Confirmation Email Sent

දඟකාර සිවු යහළුවෝ උගුලක සිරවෙති

ශාපයක් වූ සුන්දර පළඳනාව

භූත වෙරළේ භීතිකාව

වාමන අවතාරයේ ලුහුබැඳීම

මතක මන්තර

වලව් බිත්තියක් මත එල්ලෙන අනුලා කුමාරිහාමි ඉපැරණි සේයාරුව දෙසට නෙත් යා කළ මහලු සේවිකා ජුබිලිනා එයින් පසු මා දෙස බැලුවාය. ඒ කාලේ.. ඒ ඈත අතීතේදී. අනුලා කුමාරිහාමි සෙනෙහෙවන්ත කම් පැවේ නොගැලපෙන පිරිමියෙක්ට.. බණ්ඩාර අප්පෝ ඒ සම්බන්දෙටෙ කොහෙත්ම කැමති වුණේ නැහැ.අවසානේදී අනුලා කුමාරිහාමිගේ සෙනෙහෙවන්තයාව මරලා දාන්නේ බණ්ඩාර අප්පොමයි. ඒ වේදනාව දරාගන්න බැරි තැන අනුලා කුමාරිහාමි සියදිවි නසාගන්නවා. ඒ දවස්වල ඒ ඇත්තිගේ සොහොන පැත්තෙන් එක එක ඡායාවල් පේනවා වලව් වත්තෙ බෙහෙත් පැළැටි හොයන්න ආපු මිනිස්සු දැකලා තියෙනවා.. ඒ විතරක්ද.. පුරහඳ පායන සමහර හැන්දෑවල් වල ඒ ඇත්ති ඉකි ගගහ අඬන සද්දේ අපිට ඇහුනත්.'' ජුබිලිනා විසල් කර

අඤ්ඤතරා නම් මණි පද්මය

අඤ්ඤතරා නම් මණි පද්මය නාම කරණයෙන් යුතු මෙම ග් රන්ථය, සරල කතාවකට වඩා සිතුවිල්ලක ගමනාන්තයකි. මෙහි භාෂා ආඛ් යාන හැඩතල අතරින් පවා අපට දකින්නට ලැබෙන්නේ, බෞද්ධ ධර්මයෙහි ගැඹුරු රූපකවලට සම්බන්ධව යන අසිරිමත් මනෝභාවයයි. මෙම ග් රන්ථය කියවිමේදී සත් යය හා මෝහය අතර සීමාව මැකී යයි. කාලය හා අවකාශය ආශාව හා විමුක්තිය මරණය හා නව ජන්මය යන මේ සියල්ලම . එකම ගැටුමක් ලෙසම පෙනේ. ඒ ගැටුමට නිශ්චිත හා නිර්මිත පිළිතුරක් ලබා දීම වෙනුවට කතෘ අපට අසමසම ප් රශ්න ගොඩක් ඉදිරිපත් කරයි. අනෙක් අතින්, මෙහි පෙනෙන්නා වූ රූපක සංකීර්ණතාව මේ සියල්ලටම එකම ආකාරයේ නිරූපණ බවක් ගෙන දෙයි. ඒ නිසා අඤ්ඤතරා නම් පුස්තකය කියැවූ අය තමන්ගේම මනෝභාවය තුළ

ගබ්සා නොකළ හීන - කාව්ය සංග්රහය

ගබ්සා නොකළ හීන නමින් නවතම කාව් ය සංග් රහයකින් කවි ලොවට අවතීර්ණ වන ධනුෂ්ක මධුරංග වෛද් ය වෘත්තියේ යෙදෙන නිර්මාණකරුවෙකි. පාසල් වියේ පටන් කවිය පිළිබඳව උනන්දුවකින් කවියට ඇලුම් කළ ඔහුගේ නිර්මාණ දෙස බැලිය යුත්තේ ඒවා ප් රවීණ කවියෙකුගේ නිර්මාණ දෙස බලන ඇසකින් නොවේ. ඔහුගේ කාව් ය නිර්මාණ ගැන අදට වඩා කතා කළ හැකිවන්නේ මතුවටය. එතෙක් ඔහුට කවි මගේ තව දුරක් යා යුතුව තිබේ. ඒ කවි ගමනේදී නිතර අභ් යාස කිරීම හා කියවීම ඔහු විසින් තව දුරටත් සිදු කළහොත් ධනුෂ්ක මධුරංග නමින් කවියෙකු මතු සිංහල කවිය තුළ කාගේත් පැසසුමට හා ඇගයීමට ලක්වීම නොවැළැක්විය හැකිය. ඔහුගේ සාහිත ගමනට සුබ පතන්නේ ඒ මතු බලාපොරොත්තුවෙනි. - මංජු නැදගමුව -

Track පැනපු කවි හිතක් - කාව්ය සංග්රහය

කවියෙක් මත් වුණොත් හදවතේ සාදයක් .....

ජීවිතය කවියක් නොවේ

''මගේ ජීවිතේ මට මොනවා හරි අතෑරුණා කියලා හිතෙනවා ධනා. අද පැය ගාණක් තිස්සේ මං කල්පනා කළා. මේ ගෙදර බිත්ති ගඩොලින් ගඩොල උස් වෙන හැටි දැක දැක අපි කොච්චර සතුටු වුණාද? ඉස්සර අපි හැමදාම හවසට අර මිදුලේ ගල් පඩියේ වාඩි වෙලා ගේ හදන හැටි බලන් ඉන්නවා.. අපි ප්ලෑන් කළේ ගෙදර ලස්සනට තියා ගන්න විතරක් නෙමෙයි. අපි මේ ගෙදර ජීවත් වෙන්න ඕන විදිහ ගැනත් හිතුවා. සතුට, සැනසුම...ඒන්.. මොකදෝ හේතුවකට අද අපි දෙන්නා හරියට අඳුනන්නේ නැති දෙන්නෙක් ගාණයි.. මට එහෙම ඉන්න ඕනේ නෑ ධනා.. මං දන්නේ නැහැ මගේ අතින් ඔයාට වෙන්න තියෙන යුතුකම්, වගකීම් මොනවද මගහැරුණේ කියලා. මං හිතුවා මං හැමතිස්සෙම හොඳ වයිෆ් කෙනෙක් කියලා. ආපස්සට හැරිලා බලද්දි මට

පින් සිත පුරා

''මොනවද අක්කේ පුතාල කරන්න යන බිස්නස්?'' ''ඇයි මල්ලි කිව්වෙ නැද්ද? ''අනේ නෑ වරදවා තේරුම් ගන්න එපා. ඔයාගෙ මල්ලි අපිට කියන් නෑ. මල්ලි ඔක්කොම කියන්නේ එයාගේ අක්කටයි අයියටයිනේ. වයිෆ්ටයි දරුවන්ටයි කිසි දෙයක් කියන්නේ නැහැ. වයිෆ් ඉන්නෙ බත් උයලා ඇඳුම් මැදලා දෙන්න විතරයි. කියන්නට පුළුවන් උපරිම අපහාසාත්මක හඬින් අශ්විනී කීවාය. ''අපේ පවුලේ ව් යාපාරය ඉතින් ඇදුම්නේ. කන්දෙපොල ඇපරල්ස් ලේඩීස් ඇඳුම් හදද්දි ඒකට අනුබද්ධ සියොත්ලගේ ෆැක්ටරියෙ ටී ෂර්ට්ස්, බොටම්, ෂෝට්ස් හදයි. ''ලෝටස් සම්බන්ධයක් නැද්ද? ''නැහැ මුල් ය අනුග් රහය විතරයි. ''කන්දේපොළ පැත්තෙන් මුල් ය අනුග් රහයක් නැද්ද? "කන්දේපොළ පවුලෙනුත් මුල් ය ආධාර තමයි. ''ආ!

රන් කෙන්දෙන් බැඳි ආදරයයි

"මගෙ මූණ දිහා කෙලින් බලන්න..." ඔහු කීවේ ඇගේ උරහිස් මත දෑත් තබන ගමන්. ඔහුගේ සමීපකම දරාගත නොහැකිව ඇය උන්නේ අපහසුවෙන් වුණත්, ඔහුට අවනතව ඇය සෙමෙන් දෑස් ඔසවා ඔහු දෙස බැලුවේ ප් රශ්නාර්ථ බැල්මක් දෑසේ අලවාගෙන. "මං ඔයාගෙන් ප් රශ්නයක් අහනවා... ඔයා මට ඒකට ඇත්තම කියන්න ඕන... ඒ වගේම මේ ප් රශ්නෙ මං ආය කවදාවත් ඔයාගෙන් අහන්නෙ නැහැ... ඔයා මේ දෙන උත්තරේ මොකක් උනත් තව දවස් දහයකින් අපි දෙන්න මැරි කරනවා... හැබැයි ඊට පස්සෙ ජීවිතේ විඳිනවද විඳවනවද කියල තීරණය වෙන්නෙ ඔයාගෙ ඔය උත්තරේ හැටියට, ම්ම්... ඒක නිසා හොඳට හිතල බලල මට ඇත්තම කියන්න... "හා..." "ඔයා ඇත්තටම මට ආදරේ නැද්ද... ඔහු ඇසුවේ බැරෑරුම්ව උනත් ඒ ප් රශ්නයට ඇය ගල්

පමාවේ විපාක