Confirmation Email Sent

බල්සාක් කැෆේ

මංජුල වෙඩිවර්ධන පත්තරකාරයෙකි. ඒ සමගම කවියෙකි. කෙටිකතාකාරයෙකි. නවකතාකාරයෙකි. තිර රචකයෙකි. මේ සියලු ඉසව්වල වෙඩිවර්ධන නම හා ඈඳී තිබෙන භාෂා විස්මයක් තිබේ. පත්තරයක කොලමකට ඒ භාෂා විස්මය මහත් ආභරණයකි. එහෙත්, කොලමකට එපමණක් නොසෑහෙයි. එහි ලියැවෙන්නේ කුමක්ද? බොහෝ කොලම්කාරයන් අසමත් වන එතැනදී මංජුල සමත් වන්නේ, කොලමකින්ද කියන්නට දෙයක් ඔහුට ඇති හෙයිනි. ඒ, දශක ගණනාවක් තිස්සේ ඔහු පුරුදු පුහුණු කළ අත් යන්ත මානව ගරුත්වයයි. සැතපුම් දහස් ගණනක් එහා සිටියත්, දශක ගණනාවකින් මුහුණට මුහුණ හමු නොවුණත්, එදා මෙන්ම අදත් මංජුල - අප වැනි වූ අතළොස්සක් දෙනා බැඳී සිටින අවබෝධාත්මක හුය නම් ඒ මානව ගරුත්වයයි. එදා මෙන්ම අදත් ලංකාව, ම

ඕරා

දෙවියනේ ඒ් මම ද ඒ් මගෙ ශරීරය ද මම ඒ්කෙන් මිදිල ද මම සිතින් පාවෙනව ද මේක හීනයක් ද

ජය හේ සයිමන්

ටැම් පිට හටනින් සිය වික් රමාන්විත චාරිකාව අරඹන බලදේව ලෙඩකු රෝහලට ගෙනියන්ට පෝනියකු පැහැර ගෙන ආරච්චි මහත්තයාගේ උදහසට ලක් වෙයි. අවිනීත චීවරධාරියකු නිර්දය ලෙස මට්ටු කරන ඔහු හැත්තෑඑක කැරැල්ල සමයේ දී සහන කඳවුරක් දමා සිය ගම් රටවලට යන්ට බැරි ව අතරමං වූ මඟීන්ට නවාතැනුත් කෑම බීමත් සපයයි. ඔහුට අනුත්තරා හමුවන්නේ මෙහි දී ය. ඉතිහාසය දෙස නව මානයකින් බලන ඇයට කසුබ් රජු පීතෘ ඝාතකයකු නොව කලාව වෙනුවෙන් දිවි පිදූ සුන්දර මිනිසෙකි. සිය දූන් දෙදෙනා බෝ සහ උපුල්වන් කලාව වෙනුවෙන් කැප කළ ඔහු ඔවුන්ගේ රූ රන් වනිනුත් නිල් වනිනුත් සීගිරි බෙයදේ සිතුවම් කළේ ය.....

දිවිදෙනක සිහිනෙක

හදිසි විපතක අඳුරක්, එළියේ නොදුටු ගැඹුරක් පෙන්වයි. හිතක සැඟවී තැම්පත්ව තිබූ කහටක් දයාවේත් මායාවේත් හදිසි ගැස්මකින් පෑදී, හීරි රිදී කම්පිතව ගැලවෙයි මදු මතින් ගී නදින් මිතුරු සිත් පැටලෙයි. දිවි දෙනක දෑසක් සිහිනයක් තුළ දිදුලයි.

ඩොරිස්ගේ මතක සටහන්

මෝස්තර නිරූපිකාවක්, මාධ් යවේදිනියක්, සංස්කාරකවරියක් සහ ගුරුවරියක් ලෙස සේවය කර ඇති සොෆියා ලුබෙරි සිය අත්දැකීම් හා දැනුමෙන් ප් රයෝජන ගනු පිණිස සිතමින් the red address book නවකතාව ලියා මුද් රණයෙන් පිට කළාය. ජාත් යන්තර වශයෙන් ඉතා සාර්ථක වූ ඇගේ කුළුඳුල් නවකතාවේ 40 වෙනි පරිවර්තනය සිංහල භාෂාවෙන් පිට වෙනු දැකිමෙන් බෙහෙවින් සතුටු වෙන්නී ය. ග් රන්ථකරණය සිය වෘත්තිය කරගත් ඈ ළමාපොත් රැසක් ලියා පළකර ඇත. ඇගේ ම සිය රටේ පමණක් නොව වෙනත් රටවල ද වසරේ වැඩි වශයෙන් අලෙවි වූ පොත් ලැයිස්තු අතරට ඇතුළත්ව තිබේ. ජීවිතයේ බොහෝ දුක් ගැහැටවලට මුහුණ දෙමින් සිය ආදරවන්තයා සොයා ගිය එම දීර්ඝ, මිහිරි හා අමිහිරි ගමන වැළලී යනු දැක්මට

Dream Inspiration of Canadian කෙල්ල

සීත වැහි තුහින මිහිකත සිපගන්නාක් මෙන් සියුම්ව මගේ හදවත වර්ණවත් කළ ප් රේමණීය පින්සලකි ඔබ. එකම එක ප් රේමයක් වෙනුවෙන් කළ විශ්වීය ආරාධනාවක්. හිමි නොවුනත් එකම එක ආරාධනාවක් වෙනුවෙන් බලා සිටින සුදු අරලිය ප් රාණයක්. දිය රැළි මත පෙරලි පෙරලි ආ හැඩකාර බෙල්ලෙක්. නැවතුන තැන හොඳම තැන කියූ බෙල්ලෝ බැන්ගල් එකක් විටින් විට හිතට ඇවිදින් මතක් කළ ප් රේමයකට හැකි වේද අරඹන්නට නැවතුන තැනින් නැවතත්...

කරුණාවතී සහ පුස්තකාලය

ආ... එයා ඉතින් මොකද? ලියනවා, ලියනවා, ලියනවා. ඒවම කියවනවා, ආපහු ලියනවා, කියවනවා සමහර විට ඉරලා දානවා. එයාට මං ඉන්නවද නැද්ද කියලාවත් මතක නැහැ. අනේ, මේ අපේ අම්මලා මට දාපු වදමල් මාලයක් නේ, අර මරන්න ගෙනියන කොට දාන්නේ! ඉතින් මං ඒකත් බෙල්ලේ දාගෙන වධකයා මගේ බෙල්ලට කොටන දවස වෙනකම් පෙරහැරේ යනවා බොරුවට හිනා වෙවී. වෙන මොනවා කරන්නද? නෝනා ටෙලිෆෝන් එකෙන් එහෙම කියනවා කරුණාට ඇහුණේ අහම්බෙනි. ළමයි?! මං කොච්චර ආසද අනේ දරුවෙකුට? දරුවෝ හදන්න ඉතින් එක ඇඳේ බුදියන්න එපැයි අපි දෙන්නා...! ඉතින් මොන ළමයිද...? ඒත් මට හිතුණොත් මම ඒකත් කරනවා. විවාහය කියන්නේ එකට පොතේ අත්සන් කරලා වෙනම ලෝක දෙකක ජීවත්වීම නෙමෙයිනේ නේද? "මේ මන්දිර

සුනීත මහ රහතන් වහන්සේ

ධම්ම චක්ඛු

(නිවන්) පිළිවෙතට කැමති වන්නකුට තමා තුළ පවතින යම් යම් සැක සංකා විමතීන් දුරු කරගනිමින් බුදුසසුනින් ආධ් යාත්මික අස්වැසිල්ලක් උදාකර ගැනීම සඳහා ආචාර්ය ධර්මසේන හෙට්ටිආරච්චි සූරීන් විසින් සම්පාදිත 'ධම්ම චක්ඛු දහම් ඇස ලිපි සංග් රහය මහඟු අත්වැලක් වනු නො අනුමාන ය. මාතෘකා තිස්දෙකක් ඔස්සේ විහිදෙන මේ ධර්ම සංග් රහය දහම් ලැදි පොදු පාඨකයාට තේරුම් ගැනීම පහසු වන පරිදි සරල සුගම බස් වහරකින් සම්පාදනය වී ඇත. ප් රතිපදාවෙහි උත්සුක ශ් රාවකයාට අවශ් ය මූලික ධර්ම පර්යායයන් පිළිබඳ අවබෝධයක් ලැබීමට හැකි වන පරිද්දෙන් කරුණු සංග් රහ කර ඇති ආකාරය ප් රශස්ත ය. අනිත් ය දැක්ම වාස්තවික ලෝකයේ අනිත් යතාවයට සීමා නො වී, අම්මානය ජනිත වන

කෝබි

ඕස්ට් රේලියාවේ, බ් රිස්බේන් ප් රාන්තයේ උපත ලද කුඩා බලු පැටවෙකු වටා ගෙතී ඇති කෝබි නැවුම් තේමාවක් රැගත් අපූරු යොවුන් නවකථාවකි. දීශනී ප් රභාසර් වීරරත්න කතුවරිය සුරතල් කෝබිගේ චිත්තාභ් යන්තරය විනිවිද දකින ආකාරය ඉතා මනහරය. ඇගේ රචනා ශෛලිය බෙහෙවින්ම සජීවීය. පාඨකයා තුළ කුතුහලය අවුළුවන සුළුය. "මම වෙන කොහේ හෝ ගෙදරකට භාර දෙන දවස නම් වැඩි ඈතක නෙවෙයි කියන එක මට තේරුණා. වරෙක පුංචි කෝබිගේ සිතිවිලි එසේ පෙළ ගස්වන කතුවරිය කතාවේ අවසානයට ළං වෙද්දී කෝබි ලංකාවේ සංචාරයකට කැටුව එයි. මට වගේ ලස්සන පිඟන් කෝප්ප එයාලට නෑ. කෑම කද්දී වීසි වෙන කෑමත් අන්තිමට බිමින් අහුලාගෙන කනවා. බිමත් ලෙව කනවා. අනේ...එතකොට ඒ ගොල්ලන්ට වැලිත් ක

ජැෆ්නාදරය

ඇයි මම මගේ මංගල දින රාත් රියේ කාටත් නොකියා තානායමෙන් පැන ආවේ...? ඇයි මට මගේ නිත් යානුකූල සැමියා සමග මංගල රාත් රිය ගත කරන්නට නොහැකි උනේ...? මම මගේ නීත් යානුකූල සැමියා අත හැර ඇයි මම මගේ පෙම්වතා වන රමේෂ් සොයා මේ රාත් රියේ පැන යන්නේ...ඉ ඒ ගියත් ඔහු මාව ආදරයෙන් පිළිගනීද...? වෙනකකුගේ නීත් යානුකූල බිරිඳ ලෙස අද දින නෑ හිතමිතුරන් ඉදිරියේ දිවුරුම් දුන් මාව, ඔහු පිළි නොගතතොත් මට මේ යන ගමනෙන් පසු මොනවා වේවිද? අම්මා තාත්තා ඇතුළු අපේ හත් මුතු පරපුරේම මූනේ දැළි ගෑ මට ඔවුන්ගෙන් කවදා සමාවක් ලැබේවිද? හෙට දිනය වන විට මධුසමය සඳහා ගිය ඔවුන්ගේ ආදරණීය දියණිය, ඇයගේ සැමියා අත හැර තානායමෙන් පැනගිය කතාව ආරංචි වු විගස, ඔ