Confirmation Email Sent

සුසුම නුඹ

"සයුරු... "ම්... මහා කඩා වැටීමකින් යුතුව ඔහු න්ම් හඬක් නැගුවේය. මගේ සිත තුළ තිබි සිතිවිලිවලින්ම දැන් ඔහුද දැවෙන වගට සැකයක් නැත. ඉදින් මා දන්නා සයුරු එහෙමය. වැරදි කර තිබුණද කවදත් ඔහු සඳෝත්තමාගෙන් මිදෙන්නට කැමති වූ මිනිසෙකු නොවේ. *තව පැය හත අටකින් එළි වෙනවා... මම ඔහුට එලෙස අනතුරු ඇඟවුවෙමි. ඔහු වුවමනාවෙන් මදෙස හැරී බැලුවේය. ඒ දෑස්වල පෙට් රොල් ලන්ටෑරුමේ එළියට දිලිසෙන මද තෙත ගතියක් වෙයි. මට අතීතයේ සයුරු සිහි විණි. අපගේ වෙන්ව යෑම් අසල මුලින්ම කඳුළු ඉස්සර කරගන්නේ ඔහුය. මම හැමදාම හඬා ඇත්තේ තනිව සහ මගේ හොඳම මිතුරිය වූ දේවනී සහ අම්මා එක්කය. ඉතින් එය නොදුටු සේ මම ඔහු අසලින් නැගිට ගත්තෙමි. පියවරක් දෙකක් ඈ

ත්රිමාණ - 1

"පිරිමි කැමති නිහඬ ගෑනුන්ටලුනේ.. ඒත් දන්නව ද... ගෑනු කෑ ගහන්නෙ, අඬා වැටෙන්නෙ, රණ්ඩු කරන්නෙ, සල්ලි, දේපල, යාන වාහන වගේ දේවල් වෙනුවෙන් නෙවෙයි... අර මං කලින් කිව්ව වගේ ආදරේ වගේ පුංචි පුංචි දේවල් වෙනුවෙනුයි. අඬල දොඩලා, රණ්ඩු වෙලා, ආයාචනා කරලා, කෑ ගහලා ඒ හැමදේකට පස්සෙ ගෑනියෙක් නිහඬ වුණොත්... ඒ සදාකාලෙටමයි දේවේන්... එහෙම වුණු ගෑනියෙක් ආයෙත් හැරෙන්නෙ නෑ. සක්කරයා ආවත් එහෙම ගැනියෙක්ව ආයෙ හරවන්නත් බෑ... අන්න ඒ ටික හොඳට මතක තියා ගන්න...

අග්රාවකි මා 2

උඹලා ළඟ තියලා යන්නේ මගේ ජීවිතේ. පරිස්සම් කරපන්.. ඇස් දෙක වගේ.. එපමණකි! වේගවත් යතුරුපැදිය රෝහල් ගේට්ටුවෙන් මාවතට ඇදී ගිය අන්දම ඔවුන් බලා සිටියේ, සිත් ලෝදිය හැලියක තිබියදීය. ඉදින් පොලිස් නිලධාරීන්.. ඔවුන්ද සාමාන් ය මනුෂ් යයෝය. ඇත්තේ ගැහෙනා හදවත්මයි. ගලන්නේ අන් මිනිසුන් සේ රත් පැහැ රුධිරයමය. නමුදු අතිශය පෞද්ගලික ජීවිතය වුවද, සිය දේශය වෙනුවෙන් දෙවන තැනට දැමීමට සිදුවන අවස්තාවන්? ඔව්, හැඟුම් වලට සීමා රැහැන් දමා දිවිය පරදුවට තැබීමට ඉදිරිපත් වන ලොව එකම මිනිස් කොට්ඨාසය වන්නේ, මෙවන් අභීත නිලධරයින් පමණක් බව කිව යුතුමය.

මල් උයන්

ජීවිතයේ සමහර දේවල් සරලව අත් විඳිය යුතු අතර කිසි විටෙකත් පැහැදිලි නොකළ යුතුය. ප් රේමය යනු එවැනි දෙයකි. ඉතින්... බලා සිටීම දුෂ්කරම දෙය බව මම අත්දැකිමෙන් ඉගෙනගෙන ඇත්තෙමි. එනමුත් ඔබ නොඑන බව දැන දැනත්... ඔබ මා අසල නැති බව දැන දැනත්... එවැනි මොහොතවල් වලදී පවා ඔබ මා සමඟ සිටින බවත්, අප ප් රේමයෙන් වෙලි ඇති බවත්, හදවතට දැනවීමට අවශ් යයි. එය ප් රේමය නම් සරලව මගේ වේදනාවෙන් හඬන වැලපෙන හදවතට පැහැදිලි කරන්නේ කෙසේදැයි මම නොදනිමි. ලතැවි ලතැවී සිටම දැන් දැන් හැගීම් කල් ඉකුත් වීමට ආසන්න වී තිබෙයි.

මං තරු මං දිගේ 2

සමන්ත පව්වට යන සිතුවිලි සමනල් පෙරහැර කවි මල් පෙත්තක ලියු සමන් මලක් මම සමනල් ගිර මුදුනේ අලු වූ සමනල් සිහිනේ මතක අරං දැල් වූණු තරු පහනක් මම... හසරැල් පුබුදා ඉඳුවර අරණේ තරු මං ඔස්සේ ඇවිදිමි රිසි සේ... - දෑසමන් තරුපහන්යා i. වින්ඩ්සර් -

කහ කිරිල්ලියක්

''චූටික්කි. මේ අහන්නකො දරුවො..." "මම ඔයාගෙ දරුවෙක් නෙමේ. ගස්සලා අහක බලාගන්න ගමන්ම කියද්දි මම ඇස් කොනකින් දැක්කා එයා හිනාවෙන විදිය. එයා හිනාවෙන්නෙ කටින් විතරක් නෙමේ. ඇස් වලිනුත් හිනාවෙනවා. ''ඒත් මම ඔයාව හැදුවෙ මගෙ දරුවෙක් ගානට. අවුරුදු හතරෙ පහේ ඉදන්ම ඔයා හැදුනෙ මම ආස විදියට. ඔයා නොදන්නවා වුනාට... ඔයාට කහ පාට ඇඳුම් අන්දවන්න පටන් ගත්තෙ මම. මම ඔයාව මුලින්ම දකිද්දි ඔයා වයසටත් වඩා චූටි දරුවෙක්. මම ආස දම් පාටට වුනාට මට ඕනෙ වුනේ කහ කිරිල්ලියක් වගේ ඔයාව දකින්න. ඔයාට කැව්වෙ.. නිදි කෙරෙව්වෙ හැමදේම කළේ මම ඒ කාලේ මට අවුරුදු 20ක් වුනාට මට ඔයාව දැනුනෙ මගෙම දරුවෙක් ගානට.'' එයා එක දිගට කියවගෙන යද්දී මට හීල්ලුන

වසන්තය පවරමි

මං මේ අතාරින්නෙ මගෙ වසන්තයමයි හේළි. මෙතනින් එහාට මං වේළිලා කරකුට්ටන් වුණ ගෑනියෙක් වෙයි. ඒකට මොකද? මං දන්නවා, ආදරේ කියලා කියන්නෙම තමන් ළඟ තියෙන වසන්තය අනෙක් කෙනාට පවරන එක කියලා. අද මේක කරන්න කොච්චර අමාරු වුණත් මං ඒක කරනවා හේළි. මොකද, දෙන්නෙක්ට වසන්තය මං විතරක් කරකුට්ටු වුණාට මොකද?

මාරුතයක පැටලී

''හේෂ්... පින් සිද්ධ වෙයි. දැන්ම මෙහෙන් යන්න. මට ඔයාව බඳින්න බඳින්න බැහැ. ඇයි තේරුම් නොගන්නේ. ඔයා හොඳටම දන්නවා මට සිද්ධ වුනු දේවල්. ඒ හින්දා කීයටවත් ඔයාගෙ හිතේ තියෙන දේවල් සිද්ධ වෙන්නෙ නෑ. කරුණාකරලා මෙහෙන් යන්න. දෙව්නි පැවසූ දේ අදහාගත නොහැකි ලෙස හේෂර ඇය දෙස බැලුවේ දෑස් විසල් කරගෙනය. ''ගෙදරට ආපු මිහිහෙක්ව ඔහොම පන්නන්න ඉගැන්නුවෙ කවුද කියනවා. යකෝ මේක හරි මගුලක් වුනානේ. හරි... දැන් කියනවා තමුසෙට මාව බඳින්න බැරි හේතුවක්. එකම එක හේතුවක් කියනවා බලන්න.'' ඔහු ඇසුවේ කෝපයෙන් රතු වූ දෙනෙතින්ය. ''හේෂර ටිකක් තේරුම් ගන්න. මම ඉස්සර හිටපු දෙව්නි නෙමේ. මම... මම දැන් ගෑණියෙක්. ජරා පිරිමියෙක් විනාස කරපු ජරා ගෑණිය

ලියේන්ද්රා

"ඒ කුරුල්ලො ඔක්කොටම පියාඹන්න. පීනන්න වගේම ඇවිදින්න පුළුවනි. ඒත් ඔයා දන්නවද, වතුරටත් පොළොවටත් සීමාවක් තිබ්බට අහසට සීමාවක් නෑ. ඔයා මෙච්චර කල් මුලින්ම පොළොව එක්කත්, ඊට පස්සෙ වතුර එක්කත් ඔට්ටු උනා. ඒත් ඒ දෙකේදිම ඔයාට හම්බුනේ සිව්පාවොයි, මාළුයි. ඒත් ඔයා කිරිල්ලක් ජාන්වී.! ඔයාට ගැලපෙන්නෙ කුරුල්ලෙක්! දැන් ගිලිලා ඉන්න වතුරෙන් උඩට ඇවිත් ඔයාගෙ අත්තටු දිග අරින්න ජාන්වී, ඒ කුරුල්ලා ඔයාව අරගෙන යාවි උසම තැන් වලට, සුළං ඇති නැති තැන් වලට. නිදහස කියන්නෙ පියාඹන එක ජාන්වී.. ඉතින් ඔයා තටු දිගෑරල පියාඹන්න. එහෙම කියල එකපාරම සවී මාව තල්ලු කරල දැම්මෙ හෙලෙන් පහළට ! "ස වී හ් !" මම කෑ ගැහුවා.

ස්වර්ණ මායා

දිනා... ඒ කෙල්ලගෙන් මට අමුත්තක් දැනෙනව...'' ආශිෂ් වික් රමනායකයන් පවසන්නේ අඳුරු අහස මත නෙතු තබාගෙනය. ''අමුත්තක්... ඒ කිව්වෙ..? එක හුස්මට ම හිස් කළ වීදුරුව ඔහු ස්ටූලය මත තබා නෙතු පියා ගත්තේ යුවතියගේ රුව සිහි කරමිනි. දිගු ඇහි පිහාටු ඇති ආඩම්බර හිතුවක්කාර මායා නෙතු යුග ඔහුව කොහේදෝ ලොවක අතරමං කරමින් සිටියේ ය. මං ඕන තරම් කෙල්ලො ආශ් රය කරල ඇති... ඒත්, වචනයක් කතා නොකර, අතින්වත් අල්ලන්නැතුව මාව නවත්තපු මාව පාලනය කරපු එකම කෙනා එයා... ''උඹ එතකොට දැන් ඔය කියන්නෙ එළිවෙනකම්ම උඹ ඒ කෙල්ල එක්ක තපස් රැක්කා කියල ද.." දිනාල්ගේ වදන් අසළ ආශිෂ් යළිත් වතාවක් නෙතු පියා ගත්තේ ය. ''මම ගොඩක් වෙලා එයා දිහා බලන් හිටිය, හරි

මාර්තා

මල් දරන්නට තරම්

ජීවිතේ කියන්නේ තනිකරම මන්දාකිනියක්.... කලු කුහර පිරිච්ච මහ ගුප්ත තැනක්... සිද්ද වෙන්නෙ මොනවද මොකක්ද වෙන්නේ කියලා පැහැදිලි කරන්න අමාරු දෙයක්... ජීවිතේ ඇතුලේ මනුස්සයෙක්ට ලැබෙන්නම හොඳ නැති දේ තමා මානසික පීඩනය කියන දේ. මේ පෘථිවිය ඇතුලේ ඉපදුන හැම මනුස්සයටම සතුටින් සැනසීමෙන් ජීවත් වෙන්න අයිතිය තියෙන්න ඕන... එක එක මනුස්සයා ඒ පීඩනේ දරාගන්න විදිය වෙනස්. සමහරු ඒ පීඩනේ හරිම පහසුවෙන් තමන් තුළට උරා ගන්නවා... සමහරු අඬනවා. සමහරු තරහවක් විදියට පිටකරනවා... සමහරු නිහඬ වෙනවා. සමහරු සියදිවි නසාගන්නවා... පීඩනේ කියන දේට ඔරොත්තු දෙන්න පුළුවන් වෙන තරමට ඔයා හයිය කෙනෙක් වෙනවා... පුළුවන් තරම් සංසුන්ව ජීවිතේට එන කුණාටු ප