතා ගඟුල වරෙක තාණ්ඩව වේශයෙනුත් තවත

නීලා - චිත්ර කතාව

පණංගල අයියා

වැවදෙණියේ ඇල්.ඩී. මැන්දිස් සූරීන් අතින් ලියැවුණු පණංගල අයියා' නම් මේ කෙටි කථා එකතුව නොකියවූ, එහි එන පණංගල අයියා, පොරෝලිස් මාමා වැනි අපූරු චරිත මතකයේ නොරැඳුණු වැඩිහිටියකු ඇතැයි නොසිතෙන තරම් ය. එකල එය එතරම්ම ජනාදරයට පත් කෙටිකථා පොතක් වූ බැවිනි. මෙසේ නැවත එළි දකින ''පණංගල අයියා නම් එතුමාගේ අපූරු කෙටිකථා එකතුව අඩ සියවසකට පසු ජීවත්වන අද දරුවන්ගේ සිත් සතන් තුළ පවා ආනන්දය ද චමත්කාරය ද ජනිත කරනු නිසැක ය. - ප් රසාද් සමරසේකර -

නාරි සුඛ

කෙටි කතාවක් ලිවීම කලාත්මක භාවනාවක් වන තරමට ආස්වාදයක් ලද හැකි කටයුත්තකි. එය නවකතාවක චරිත ගොඩනඟනවාට වඩා සියුම් මෙන් ම භාරදූර අභ් යාසයකි. මුල සිට අග දක්වා ම එක දිගට ගලා යන සිද්ධි හා චරිත කිහිපයක් නවකතාවක චිත් රණය කළ හැකි වුව ද, කෙටි කතා ලිවීමේ දී එවැනි නිදහසක් භුක්ති විඳිය නොහැකි ය. සැම කෙටි කතාවකින් ම අලුත් සිද්ධි දාමයක් නිරූපනය වෙයි; එකිනෙකට වෙනස් චරිත අප හා එක් වෙයි. ඒ මඟින් සාධූන් මෙන් ම සමාජයේ පවුකාරයන් ලෙස ගැරහුම් හා නින්දා ලබන අය වෙත ද එක සේ මෙත් සිත පැතිරවිය යුතු ය. ඒ නිසා ම කෙටි කතා රචනයේ දී ගෑනුන් ගේ ද පිරිමින් ගේ ද චරිත චිත් රණය කෙරිය යුත්තේ එක්තරා කලාත්මක ශික්ෂණයකිනි. මෙහි එන කතාවල චර

නිම්නාද සුසුමක්

"ඔයාට මාව අල්ලන්න බෑ දිනාල්. මට ඔයා ගැන කිසිම හැඟීමක් නෑ දැන්. මිනිහා පිට ගිහින් ආවම නාවලා ගෙට ගන්න මම කන්නගියක් නෙමෙයි. ඔයා ඉන්න ඕන අමායා ගාව. ප්ලීස්... මාව ඩිවෝස් කරලා එයා ළඟට යන්න දිනාල්. මට පුළුවන් මගේ දරුවව තනියම හදාගන්න. මට ආයෙම ළං වෙන්න හදන්න එපා. මට ඔයාගෙන් ඈත්වෙන්න අමාරු වෙයි....... නිම්නාදි හංසනා තේනුවර "ඈත්වෙන්න එපා මගෙන්. මට ඔයාව ඕන. මට ඔයාව විතරයි ඕන නාදි. අමායට කිසි දෙයක් ලැබෙන්නෑ. අමායට ලැබෙන්න ඉන්න දරුවට මගේ නම දෙනවා. මාව ඇරෙන්න ලැබෙන්න ඕන අනිත් හැමදේමත් ඒ දරුවට ලැබෙයි. මට ඉන්න ඕන ඔයයි, අපේ දරුවයි ළඟ. ඔය දෙන්නා නේ මගේ ජීවිතේ... දිනාල් වේද්න තේනුවර මම ඔයාගෙන් ආදරයක්වත් වෙන මොකක්

පූජාත්ම

එක පාරටම තව විදුලියක් කෙටුවා. අවට තියෙන අඳුර එක්ක ඒ නිල්පාට එළිය මට හොඳටම පෙනුණා. ඊළඟට අනිවාර්යෙන්ම ලොකු අකුණක්... මං වට පිට බැලුවෙ ඒක කොහෙන් පත්තු වෙයිද කියලා හිතාගන්න බැරුව. මගේ ඇස් ගියේ වෙල් යාය දිහාට. බොහෝ විට වෙල් යාය මැද තියෙන ගහකට වෙන්න පුළුවන්. නැත්නම් පාර අයිනෙ තියෙන ලොකු මාර ගහකට වෙන්නත් පුළුවන්.. එහෙම හිතෙද්දී මට පාර පැත්ත බැලුණෙ ඉබේටම.. ඒ මාර ගස් දිහාට ඇස් යද්දී... මං දැක්කෙ නොහිතපු දර්ශනයක්... මේ වගේ වෙලාවක හිතට පුදුමයක් දැනෙන දර්ශනයක්...

හුළු අත්ත

කඳුකරයේ සීතල හුළඟ විදින ගමන්, ආතගේ පොඩි පෙට්ටි කඩෙන් උණු උණුවේ කිරි කෝපි එකක් බොන්න යන්න ඔයත් එනවද? කැලෑ මල් පොකුරු කඩාන, සහන් එක්ක ගඟේ ඔරු පැදලා, චූටි කුකූ එක්ක කඳු මුදුනේ තරඟෙට දුවලා, අදීර එක්ක ඔංචිල්ලාවේ වාඩි වෙලා ඈත කඳුකරය දිහා බලාන කතා කරන්නත් පුළුවන්.. ඉතින්, එනවද යන්න මාත් එක්ක හුළු අතු එළියෙන් එලිය වුන සීතල කඳුකරය බලන්න..?

හෘද විස

"අක්කේ... අක්කේ..." ශ් රියාලතා එළියට විත් බැලුවාය. ශ් රියාලතා පසුපස බිසෝ නෝනාත් පොඩි සයිමන් අප්පුත් පැමිණියහ. "ආන්න අර එහා ගමේ මහ බෝක්කුව යට නිශාදිනි අක්කාව මරලා දාලා..." "මුදලාලි, ඔය කඩේ වහලා දාලා යමු මරණේ බලන්න... පේන විදිහට අර නිශාදිනි නෝනාලු.... පව් අහිංසක කෙල්ල..." ශෝකයට පත් සභාපති මුදලාලිහට කීවේය. "මගේ කකුල් දෙකත් එක්ක පණ නැති වුණා මේක ඇහුවම..." හීන් බංඩා මාමා කීවේය. හනික කඩය වසා දමා මුදලාලි අන් අයත් සමඟින් මරණෙ සිදු වී ඇති දෙසට දුවන්නට විය. ---------------------------------------- "මොකද රංජනියෝ, උඹ යකෙක්වත් දැක්කද මද්දහනේ?" ජගත් අසා සිටියේ විමතියෙනි. "යකෙක්...යකෙක් නෙවෙයි රාජයෙක්...අම්ම