Confirmation Email Sent

කටු අත්ත

ටාර්සන් සහ දිවි මිනිස්සු

අපරාජිත ටාර්සන්

Tarzan the invincible edgar rice burroughs අපරාජිත ටාර්සන් ප් රභාත් මිරිහාගල්ල බලලෝභී රුසියානුවකු ගේ මූලිකත්වයෙන් යුතු කූට කුමන්ත් රණකරුවෝ පිරිසක් ටාර්සන් ගේ මහ වනය ආක් රමණය කරති. මුළු මහත් අප් රිකානු මහාද්වීපය ම යටත් කැර ගැනීමේ ඔවුන් ගේ දුෂ්ට සැලැස්මෙහි එක් කොටසක් නම්, ඔපාරය ආක් රමණය කොට එහි රන් සුරක් ෂිතාගාර කොල්ලකෑම යි. ඔවුන් ගේ සැලසුම ගැන දැන ගන්නා ටාර්සන්, මේ සතුරන් ගේ පැමිණීම පිළිබඳ ව ඔපාරයේ රැජන වන ලාට දැන්වීමට යයි. එහෙත් එහි යන ටාර්සන්ට දැන ගන්නට ලැඛෙන්නේ, ලා තව දුරටත් ඔපාරයේ රැජන නොවන බව ය. ඔහු ගෙන් පළි ගැනීමට බලා සිටින අලුත් නායක පූජකවරිය වන ඕආ, ටාර්සන් අල්ලා පහළ ආවාටවල සිර කරයි.

ටාර්සන් ගේ වන සිවුපාවෝ

නොදැමුණු ටාර්සන් - දයාවංශ ජයකොඩි ප්රකාශන

මහ වනයේ වානර ගෝත් රයක් විසින් හදා වඩා ගන්නා ලද ටාර්සන්ට, පසු කාලයක දී කුමන අන්දමේ අධ් යාපනයක් ලැබුණ ද, ඔහු හදවතින් නම්, ශිෂ්ට සම්පන්නයෙක් නොවේ. හදවතින් ඔහු මහා වනයට අයත්, දරුණු වන මෘගයෙකි - කෝප වූ විට, දයා විරහිත වන, ප් රබල, ශඨ කපට වන මෘගයෙකි. තම බිරිඳ මරා දමන ලද බව දැන ගන්නා ටාර්සන්, කෝපයෙන් හා ක් රෝධයෙන් දිලිසෙමින්, සතුරන් ගෙන් පළි ගන්නා බවට දිවුරමින්, මහ වනය පුරා භීතිය පතුරුවාලයි. හුදෙකලා ව පවා, දරුණු බිහිසුණු සතුරකු වන ඔහු, ප් රචණ්ඩ සිංහයන් ද භයංකර වානරයන්ද පිරිවරා ගත් කළ, විස්තර කළ නොහැකි අන්දමේ අනභිභවනීය බලවේගයක් වෙයි. වානර - මිනිසා මරන ලද සිය බිරිඳ වෙනුවෙන් පළි ගන්නා අන්දම අති භයංකර ය;

නොමිනිස්සු

ඔතෙලෝ

රජමහා විහාරාරාම

මහ රජතුමාගේ හෝ ප් රාදේශීය රාජධානිවල රජවරුන්ගේ හෝ අනුග් රහයෙන් කරවූ විහාර, රජමහා විහාර නමින් හැඳින්විණි. රජවරු මේ විහාරවලට ඉඩකඩම්, වස්තු හෝ වෙනත් පරිත් යාග පිරීනැමූහ. ඒ බව සන්නස්වල හෝ සෙල්ලිපිවල ලියවා තැබූහ. ලංකාවේ මුල්ම රජමහා විහාරය අනුරාධපුර මහමෙව්නා උයනේ පිහිටි මහා විහාරයයි. එය මිහිඳු හිමියන්ට පූජා කරන ලද්දේ දේවානම්පියතිස්ස රජු විසිනි. රජමහා විහාර වටා තිබෙන ඓතිහාසික අගයට අමතරව වෙනම සංස්කෘතික අගයක්ද ඒ හා බැඳී පවතී. රජමහා විහාර සොයා යන වන්දනා ගමනක ආකාරයෙන් රචිත මෙම කෘතියේ ප් රකට හා අප් රකට විහාර රැසක් පිළිබඳ තොරතුරු සංගෘහිත ය. රජමහා විහාර පිළිබඳ හැඳින්වීමක් සහ නාමාවලියක් ද මෙයට එක්කර ඇත.

මිසදිටු බවින් වැළකීම

පින්වත්නි, ඇයි මැරෙන්න භය ? ඇයි මැරෙන්න අකමැති? ඔක්කොම සතුන් මැරෙනවා නම් ඕක පොදු ධර්මතාවයක්. ඕක කාටත් උදාවන එකක්. නමුත් අකමැතියි. ඇයි හේතුව ? මේ ලෝකයේ අපිට අතහැර ගන්න බැරි දේවල් තියනව මැරෙන කොට, තවත් පැත්තකින් හැම සතාම තමන්ගෙ ජීවිතයට ආදරෙයි. ඔය මැරිච්ච අය, රහතන් වහන්සේලාත්, කල් යාණ පෘතග්ජනයන් කියන ඇත්තනුත් - ඒ කියන්නෙ හොඳට ධර්මානුධර්ම ප් රතිපදාවෙහි යෙදී සිටි කෙනෙක් නම් බුදුරජාණන් වහන්සේගේ දහම දැනගෙන, ඒ ඇත්තන් ඇර හැම දෙනෙක්ම මැරුණා නම් මැරුණෙ කැමැත්තෙන් නෙවෙයි. ඔය ඔක්කොම මැරුණෙ අකමැත්තෙන්. ඉතින් එහෙම නම් අපි මැරෙන්නෙත් අකමැත්තෙන්. අකමැත්තෙන් කියන්නෙ ආත්ම තෘෂ්ණාව සහිතව. ආත්ම තෘෂ්ණාව කියන එක අනුශ

අභියෝගයක ඉරණම

The wild bunch අභියෝගයක ඉරණම එස්. චන්ද් රසිරි දසනායක වෘක රංචුවක් මෙන් නිදැල්ලේ සැරිසරමින් රත්ත් රන් හා මුදල් සොයමින් ගම් නියම්ගම් විනාශ කළ ඔවුහු තමන්ට එරෙහි ව ආ හැම කෙනෙක්ම අනුකම්පා විරහිතව මරා දැමූහ. මිනිසුන් මෙම කල්ලිය හැඳින්වූයේ වයිල්ඩ් බන්ච් යනුවෙනි. මංකොල්ල කමින්, මිනීමරමින් ජීවිතය සූදුවක් කොට ගත් මොවුහු ටෙක්සාසය අමුසොහොනක් බවට පත් කළහ. මෙම කල්ලිය මෙහෙයවූ නායකයා අතිදක් ෂ තැනැත්තෙකු වූ පයික් බිෂොප් ය. ඔහු අනුකම්පාවිරහිත තැනැත්තෙක් වුව ද, තම කල්ලියට හිතේෂී විය. ඩීක් තෝන්ටන් 'වයිල්ඩ් බන්ච්' කල්ලියේ පැරණි සාමාජිකයෙකි. එහෙත් දැන් ඔහු කල්ලිය විනාශ කිරීමට ශපථ කොට සිටී. තෝන්ටන් ප් රතිඥා ඝාතකයෙක්

සඳගිරි අරණ

"න ජච්චා වසලෝ හෝති න ජච්චා හෝති බ් රාහ්මණෝ කම්මනා වසලෝ හෝති කම්මනා හෝති බ් රාහ්මණෝ (බුදුරජාණන් වහන්සේ) "යමෙක් වසලයකු හෝ බ් රාහ්මණයකු වන්නේ උපතින් නොව ඔහු කරනු ලබන ක් රියාවෙන්ය. "වසල සූත් රයේ" එන මෙම ගාථා පාඨය පාදක කොට රචිත "සඳගිරි අරණ" නවකතාව සිංහල යොවුන් සාහිත් යයට එක් වූ නැවුම් වූත්, හරවත් වූත් රසාලිප්ත නිර්මාණයකි. එපමණක් නොව එය එක තැන හිරවී ඇති අප යොවුන් සාහිත් යයේ සීමා මායිම් පුළුල් කරමින් පාඨක ඔබව ආනන්දයෙන් හා ප් රඥාවෙන් ද පොහොසත් කරවයි.

අලිපෑලැස්ස

"අපි ඉස්සර බැද්දෙ ජීවත් වුණේ දෙවිවරු වගයෙි. මට මතකයි මත්තලී අලි රැහේ ඇත්තො රංචු ගැහිලා පෙරහැරේ යන කොට තියෙන තේජස! අම්මා ඉස්සරහින් යනවා. ඊළඟට සෙල්ලිපුංචි. ඊට පස්සේ පුංචි එවුන් ළං කර ගෙන මහ එවුන් යන අපූරුව! වැස්ස වැටුණහම බැද්දෙ වැව්, පොකුණු, දිය කඩිති පිරිලා. නිලට බැබළෙන ගහ කොළ....ග්ර්...ර්....ර් ඒවායේ රස බල බලා, දිය කඩිතිවලින් වතුර බීලා, වැව්වලින් නාලා එහෙම කාරිව, නෑදෑයෝ සේරම එකට යන කොට මොන තරම් සතුටක්ද නංගියේ? ආයිත් එහෙම යුගයක් ගැන අපට හිතන්න වත් බැරි වෙයි. එදි අපි හක්කොලං කරපු බැද්ද සේරම දැන් මිනිස්සු අල්ලං කොටු කරගෙන. කැලේ කපලා, වැටවල් ගහලා, උන් තනියම බිම අල්ල ගත්තහම අනික් සත්තු යන්නෙ කොහෙ