Confirmation Email Sent

ඔබට මා මෙන්

" අ ද ඉඳලවත් කෙල්ලෙක් වගේ හැසිරෙන්න බලනවා... ඔය ගැනූකම වටින්නේ එතකොට හැම එහෙකටම ඔය කට ඉස්සර කරගෙන වට්ටි අම්මා කෙනෙක් වගේ හැච හැච ගාන්නේ නැතුව. ටී ෂර්ට් කෑල්ලයි කලිසමයි ඇන්දම හිතන් ඉන්නේ කොලු භාග කියල ද? නෑ බං ඒ හිත විතරයි ඒ නිසා දැන්වත් කෙල්ලෙක් විදියට හැසිරෙනවා. එතකොට තමයි ගෑනු ළමයෙක්ගේ නියම ලස්සන පෙනෙන්නෙ..... තවත් කොල්ලෝ එක්ක මේ විදිහට කට ගහගෙන යනවා මම දැක්කොතින් අම්මපා උඹේ කන පලනවා මම එදාට." ඔහු දත්කුරු කමින් එලෙස පවසත්ම ඇය කඳුළු පිරුණු දෙනෙතින් ඒ දෙස බලාගෙන සිටියාය. ඔහුගේ තියුණු බැල්ම දුටුවෙන් ඇය නෙතු වෙනතකට හරවගෙන ඔහුගේ සුරතට මැදි වූ තම අත ඇද ගත්තාය.

උතාරා

xoxo

කන්යාවියයි ඈ

අහසක් තරම්

කඳුළ නුඹ ඇවිදින්

ජුනි 23 වනදා සිට බෙදා හැරීම් ආරම්භ වේ

මා ඇය නොවේ

කෝපයෙන් දැල්වී වියරුවෙන් මත්වී කාලි වෙස් ගන්නී මා ඈ නොවේදෝ ! ඈ මිලින කරවූ මගේ ලොව ඇවිලූ මා වියරු කරවූ නුඹ ඔහුම වේදෝ !

පිච්ච මල් හීනය

පිච්ච මල් හීනය මගේ අත අතාරින්න අශී ප්ලීස් මම බොහොම සංයමයකින් පාලනය කරගත්තු කටහඬකින් කතා කළේ හැඟීම්වලට ඉඩ දුන්නොත් මට වෙන්නේ අඬන්න ඇයි දැන් මම අල්ලනකොටද අමාරු අරූ කර වටේ අත දාගෙන ඉන්නකොට කිසිම අමාරුවක් තිබ්බේ නෑ නේද අශීගේ තරහව පිපිරෙනවා ඒත් එයාට කිසිම සාධාරණ අයිතියක් නැහැ මේ විදිහට තරහා ගන්න. මේ තරමටවත් මම නෝක්කාඩු ගන්නේ මම එයාට ආදරේ කරන නිසා ඒත් යාළුකමට, ඒ හැඟීම අයිති නැති නිසා මම උපරිම උත්සහ ගන්නවා. ඒ හැඟීම් හංගන්න. මානවිවයි අශීවයි එක තැන දකිද්දී තරහා නොගෙන ඉන්න. ඒත් අශීගේ හිතේ මං ගැන තියෙන්නේ යාළුකමක් විතරයිනම් එයාට මේ තරම්වත් තරහා ගන්න අයිතියක් නැහැ. එයයි ඔයයි කියන්නේ මට දෙන්නෙක් අශී. ඔයා ම

දැවෙන හිත්

"එයාව මට ඒ රටේ තියාගන්න පුලුවන් ලේසිම ක් රමේ හැමදාම ඔයා වැරදිකාරයෙක් විදියට එයා පිලිගන්නකන් විතරයි යුධාර්. එයා හිතන් ඉන්න හැමදේම බොරු කියලා එයා දැනගත්තොත් එයාව ඔයාගෙන් ඈත් කරන එක ලේසි වෙන්නෑ. එයා අපේ බාප්පාට හරි ආදරෙයි. ඔයාගෙන් ඈත් කරන්න පුලුවන් ලේසිම ක් රමේ ඔයා හැමදාම මිනීමරුවෙක් විදියට එයා හිතන් හිටියොන් විතරයි. අනික මැරි කරන්න තරම් පෑහෙන වයසකුත් නෙමේනෙ ඔය දෙන්නා අතරෙ තියෙන්නෙ. ඒ හින්දා කරුණාකරලා... එයාගෙන් ඈත් වෙලා යන්න එදා ඒ මොහොතේ යුධාර්ට දැනුනේ සියල්ලම අහිමිව යන්නාක් වැනිය. යුධාර් සිත තද කරගෙන උන්නේ තමා කෙතරම් ඇයට ආදරය කළද ඈ තමාට වඩා දෙගුණයක් පමණ බාල බව සිහිවය.

නුඹ හින්දා

ඒ කියන්නෙ මට ළං වුණෙ පලිගන්නද. එදා කිව්ව එකට.එහෙමද? නෑ කියන්න පුළුවන් කමක් මට තිබුණෙ නෑ. ඒකයි මං බලාගෙන හිටියෙ.මුකුත් නොකියා. "ඒක එහෙමද?" උත්තර ඕන කියන නොයිවසිල්ල ඒ වචන වල තියෙද්දි තවත් එයාට වද දෙන්න ඕනකමක් මට තිබුණෙ නෑ. ඔව්.ඒක ඇත්ත. අනායගෙ ඉකිය පුපුරලා ගියා. ආයෙම වතාවක් මම එයාව මරලා දාලා තිබුණා. "අනායා අහලා ඉන්න ප්ලීස්. ඒ අඩන විදිහ බලාගෙන ඉන්න බැරිම තැන මං එයාට කිව්වත් අනායා ඒ ඉකිගහන එක නතර කළේ එයාටම ඇති වුණාම. එයා හෙම්බත් වුණාම. "ඒක එච්චර වැරැද්දක් ද. ආඩම්බර වෙන එක හරි ලොකුකම කියලා ඔයා කියන එක හරි.. ඒක එච්චර වැරැද්දක් ද?" අනායා අන්තිමට එහෙම ඇහුවම මගෙ ඇස්දෙක පියවෙලා ගියා

ඉඳිකටු තුඩු

මම බරැති සුසුමක් පිට කලෙමි. අහස අල්ලනන්ට බැරිය. අහසද අනුන්ගේය. ඉතින් සඳ ඉල්ලා කුමට වැලපෙම්ද... මම පන්ති කාමරයට ගොස් ඉඳගත්තද මගේ හදවත තරමක් වේදනාවකින් බරවිය. හදවත මැද්ද ඉදිකටුවකින් කවුදෝ විසින් හාරනවා වැනිය. නමුත් එසේ දැනෙන්නේ ඇයි දැයි මටම නොතේරෙන මොහොතක... පන්තිකාමරයේ දොර ඇරුනි. එය තිබුනේ මට පිටුපාය... මම හරිබරි ගැහිවැඩි වී පිටුපස බැලුවෙමි. අනේ දෙවියනේ දුටු දසුනින් මගේ දෙපා පන නැතුව ගියාක් මෙන්ය. මා පසුකර ගියේ සැර විලවුන් සුවදක්ය. දැන් මා කුමක් කරයි මගේ යටිසිත පෙරලා මගෙන්ම ප් රශ්න කලේ. බඩ හරහා පපුව තෙක් පැමිනි දැවිල්ලද සමගිනි. මට පැන දුවන්නට තරම් හිතුනි.