Confirmation Email Sent

ආදරේ මනරම්

නි ර්වාණා පරිස්සමෙන් නේද ? විදුන් යළිත් වරක් ඇසුවේ ඒ සිනහවෙන්මය. "ඔව්.. ඔව්..පරිස්සමෙන්, දර්ශි, ඔයාගේ උදේ. නේද නිර්වාණා? මතක ඇතුව කිරි බෝතලේ ගත්ත නේද. හයියෙන් අල්ලගන්න බ් රේක් ගැහුවම ෂීට් එකේ වැදෙන්න ඉඩ තියෙනවා, ෂටර් එකෙන් ඔළුව එළියට දාන්න එහෙම දෙන්න එපා. "පලයං...... සසංක වහ වහා ස්පීකරය ක් රියා විරහිත කළේ එතැනින් එහාට ඒ මුවින් පිටවන වදන් පිළිබඳව සිතෙහි විශ්වාසයක් නොවූ නිසාය. "හොඳම ටික අහගන්න බැරි උනා.... දර්ශි පැවසුවේ සිනහසෙමිනි. එතැනින් එහාට අහන්න ගියොත් කොටු දාලා තමයි නවත්තන්න වෙන්නේ... ඔයා දන්නේ නෑ නිර්වාණා, වෙලාවකට මම මේ දෙන්නගේ කතාවල් අහගෙන ඉන්නේ හරි අමාරුවෙන්. එක් කෙනෙක් එකවුන්ටන් කෙනෙක්

දිය මත ඉරි

ඔයා හිතුවට මං ඔයාට උදව් කලා කියලා එත් ඇත්තටම උනේ මං කියන මිනිහා හැදුනෙත් ඔයා හින්දමයි. මම යුනිවර්සිට් ගියා ඉගෙන ගත්තා. ගවර්මන්ට් ජොබ් එකක් කලා. ඔච්චරයි මගේ ජීවිතේ තිබුනේ. කෑවා බිව්වා නිදා ගත්තා. නිකන් ඇල් වතුර වගේ. එහෙම හිටපු මාව තමයි ඔයා වෙනස් කලේ. මේවා මේවා කරන්න ඕනේ. මේ දේවල් නොයන්න ඕනේ කියල මං ගෙදර හිටියත් ගෙදරට ලැදි මිනිහෙක් නෙමේ. එහෙම ගෙදරක් ගැන අමුතු ලැදියාවක් තිබුනේ නෑ මට මෙහේ තමයි ගෙදරක් කියල මට හිතුනේ. ඔයා නිසා තමයි එහෙම හිතන්න පෙළඹෙව්වේ. ඔයා කරන වැඩ දැක්කම පිරිමියෙක් වෙච්ච මං ගැන මට වෙලාවකට ලැජ්ජ හිතුනා. මාව බෝඩිමක් ඇතුලෙන් ගෙදරකට ගෙන්නුවේ ඒ ෆීලින් එක. ඔයාට විතරක් හරි විශේෂ වෙච්ච මි

මල් නුවර හැන්දෑව

නොපිරූ පාරමිතාව පුරා

සියලු කතා සිනහා නතර කරමින් එක් වරම මහ හඬින් තිරිංග තද කර වාහනයකින් බැස හය දෙනෙක් පමණ දිව එනු පෙනුණි. ඔවුන් ඇඳ සිටියේ කළු ටී ෂර්ට් සහ කළු කලිසම්ය. කායවර්ධන ශිල්පය හදාරණ වැනි උස මහත කළු ඇමෙරිකානුවෝය. "නීල් සඳකැලුම් ?" එක් අයෙක් මහ හඬින් අමුතුවට උච්චාරණය කළේය. අන්න නීල් කන්නයි යන්නේ. ඇගේ සිත සතුටින් උඩ පනින්නට විය. ඔහුගේ මුහුණ සුදුමැලි වී බලන්නට බයය. එසේ නම කියූ තැනැත්තා ම ඔහුගේ දුරකතනය ගෙන රූපයක් බලමින් පිරිමි අය දෙස බලා නීල් හඳුනාගත්තේය. "stand up you bastard" ඔහුගේ හිකටට පිස්තෝලය තබා ඔසවමින් කෑගැසුවේය. නීල් සඳකැලුම් පව් ඒයි ඔයා... ඇය සිතෙන් කීවාය. හර්ෂණ ඇස් දෙක ලොකු කරගෙන තමා දෙස බලා සිටිනු ඇය

දූවිලි සිහින

දේවා මොනවද කරන්නේ කියලා මට තේරෙන්නේ නෑ. මගේ ජීවිතේ විතරක් නෙමෙයි ඔයාගෙයි දරුවගෙයි ජීවිතෙත් දැන් අවධානමේ. එහෙම කියලා මේ මුළු ලෝකෙම විනාස කරලා දාන්න මට බෑ. අපි කරන මේ හැම දේකම හොද නරක දෙපැත්තක් තියනවා. හොද කරන ගමන් නරකට ඉඩ දීලා බලන් ඉන්න මට බෑ. මේ මගේ අවුරුදු ගානක මහන්සියේ ප් රතිඵල ඔයාගේ කැප කිරීම් වල ප් රතිඵල. ලක්ෂ ගානක් ජීවිත ජීවත් වෙන්න තම ඉල්ලනවා මට මැවිලා ජේනවා. රෑට නින්දක් නෑ. දැඩි සත්කාර ඒකක වල පණ අදින ලෙඩ්ඩු මගෙන් ජීවිතේ ඉල්ලනවා දේවා...

ඇහැරෙන්න ප්රේමයෙන්

ගනේපොල නිවසේ ගේට්ටු දෙපසට විවර වද්දි නෙලාරාගේ සිත බියෙන් සැකයෙන් ගැහෙන්නට විය. ඕ උන්නේ පූර්ණිකාගේ දකුණත තදින් අල්ලාගෙනය. තෙමසකට අධික කාලයක් තිස්සේ තමාගේම කරගෙන ජීවත් වූ නිවස.. අද බැඳීමකින්, නීතියකින් තමාට හිමිවූ නිවස ජීවිතයේ මුල් වරට දුටුවා සේ ඕ හිස ඔසවා පුදුමයෙන් බලා සිටියාය. නිවසක්.. නිවසක් වීමටනම් සිමෙන්ති, ගල්, වැලි යෙදූ බිත්ති පමණක් ප් රමාණවත් නොවේ. ඒ තුල ආදරණීය බැඳීම් සේම ඒ පණ නැති බිත්තිවල හැරී දෝංකාර නංවන සිනහවක්, සතුටක් තිබිය යුතුමය. අජීවී බිත්ති පවා ජීවයෙන් ගැහෙන්නේ එවිටය. ඔයා අපේ ජීවිත වලට අලුත් සතුටක් අරගෙනයි ආවේ... රවීනාත් තමාව තුරුළුකරගෙන මිමිනූ ඒ වදන් නෙලාරාට ඇසී නෑසී ගියේ යළිත්

රැහැණි

රැහැණි... කොප්ය... ඔව්.. ලාලිත් යාගේ ජීවිතය එක්කම බැඳුනු දෙයක්. අම්මගෙ උණුහුමට තුරුල් වෙලා ඉන්න ඕන කාලෙක අම්මව ඇගෙන් වෙන් කළේ ස්වභාවික හේතුවක්. ඒත් ස්වාභාවික හේතුවට හෝ අනිත් අය කියපු කර්මයට එහෙම නැත්තං වෙන්න තිබුණු දෙයට ඇය කෝප ගත්තා. කොහොම කොහොමින් හරි එකිනෙක අමුණලා ජීවිතේ නැවත යාන්තමට තමන්ගෙ තාත්තත් එක්ක ගැට ගහගෙන යන වෙලාවේ ආයෙත් ඇගේ ජීවිතයට වැදුනේ හෙණ පහරක්. තාත්තගේ ජීවිතය නාඳුනන තුවක්කු කාරයෙකුට බිලිවුනා. ඊට පස්සෙ කිසිවෙක් එල්ලකර නොගෙනම ඇගේ කෝපය ඉවුරුතලා පිටාර ගියා. ඉතින් ඇගේ කෝපය සංසිඳුනාද? නාඳුනන තුවක්කුකරු කවුද?

සපත්නි

කටු රැඳි තුරු

''අනේ අම්මාපල්ලා මේ ගෑනුන්ට රෙදි පෙන්නන්න විතරනේ ඕනේ. උඳුරලා අරන් කපලා මහලා ඇඳලා හැඩත් බලනවනේ.අම්මා අල්ලගන්න එක සිම්පල් වගේ.දුව ටිකක් ලොකු ලයින්.දුවගේ සබ්ජට් එක අතාරිනවා. අම්මට ට් රයි එක දෙනවා.අපොයි මේ ගෑනු ලස්සනයි කියලා කෑවද බීවද අහනකොට අපි ළඟ පූස් පැටව්නේ...'' ''වෙච්ච වැරැද්ද නෙමෙයි කරපු වැරැද්ද. නෑ මම කිසි වරදකට සමාව දෙන්නේ නැහැ.තමුසේ විඳව විඳව ඉන්න ඕනෙ.සමාව දුන්නහම හා හොඳයි කියලා තව කවුරු හරි අහිංසකයෙක් අල්ලාගනි.මගෙත් වැරැද්ද කුනු කාණුවල ඉන්න ඕනේ එවුන් එතන තියන්නේ නැතුව අපේ සම මට්ටමට ගන්න ගියානේ...''

ප්රාතිහාර්ය නුඹයි

මේ හුස්මෙනුත් නිවෙන්න තරම් මං ඔයාට කොච්චර නම් ආදරේ කරනවා ඇත්ද ප් රාර්ථනා - ශෙවෝන් ඔයා දන්නවද මටවත් මගේ දරුවන්ටවත් චූටිම කාලේ ඉඳන් එකම එක දවසකටවත් සම්පූර්ණ පවුලක් තිබිලා නෑ ශෙවෝන්. අපේ ජිවිත හොයාගෙන ආව ඔයා නම් ප් රාතිහාර්යක්ම තමයි මගේ පණ. - ප් රාර්තනා

කවුරුන්ද මා ඔබේ

ඒත් පාන්දරට මට නින්ද ගියා... ආය ඇහැරෙද්දිවත් තාත්තා ඇවිත් හිටියෙ නැහැ...' කතාව නවතා ඇය නැවතත් ගැඹුරු හුස්මක් ගත්තා. "එදායින් පස්සේ කවදාවත් ආවේ නැහැ... අම්මා තාත්තට වෛර කරන්නෙ නැහැ... තාමත් එයාට ආදරෙයි... මට ආයෙත් තාත්තව එකම එක පාරක් හම්බුණොත් ඇති... දන්නවද ඒ ඇයි කියලා... එවර ඇය හරිතගේ මුහුණ දෙස බැලුවා. ඔහු හිස දෙපසට වැනුවේ දන්නෙ නැහැ කියන්න. දහරා අසරණ ලෙස සිනාසී ගැඹුරු හුස්මක් ගත්තා. "මං චූටි කාලෙ කිව්වෙ වැඩියෙන්ම ආදරේ තාත්තට කියලා... එයා ආය හම්බුණොත් මං කියනවා මං වැඩියෙන්ම ආදරේ අම්මට කියලා... මට ඒක වි..ත..ර..යි එයාට කි..ය..න්න ඕ..න...