Confirmation Email Sent

නිල් පාට හීනයක්

" ගුඩ් ළමයා එහෙනං මං හිතුවට වඩා හොඳින් අභියෝගය බාර අරන් තියෙනවා?" '' ඔව්. ඔයා නිසා තමයි මගේ උනන්දුව වැඩි වුණේ. නැත්නම් අලුත් පත්තරේට සෙට් වෙන්න හම්බවෙන්නෑ." මං එහෙම කියනකොට මගේ හෘද සාක්ෂිය මගේ පපුවට පයින් පාරක් ඇන්නා. ඇත්තටම මේ වාසනාව මට ලැබුණේ මගේ කෙහෙම්මල් උනන්දුවක් නිසාද? මං ඒ වාසනාව ලබාගත්තේ මගේ ආත්මය පාවදීලා. කල්පනා නැත්නම් අද මට ඒ විදිහට ජයග් රාහී ලීලාවෙන් මෙලනි ඉදිරිපිට ඉන්න ලැබෙයිද....?

සංසාර කුමරිය

මගෙම හැඟේ ඔබ නම්...

''අම්මා කළබල වෙන්න එපා.. මං හිත හදාගෙන ඉන්නෙ.. නෙතාරගෙවෙන සම්බන්ධයක් තියනවා'' ''මො...මොනවා පුතේ.. අනේ දෙවියනේ මේ මොන වින්නැහියක්ද? වජිරා හඬන්නට වූවාය. ඇයට දැණුනේ තම එකම පුතු මහා විනාශයකට පත්ව ඇතැයි කියාය. ඉක්මනින් පුටුවෙන් නැඟිට ගත් ක්ෂිතිජ අම්මා ළඟට ගොස් අඬන ඇගේ හිස පිරිමදින්නට වූවේය. ''අම්ම අඬන්න එපා..හරි නම් අඬන්න ඕන මම.. ඒත් මං තවත් ඉවසන්නෙ නෑ මට නෙතාරගෙන් ඩිවෝස් වෙන්න ඕන''

බට්ටි

බට්ටිව මට පේන්නේ කහ මල් පඳුර ළඟ ඉන්න කහ කිරිල්ලියක් වගේ. "අනේ සුනන්ද අයියෙ, අයියගෙ ඇස්වල ලෙඩක් වගේ.. " ඇස්වල විතරක් නෙවේ බට්ටි මගෙ මුළු සර්වාංගෙම ඔයා නිසා ලෙඩ වෙලා" සුනන්ද තවත් පියවර කීපයකින් බට්ටි වෙත සමීප වෙමින් කීවේය. බට්ටිගේ මුහුණේ වූ සිනහව අතුරුදහන් කරවන්නට තරම් ඒ වචන ප් රබලදැයි සුනන්දට සිතුණි. "මොනාද සුනන්ද අයියෙ මේ හැම වෙලේම කියවන්නේ? අපි දෙගොල්ල කවදාවත් පැහෙන්නෙ නැතිකොට ඇයි ඔයා ඔහොම දේවල් කියන්නෙ?

සසර සුයාමය

අපේ හිත්වලට වහල් වෙලා මේ වගේ ආදර සම්බන්ධයක් පටන් ගත්තට මං වගේ කෙල්ලෙක්ට ඒක උරුම දෙයක් නෙමේ දෙව්රම්. දෙව්රම්ගේ අත විහාරාගේ මුවේ රුඳුණේ තවත් එවැනි වචන පිට කිරීමට අවස්ථාව අහුරමිනි. එහෙම කියන්න එපා මැණීක. මං එයාට කොච්චර ආදරේද මං මේ සංගීත පන්තායට එන්න තීරණය කරෙත් ඔයා හින්දමයි. අපු පළවෙනි දවසෙ ඉඳන් මං ඔයාට ආදරේ කරන්න ගත්තෙ පිස්සුවෙන් වගේ.

සඳ සේයාවී

"හැබැයි මං අද කිව්වා කියලා හොඳට මතක තියාගන්නවා නිහංසා.. කවදාහරි දවසක ඔය මුරණ්ඩුකම ගැන තමුසෙටම පසුතැවෙන්න වෙයි.. පොඩ්ඩක් නෙවේ.. මහ ගොඩක් පසුතැවෙන්න වෙයි.." ඔහු ඉදිරියට නැවී දිගුකල දබරැඟිල්ල ඇගේ නාසයේ ගෑවෙන නොගැවෙන තරමට ළං කර රළු ස්වරයෙන් පවසන්නේය.. මෙතෙක් වේලාවක් හිරකරගෙන උන්නු කඳුළු වාන් දමන්නාසේ ඇගේ දෑසින් කඬා හැලෙන්නෙ ඔහුගෙ ඒ වදන්වල බරට.. නිහංසා දෙවරක් නොසිතාම දෑතම ඔහුගෙ බඳවටා දමා ඔහුගෙ වතට බරවන්නෙ ඉකිබිඳිමින්ම.. "බබා..." විමතියෙන් මුමුණන ඔහු ඇගේ නළලත මත දෙතොල තදකරන්නෙ අපමණ සෙනෙහසකින්.. ඇය ඔහුගෙ පපුතුරේ හිස හොවාගෙන ඉකිබිඳිද්දි ඔහු තම දෑඟිලි සීරුවට ඒ හිසකෙස් අතර එහෙමෙහෙ ගෙන යන්නෙ නිහඬවම.. ඔහු

තේෂ්

ඔය කියන වචනයක් අකුරක් නෑර රිදෙන්නේ මෙතනට.... මගේ පපුවට සනුල් යා..... ඒක තේරුම් ගන්නවත් තමුසෙට බැරි උනානේ..... ඒ තරම් මං අවාසනාවන්තයෙක්.... ශිට්...... තේෂ් කළකිරුණු හඬින් පැවසුවේය...... රිදෙන්නේ මෙච්චර ඒකනේ දෙයියනේ...... දැන දැන රිද්දනවා නොවේ... ඒත් මේ මගේ අසරණකම.................... මං කියලා මොනවා කරන්නද..... මගේ පපුව පලලා පෙන්නන්න පුළුවන් නම් තේෂ්.... ඔයා හිතන්නේ ඔයා ගැන.... මගේ ආදරේ තරම ඔයා දන්නවද..... කොහොම දැන ගන්නද..... සනුල් යාට ඒ ආදරේ හිත අස්සෙම හිරකර ගන්න වෙලා ..... දරාගන්න බෑ තවත්....... ඔයාට වඩා දස දහස් වතාවක් මට රිදෙනවා.... මං විදවනවා තේෂ්..... වේලාවක මේ ආදරේ නිසාම මං මැරිලා යයි...

ඇත්කඳ වලව්ව

''මට තේරෙන්නේ නෑ කිසි දෙයක්. ඔලුව කැක්කුමයිපැලෙන්න වගේ. සාරණ් යා. මේ වෙලාවේ ඔයා. කොහොමද මෙච්චර දුරක් තනියෙන් මාව හොයාගෙන ආවේ. ඕහ් ගෝඩ්. මොනවා හරි කරදරයක් උනා නම්. පිස්සුද කෙල්ලේ. ඔයාට මොනවා හරි උනා නම් මං ජීවත් වෙලා මොකටද.'' කේශර් සාරණ් යාගේ හිසමතින් අත්ල තබා ඇය මෙවන් අඳුරු රාත් රියක කිසිඳු බියක් නොමැතිව මෙලෙසින් කෙසේ පැමිණියා දැයි සිතා ගත නොහැකිව පැවසුවේය. ''ඔයා කිව්වට විශ්වාස කරයිද දන්නේ නෑ කේශ්. මං මං දන්නේ නෑ දෙයියනේ. කොහොමද මං මෙතනට ආවේ කියලවත්. මට මොනවා උනාද කියලා හිතා ගන්න බෑ. මාව ඉබේම ඇල්ල ගාවට ඇදිලා ආවා වගේ. මං වට පිට බලනකොට වටේම කළුවර. මේ මාමා එතනට නොඑන්න මං සිහිය නැතුව වැටිලා. මගෙ ද

යළි පිබිදුණ මලක්

අහසේ බබළන පූර්ණ චන්ද් රයාගේ ආලෝකය හාත්පස වූ කළුවර තිමිර පටල ඉරා දමා තිබුණි. කැලෑව මැද තෝමස්ගේ උකුල මත හිස තබාගෙන උඩුබැලි අතට වැතිර හති අරිමින් සිටින රෝස්මරීගේ මුහුණ මතට ගස් අතරින් පෙරී ආ සඳරැස් වැටීමෙන් ඒ මුහුණ වෙනදාට වඩා අපූර්වත්වයකින් තෝමස් දුටුවේය. රෝස්මරීගේ දෙතොලතරින් සිහින් කෙඳිරිලි හඬක් නිකුත් විණි. ඔවුන් මේ වනය මැද පහන් කරමින් සිටින්නේ තම මංගල මධුසමයේ පළමු රාත් රියයි.

සඳුන් ගින්දර

නොස්ටැල්ජියානු ප්රේමය

"ලෝකයා මොන කතන්දර කිව්වත්... ඔයාගේ ඇස් දෙක... මගේ පැත්තට හැරෙන හැම වෙලාවකම මට ඔයා නොකියා කිව්වා... ඔයා මගේ බව"