Confirmation Email Sent

සිංහලේ අත්වෙද පොත

ග්රහයෝග සංග්රහව

දියවැඩියාව

පුරාණ සර්වතොභද්ර ශාස්ත්රය

තත්කාල නිමිත්ත

උත්තරකාලමෘතය

නකත්සිතුරුවන

යාත්රාප්රකරණය හෙවත් ගමන් නැකත් පොත

පැතුම් පොකුණ - කෙටි කතා සංග්රහය

රාත් රි දහයට දොර විවර කළ අම්මාගේ මුහුණ දුටු සැණින්ම ඉන්ද් රට යම් වරදක් තිබෙන බව පැහැදිලි විය. අම්මා පසුපස නිවෙස තුළට වන් ඔහුට දක්නට ලැබුණේ සාලයේ සෝපාවේ ඉඳගෙන හුන් තාත්තා දෙසට පිස්තෝලයක් - ගෙදර පුස්තකාලයේ මේස ලාච්චුවක තාත්තා සඟවා තැබූ පිස්තෝලය - දිගු කරගෙන සිටි කළු බළලාවයි. 'ආ, බොස්, මෙච්චර පරක්කු වුණේ මොකද? බොස්ගේ අම්මයි තාත්තයි කියපු විදියට බොස් සාමාන් යයෙන් අට විතර වෙන කොට ගෙදර එනවා. අද පරක්කු වුණේ මාව හොයන්න ගිහිල්ලද?" තම දෙමාපියන්ගේ සුරක්ෂිතභාවය ගැන බියක් ඇති වූවත් ඒ මොහොතේ තමන් මහත් ප් රවේසමෙන් කටයුතු කළ යුතු බැව් ඉන්ද් ර දැන සිටියේය. - ද් රෝහියා -

පිටස්තරී - නිම්මි මුදිතා හේරත්

ජෙනී පවුලෙ එකම දරුවා.... එහෙම නැත්නම්, නොහිතපු වෙලාවක, නොහිතපු විදිහක එක ඡායාරූපයක් දකිනකල් ජෙනී හිතාගෙන හිටියෙ එහෙමයි. ඒත් එකපාරටම, තමන්ට සහෝදරයෙකුයි, සහෝදරියෙකුයි ඉන්නවා කියලා දැනගත්තාම ජෙනීට ඒක ලොකු පුදුමයක් වුණා. ඒ වගේම සතුටකුත් වුණා. ඒ වුණත්... ඒ නංගියි මල්ලියි ගැන පවුලේ කවුරුවත්ම ජෙනීට කිසිම දෙයක් කිව්වෙ නැත්තෙ ඇයි ? ඒ නංගිවයි මල්ලිවයි බලන්නවත්, එයාලා එක්ක වචනයක්වත් කතා කරන්නවත් ජෙනීට අවසර නැත්තෙ ඇයි? ඒ ප් රශ්න වලට උත්තර හොයන්න ජෙනී ගිය ගමනෙදි.. පවුලක් ඇතුලේ කොයි තරම් රහස් හැංඟිලා තියෙන්න පුළුවන්ද කියලා ජෙනීට තේරුණා. ඒ විතරක් නෙවෙයි, පවුලක් ඇතුළෙදි වුණත් කෙනෙක් පිටස්තරියක් වෙන්න පුළුවන්

කර්ම

ඝාතකයා සොයා නොගත් අබිරහස් මිනීමැරුම් දෙකක්... සන්නාසියකු සේ මිනිස් සමාජයෙන් ඈත්ව වනගතව ජීවත් වන මිනිසෙක්.. සිය පෙම්බරියගේ මරණයට යුක්තිය සොයා වෙහෙස වන තරුණ සැමියෙක්.. එකකට එකක් බැඳී කොස් කන්ද ලැයිම හා රතු බංගලාව අතර යටි පීල්ල ගම්මානයේ විසුරුණු නොවිසිදුනු රහස් රාශියක්.. මේ සියල්ල නිහඬව දකිමින් ඒ සියල්ල විසඳා ගන්නට වෙහෙසෙන තරුණයෙක්..

සඳ නිදි නෑ

''අතින් අල්ලන් හිටපු මිනිස්සු හිතින් අල්ලන් ඉඳල නෑ කියල දැනුණු තප්පරේම අපිත් අත් අරින්න ඕන ලිහිණි. නැත්තං අපිට අපිවත් නැතිවෙනවා. මං එදා බෝධියට පඬුරු දාලා ජීවිතේ අලුතින් පටන් ගත්තා. අර පිරෙන දුරුතු හඳ පල්ලා... කවදහරි කණ්ඩලමෙ ලස්සනටම හිනාවෙන කෙල්ල මම වෙනවාමයි.'' - නිසාකි සඳමායා සමරතුංග - ''මයෙ කොල්ලා කැළේට දක්කලා.. ගෑනු දෙන්නෙක් විතරක් ඉන්න ගෙදෙට්ට පැන්න පිරිමිංගෙ පිරිමිකං හොඳා පොල් පිත්තකිං කපන්නට. වටේ හක්කලං කොරන්නෙ.. චංඩිනං වරෙල්ලා දොරපලුව බිඳ ඇතුළට. කැතිගානවා එකෙක් නැර. හිතාන ඇති උන්නෙ චංඩිකං ඔලට රෙද්ද බුරුල් කොරන අනෙක් ගෑනු වගේ කියල මෙහෙත්..'' - උපුලි අම්මා - ''කිරි බොන කාලෙ එයාව අත් ඇරලා ද