Confirmation Email Sent

ස්වප්න - උදේශිකා වික්රමාරච්චි

ඇගේ පෙනහළු වලට වතුර පෙවී හුස්ම හිරවී යද්දී බිසෝට පුංචි නිලමේගේ විලාපය ඇසුණි. එහෙත් විලේ ඒ මායිම බොහෝ ගැඹුරු බව, හොඳ පිහිනුම් කරුවෙකු පවා ගිල්වන තරමට සැඩ බව දන්නා කිසිවෙක් ඈ බේරා ගන්නට ඉදිරිපත් වූයේ නැත. ඒ විල්තලාව ගැඹුරක බිසෝගේ පණසුන් දේහය ගිලී ගියේය.

ලූනා

අපි එහෙම්මම සාලෙ බිම, අළුපාට කාපට් එක උඩ හාන්සි වෙලා, තව සනීපෙට කිස් කරන්න ගත්තා. මං පළවෙනි වතාවට ඇමරිකානු මහ පොළොව මත වැතිරුනේ එහෙමයි. දුශ් අහසක් වගේ මගේ උඩින් හිටියා. ලූ ........' අවසාන නොකරන දිග හුස්ම එක්ක ඒ රහස් කෙඳිරිය මට ඉන්න බැරි කරනවා. " එයාව තව තවත් සතුටු කරන්න මට ඕන. ස්වර්ගයේ වළාකූල්වල එයා ගෑවෙන තරමට අහස්ගත කරන්න මට ඕන. එයාගෙ ජීවිතේ හොඳත් නරකන් දෙකේදිම උමතු උපරිමය වෙන්න මට ඕන. " වයිල්ඩ් ඛෙරිවල පැණි ටීශර්ට් එකේ හැලිලා. ලාවට දම් පාට තීන්ත පෙගිලා වෙලා වගවගේ ඩොට් ඩොට් හැමතැනම. මම දුශ්ට ෆොටෝ එකක් අරන් යැව්වා. ඉක්මනට එන්න මගේ බෙරි ගෙඩියමට ඔයාව ලෙවකන්න ඕනි. දුශ් දිව දාපු ඉමෝජියකුත් එව්වා. ග

යාපනේ කොල්ලා කොළඹ කටකාරයා

යාපනේ කොල්ලා - කොළඹ කටකාරයා පොත කියවන්න ඕන ඇයි? සිවිල් යුද්ධය, ලිංගිකත්වය, දරුණු කොන්දේ අමාරු, ඩ් රැග් රංගනයන් සහ දිව් යමය නිමේෂයන් කියන හැමදේම එකම පිටුවක සජීවී වෙන, කොහොමහරි ඒවා පරිපූර්ණ සංවේදීබවට පැමිණෙන කතන්දරයක් ඔබ මීට කලින් කියවලා නැති නිසා. මේ පොත එක සමානව හාස් යජනකයි, හද කම්පා කරවන සහ ඒගොල්ලො ඇත්තටම එහෙම කිව්වද? කියලා ඇහෙන සුළුයි. ඔව්. ඔව්. මම එහෙම කළා. වෙඩි උණ්ඩවලට ඔළුව පාත් කරමින් සහ රහස් බැලුම් හෙළමින් හැදුණු වැඩුණු යාපනේ කොල්ලෙක් කොළඹ මාධ් ය සර්කස් එක මැදට කෙළින්ම ඇදගෙන වැටුණු, පසුතැවිලි නොවෙන ගමනක කතාවක්. මේක ඔයා කියවලා අඬන සාමාන් ය කතාවක් නෙමෙයි. ඒක දීප්තියක් සහිත ජීවිතය ගලවා ගැනී

ගිමන් හරින දියඹ දිගේ

"හොඳට මතක තිය ගනින් මචං.. ආය කවමදාවත් උඹට මේ මාතෘකාව මගේ එක්ක කතා කරන්න බැහැ... කතා කළොත් අර පරණ විදිහටම අපි තරහා වෙයි... හැබැයි අර කැම්පස් කාලේ වගේ නෙවෙයි ආය යාළුකම් නැහැ ආකේත් පැවසුවේ තදිනි. කොල්ලා අරන් මම යන කොට... කොල්ලට අවුරුදු දෙකක්වත් වෙලා නැහැ... මම්මි ඇහුවා මගෙන් දෙව්ව බලාගන්න මට තනියම පුළුවන්ද කියලා... මම පුළුවන් කිවා... ඇත්තටම නම් මට එයාව බලාගන්න බැහැ... පොඩි එකෙක් මම බලාගන්න දන්නේ නැහැ... එත් මම මම්මි ළඟ එයාව දාලා ගියේ නැහැ... ඇයි දන්නවද පෘතුවි ඔහු දෙස බැලුවේය. ඔය කතාව කියලා දවසක මට කසාදයක් කතා කරයි කියලා... දැත් මගේ කොල්ලට අවුරුදු හතරයි. කිරිසප්පයෙක් බලා ගත්ත මට මේකා කජ්ජක්ද... ඒක

නොදනිමි කාගේ දොසා

'නොදනිමි කාගෙ දොසා' නවක ලේඛිකාවකගේ කළඑළි බැසීමකි; සුවිශාල කැපවීමක් දරා සංවේදී කතා පුවතක් පාඨකයා හමුවට ගෙන ඒමට දැරූ උත්සාහයකි. විශේෂයෙන් යථාර්ථය මේ යැයි කියා නිෂේධනීය තත්ත්වයක් වන අසංවේදී මිනිසුන්ගේ නරුම ක් රියා උලුප්පාලන සහ ඔවුන්ගේ ජයග් රහණ සටහන් කරන වර්තමාන ප් රබන්ධකථාවට- වේදිකාවට ඇගේ මෙම නිර්මාණයේ පැමිණීම වේදිකාගත වීම රික්තකයක් පූරණයක් ලෙසින්ද හඳුනා ගැනීම වරදක් නැත. මන්ද ඇය කිසි සමාජයක නිර්මාණකරුවාගේ වගකීම කුමක්ද යන්න අවබෝධ කරගෙන ඇති හෙයිනි. ලද අත්දැකීම ඒ ආකාරයෙන්ම ඉදිරිපත් කිරීමට අවශ් ය වීම නිසා යම් යම් තැන්වල ඍජුවම ප් රකාශ කරන බවක් ප් රකට කළද ඇය මවන කතා පුවත මනුෂ් යකම්-සාරධර්ම සුවිශාල වශයෙ

සිංහල ජාතියේ වංශකතාව - සංසාරාරණ්යය සහ සයිමන් නවගත්තේගම

'...තවමත් මෙරට ශාස්ත් රාලයීය අධ් යාපනය තුළ ඉහළම අදියරේදී වුවත් සාහිත් ය කෘතියක් කියවන්නේ චරිත නිරූපනය, සන්දර්භය වැනි අංග මතුපිටින් හඳුනා ගැනීමෙන් පමණි. එහෙත් සමන් ඉන් ඔබ්බට ගමන් කරමින් රෝලන්ඩ් බාත්, ෆූකෝ වැනි නූතනවාදයෙන් ඔබ්බට ගමන් කළ විචාරකයින් සහ ෆ් රොයිඩ්, කාල් යුං වැනි මනෝ විද් යාඥයන්ගේ න් යායයන් උපයෝගී කොට ගැනීම අගය කළ යුතු තත්වයකි. ගනනාථ ඔබේසේකර වැනිවිශිෂ්ට පර්යේෂකයන්ගේ ලියවිලිවලින් මෙහිදී සමන් ආලෝකයක් ලබාගන්නා බව පෙනේ. .......ප් රාග් ඓතිහාසික ගවේෂණ පිළිබඳ දැරණියගලගේ මතය වෙත යාම, වන්නි ප් රදේශයේ නවගත්තේගම අනුභූතික දත්ත ලබා ගැනීමට ප් රාදේශීය ලේකම් චන්ද් රසිරි බංඩාර සමග එක්ව කටයුතු කිරීම ත

මගේ හොඳ තාත්තා

වීක්තර් ගොල්යාව්කින්ගේ ' මගේ හොඳ තාත්තා ' නම් මෙම යොවුන් නවකතාව සෝවියට් දේශයේ ළමුන් අතරේ අතිශයින් ආදරය දිනාගත් කෘතියකි. මෙම කෘතිය මගින් ගොල්යාවකින් සිය ආදරණීය පියා ගැන සිහිපත් කරයි. පේත්යා නම් සත් හැවිරිදි දරුවෙකුගේ දැසින් දිගහැරෙන මෙම කෙටි නවකතාව තුළින් බාකු නගරයේ ළමා විය, ස්වකීය බාල සොහොයුරු, මිත් රශීලී පවුල, අසල්වැසියන්ගේ චරිත හා සිය ළමා විය ගත වූ යුගය ගැන මෙන්ම, මව්බිම වෙනුවෙන් සටනට ගොස් යළි නොපැමිණි ආදරණීය පියාණන් ගැන ක්ෂේත්යා විස්තර කරයි. පියා චාම් ගතිගුණ ඇත්තෙකි. අවංකව ජීවත් වූ කෙනෙකි. දරුවන්ට මහන්සේ ආදරය කළේය. විසල් මනසකින් ලෝකය දෙස බැලීය. මව්බිම වෙනුවෙන් සිය යුතුකම නොපිරිහෙළා ඉටුකළ උද

හද බැඳි සිතුවම් - කාව්ය සංග්රහය

හැමෝටම ඇති හිතේ ඇදුන එහෙම පින්තූරයක් සේයාපටයක තිබුනත් නැතත් ජීවිතේ මතක තියෙන නොතියෙන යම් දවසක හිත ඇඳුන සෙල් රුවක්....බිතූ සිතුවමක් ළඟ හිටියත් නැතත් නිතර නිතර සිහිවෙන රුවක් දයාබර සෙනෙහෙබර කවුරුන් හෝ කෙනෙක් එකට ඉඳි ගත්තු පින්තූරයක් ඔව්.. හැමෝටම ඇති එහෙම එකක්

ඇන්ටන් චෙකොෆ්ගේ කෙටිකතා දහයක්

කාලීන සාහිත් ය සේවයක් ආචාර්ය පාලිත ගනේවත්ත මහතා විසින් රුසියන් බසින් සිංහලට පෙරළන ලද චෙකෝෆ්ගේ මේ කෙටිකතා එකතුව මේ වෙලෙහි පළ කිරීම කාලීන සාහිත් ය සේවයක් ලෙස මම දකිමි. චෙකොෆ් ඇතුළු ටොල්ස්ටෝයි, ඩෙස්ටවස්කි, ගොර්කි ආදී වූ ලේඛකයන් විසින් බිහිකරන ලද ශ් රේෂ්ඨ රුසියන් සාහිත් යය වෙන යළි යොමු විය යුතු අවධියකයි අප පසුවන්නේ. මා මෙසේ පවසන්නේ කුමක් සිසාද යන්න පැහැදිලි කළ යුතු යයි සිතමි. අද අප විසින් කළ යුත්තේ පිරිහීමේ ප් රපාතය වෙත යමින් ඇති පශ්චාත් ධනවාදී බටහිර ලෝකයෙන් ගලා එන කුණු කන්දල් මෙහි රඳවා ගැනීමට තැත්කිරීම නොව අර රුසියන් ශ් රේෂ්ඨ නවකතා උරුමය වෙත අපගේ පාඨක මනස යළි යොමු කිරීමයි. අද මෙරය සිදු වෙමින් පවත

පණ ඇති තොප්පිය - රුසියාව ප්රකාශකයෝ

සිඳු රළ රඟ

මුහුද දෙස බලද්දී ලැබෙන චමත්කාරය අතිමහත්ය. සැඩ චණ්ඩ කුණාටු වලින් වරෙක ඔපවත් වන ඇය බොහෝ විට ළගන්නා ස්වරූපයකින් මිහිකත සිපගන්නීය. වන මෘගයන්ගේ හඬින් බියකරු වෙන මහ වනයද එවැනිය. ඉඳහිට සන්සුන් වුවද බොහෝ විට හුදකලාව හා එක්වූ බිහිසුණු බවක් දනවන බව අපි දනිමු. මුහුදුකරයටත්, එවැනි වන දහනකටත් ආදරය කළ, කිසිවෙකුටත් හිස නොනමන, මුහුදත් වනයත් තමාගේ ජීවන වාසස්ථානය කරගත්, ජීවිතයද මුහුද හා වනය මෙන්ම වෙනස් වෙද්දී, ජීවිතයේ විවිධ හැලහැප්පුම් වලට ගොදුරුවුණු, නොසැලී ඒවාට මුහුණ දුන්, පරදේසක්කාරයකුගේ ත් ඔහුට ආදරය කළ අක්කා නගෝ දෙදෙනෙකුගේත් ගැඹුරු විවාහ සංකල්පයක් සහිත, ආදරය ශෘංගාරය කෝපය වේදනාව ක් රෝධය ඊර්ෂ් යාව වැනි මිනිස්

වළාකුළු යහන්

මුතු තවමත් සිටින්නේ දෑතින් මුහුණ වසාගෙනය. ඒත් මිතුරන් තමා රදීප් අසල තනිකර යනවාට එරෙහි වන්නට ඇයට උවමනා නොවීය. මේ තමා ජීවිතයට වඩා ආදරය කළ පිරිමියාය. ඔහු අසල ඇයට බියක් හෝ අපහසුවක් නැත. ගිහන්සිගේ සම්බන්ධතාවය නිසා ඒ කාලයේ මුතුට රදීප් දුටු විට පිළිකුලක් දැනුණිද මේ මොහොතේ ඇගේ සිතේ ඇත්තේ ඔහු කෙරෙහි අනුකම්පාවකි. " නාඬා ඉන්න මුතු.....ඔයා අඬන්නෙ ඇයි කියලා මං දන්නෙ නෑ...ඒත් මං නිසා නම් ඔය රත්තරන් ඇස් වල කඳුළු නාස්ති කර ගන්න එපා.....