Confirmation Email Sent

කාලය, අවකාශය තුළ මාක්ස්වාදය

විශ්වයේ ස්වභාවය අවබෝධ කර ගැනීමෙහිලා ක් රියාකාරී වන මනස විවිධ සංකල්ප උපදවන්නේ ය. එසේ මනසෙන් උපදවන විවධ ප් රකාර අනුව විශ්වයේ ක් රියාකාරීත්වය අවබෝධ කර ගැනීමට මිනිසා උත්සුක වන්නේ ය. නිබඳ ව පැනෙන නිරන්තර ක් රියා සංස්තතියක් අඩංගු විශ්වය පුද්ගල, වස්තු හා සිද්ධි වශයෙන් ප් රභේදගත කිරීමට මිනිසා ඉදිරිපත් වන්නේ මෙසේ මනසේ උපදවන සංකල්ප මගින් හෙතෙම මෙහෙයවනු ලබන නිසා ය. පුද්ගල, වස්තු හා සිද්ධි වශයෙන් ප් රභින්න වූ විෂය ලෝකය ප් රතිෂ්ඨා රහිත ව අවබෝධයට හසු නොවේ. වාස්තවික ක් රියා සන්නතිය ව් යාප්තිය මගින් ප් රතිමූර්ථ වේ. ව් යාප්තිය නිසා දිග - පළලින් සහ උස මහතින් විවිධ ආකෘති ගන්නා ක් රියා සන්තතිය රූප වශයෙන් අපගේ ඇසට

අපේ කෙම් පහන්

අපේ කෙම් පහන් විදුහුරු භාවිතාවකි. එය ගොයම් ගසට කළ සංස්කෘතික හා සාම්ප් රදායික සත්කාරයකි. යල - මහ දෙකන්නයේ පරපුරින් පරපුර පවත්වාගෙන ආ කෙම් පහන් අත්දැකීම් අද දවසට වඩා වුවමනා වේ. ඒ උග් ර විෂ රසායනික උවදුරින් අත්මිදීම සඳහා ය. ඕනෑ ම අයෙකුට වී වගාවේ දී ප් රායෝගික ලෙස භාවිතයට ගත හැකි කෙම් පහන් පිළිබඳ තොරතුරු මේ කෘතිය මඟින් හෙළිදරව් කෙරේ.

සිම්පල් සයිමන්

මේක සීරියස් කථාවක් නෙවෙයි. මං වාගේ සිම්පල් සයිමන් කෙනෙකුගෙන් එහෙම සීරියස් කථාවක් බලාපොරොත්තු වෙන එකත් වැරදියි. මට ඕනේ හොටු පෙරාගෙන කියවන ඇතෙක් බර කථාවක් ලියන්න නෙවෙයි. මට ඕනේ බස් එකේ යනකොට, උණ හෙම්බිරිස්සාව හැදිලා නිවාස අඩස්සියේ ඉන්නකොට, මූණත් එක්කලා තරහා වෙලා නහය කපාගන්න හිතෙනකොට කියවන්න කථා ලියන්න. මට ඕනේ කැමති තැනකින් පෙරලලා අරං කියවන්න පුළුවන් හිත පිරෙන කථා ලියන්න. මේ කෙටි කතා එකතුවට වස්තු විෂය වන්නේ ලංකා දූපතේ සිට භාරත දේශයට සංක් රමණය වූ නාඹර ගවේශකයෙක්, කර්ණාටක සංගීතය ගැඹුරින් හදාරන්නට ගුරුකුලවාසී ශ් රාවකයෙකු ලෙස ගතකළ දින දහසක ජීවිතයේ රස තැන්. සාමාන් යයෙන් මං රස්තියාදුවේ යනකොට මුහුණ දෙන ස

ඉර්තු

සියල් තුරු මල් දන් දුන් මවකි, මිහිලිය මුහුළස දුමල් දූවිලි වියනකි අහස නිදිබර වැහි ඇස ළමා අත පය ඉඟි බිඟි පොඩි පැටි පැඟිරි පැළ අස වසන්තය ඇසැ'රින දින දකිමි, උඳුපියලි මඳහස

යහළු උණ පඳුරයි හොඳ අත්තම්මයි (හිරු යොවුන් කතා මාලාව - 01)

කවුළුවක් මං පියන්පත් නැති

මං කවුළුවක් වගේ නෝනා... ඒත් ඒ කවුළුවට කවදාවත් පියන් පත් තිබුණේ නැහැ... මගේ ජීවිතේ ඇට කටු හිර කරගෙන ඒ ඇට කටුවලින් සතුටු වෙච්ච අයට මං ඇති තරං සතුටු වෙන්න ඉඩ දුන්නා... ඒත් කවදාවත් ඒ කිසි කෙනෙකුට මං මගේ ජීවිතේ අරන් යන්න ඉඩ දුන්නේ නැහැ. මට ගන්න තිබුණෙ එම එක තීරණයයි නෝනා... ජීවත්වෙනවද නැත්තං මැරෙනවද කියන තීරණය විතරයි. ඒත් කවුරු මාත් එක්ක සතුටු වුණත් මගේ ජීවිතේ අයිති මට. ඇයි මං මාව නැතිකරගන්නේ? ඊට පස්සේ මට ඒ ඔක්කොම ඇගේ වැදිලා යන සුළං පොදක් වගේ වුණා. හිතන්න හුඟක් දේවල් දීල හෙමින් සීරුවෙ හමා ගියා. මට මුල්න්ම ආදරේ කියල මොකද්ද එකක් දැනුණේ නෝනගෙන් හමාපු ඒ විලවුන් සුවඳට... ඒ සුවඳ දවස් ගණනාවක් කාමරේ පුරාම

මඩරන්

මහ කිකිළි

කොණ්ඩිත්තම්

කොණ්ඩිත්තම් ඔයාට ඉතින් ජෝති මොනවා කළත් වැරදියිනෙ එහෙම නොමයි අනේ ඒ දරුවා වෙනස් වෙන්න හදනකොට ඒකට උනන්දු කරවන්න තාත්තලා වුණහම කරන්න ඕනෑ එහෙමයි නැතිව කරන කරන දේට හිනාවෙන්න බලාගෙන ඉන්න එක නෙමෙයි සීතා තම දරුවා වෙනුවෙන් මවක් ලෙස කරන කාරියට අමතරව පියෙක් විසින් කළ යුතු මෙහෙවරද පියදාසට මතක් කර දුන්නාය. මුල් පදයෙන්ම සීතා හට ලුණු ඇඹුල් සහිතව දෙකක් කියන්නට සිතුනද පියදාස එය ආසාසයෙන් මැඬපවත්වා ගත්තේ සීයා ගැනම උපන් අනුකම්පාවෙනි. කිසිවෙකුට කිසිවෙක් රවටන්නට අයිතියක් නැති බව සත් යයකි. එහෙත් අවශ් ය නම් ඕනෑම කෙනෙක් හට රැවටෙන්නට හෝ තමුන්වම රවටා ගන්නට අයිතියක් තිබේ. ඒ එම රැවටීමෙන් කිසියම් සතුටක්, සැහැල්ලුවක් රැවටෙන

මහකනදරා නෑයෝ

බර්ට්රම්ස් හෝටලේ