Confirmation Email Sent

බොනී සහ ක්ලයිඩ්

19 හැවිරිදි, කුඩා සිරුරකින් යුතු, උස අඩි 5 ක් වත් නැති, බර රාත්තල් 90 කට නොවැඩි බොනී, මිනීමරුවකු සමඟ විවාහ වී සිටියාය. ඩලාස්හි දුප්පත් නිවෙසක විසූ ඇය අවන්හලක වේටර්වරියක ලෙස සේවය කළ අතර ආධුනික කිවිඳියක්ද වූවාය. 21 හැවිරිදි ක්ලයිඩ් අවිවාහකයෙකි. ඔහුත් ඩලාස්හි වඩාත් අසරණ අඳ ගොවි පවුලකින් පැවත ආ, දුප්පත්කමට වෛර කළ සමාජයේ තමාටම හිමි තැනක් දිනා ගැනීමට උත්සාහ කළ, සුළු පරිමාණ මංකොල්ලකරුවෙකි. බොනී සහ ක්ලයිඩ් 1930 ජනවාරි ටෙක්සාස්හිදී පළමු වරට මුණ ගැසී ඇත. එතැන් පටන් කොල්ලකෑම්, මිනීමැරුම් සහ වෙනත් සමාජ විරෝධී අපරාධ රැසකට වගකියමින් මොවුන් දෙදෙනා තවත් සමාජ විරෝධී තරුණයන් කීප දෙනෙක් සමග සාදාගත් කුඩා කණ්ඩායමක

Pickpocket - පික් පොකට්

"රැඳී සිටියාට ස්තූතියි මහත්මයා.. මේ අකවුන්ට් එකෙන් විසි වෙනිදා, ඒ කියන්නෙ පෙරේදා.... ලක්ෂ හැට පහක මුදලක් විත්ඩ් රෝ කරල තියෙනවා අපේ මහරගම ශාඛාවෙන්. "ව...ට්..? වෙන්න බෑ. එහෙම විත්ඩ් රෝ කරන්නෙ කොහොමද? අනික ලක්ෂ පණක් දෙකක් වගේ තමා තිබුණෙත්.. සල්ලි ගන්න මං බෑන්ක් එකට ගියේත් නෑනෙ ළඟකදි.. "ම්.. ඒ විත්ඩ් රෝ එකට කලින් ලක්ෂ දහ තුනක මුදලක් ඔන්ලයින් ට් රාන්ස්ෆ කරල ඩිපොසිට් කරලා තියෙනවා මේ අකවුන්ට් එකට. ඊට පස්සෙ තමා බෑන්ක් එකෙන් විත්ඩ් රෝ කරල තියෙන්නෙ.. රෂිත විශ්මයෙන් කිසින් කියාගත නොහැකිව ගොළු වී සිටියේය. "මොකක්..? *** "එයා කියන්නෙ මට දුවන්න කියලද? ඔහුට සිතන්නට ඉඩ නොලැබිණි. වේගයෙන් ඉදිරියට පිනූ මින්දාරා න

දියානා

"මට ආපහු හැරෙන්න බෑ සදෙව්. තේරුම් ගන්න. අපි මේ විදිහට ජීවිතේ එකතු වෙලා ගෙවන්න ආපු දෙන්නෙක් නෙමේ. යන්න පුළුවන් උපරිම දුර මේ වෙන්න ඇති. මේ අපි දෙන්නගේ දෛවය වෙන්න ඇති සදෙව්. දැන්වත් මාව අතෑරලා අම්මගේ හීනේ හැබෑ කරන්න. ජාති ජාතිත් මම ඔයා එක්ක තරහා නෑ දෙයියනේ. මම හිනාවෙලා බලාගෙන ඉන්නම්. මට ඒ උදව්ව කරන්න සදෙව්." දියානා සිහස්මා වාසලබණ්ඩාර

මාවතේ ගීතය

බටහිර බෙංගාලයේ පිටිසර ගමක ජීවත් වු දිළිඳු බ් රාහ්මණයෙකු වු හරිහරගේ චරිතය ඔහුගේ දරු දෙදෙනාගේ චරිත - බිරිඳගේ හා ඥාති සොයුරියගේ චරිත - මේ නවකතාවෙන් නිරූපනය කර ඇත්තේ අසාමාන් ය ප් රතිභා ශක්තියත් විදහා දක්වමිනි.සත් යජිත් රායිගේ සිනමා කෘතියක් ලෙස රසිකයින්ගේ අවධානය දිනාගත් ''පොථොර් පංචාලි'' මේ නවකතාව ඇසුරින් නිර්මිතය.

කඳුකරයේ විරු දරුවෝ

සමහරවිට ඔවුන් හැමදෙනාටම බියමුසු හැඟීමක් දැනෙන්නට ඇත. හදිසියේම ඔවුන් එකිනෙකා මුහුණින් මුහුණ බලන්නට වූයේ අනතුරක් පිලිබඳව හැඟුණු අයුරිනි. "ඒ සර්පයෙක් ද?'' හාවි කෙඳිරුවේය. ළමෝ ඔහු නොතකා සිටියහ. "මට පිඹින හඬක් ඇහුණා. ඒ සර්පයෙක් වෙන්න ඕනි. ෂ්... ෂ්... නිශ්ශබ්ද වෙන්න. ගසීට අයිස් මෙන් ශීතල වෙව්ලීමක් දැනුණි. ඒ සර්පයෙකු නොවීය. ඌ පිම්බේ නැත. හඬ පැමිණියේ බරැති සතෙකු මඩ මත පා තැබූ අයුරිනි.

කළු පාරාවෝ

සඛී භාර්යා

එදා පායා තිබුණේ අඩ සඳකි. ඒ අඩ සඳ දුම්බර කඳු අතරින් එබී බැලුවේ ලැජ්ජාවෙන් මෙන්ය. කෝල බව සහ ආගන්තුක බව හමන සීතල සුළඟේ පවා තැවරී තිබුණි. ළා සඳ එළිය අඳුරෙහි සැඟව ඇති සොඳුරු තැන් විවර කරන විට ඒ තැන් වසා දමන්නට සඳට යටින් පාව ගිය වළාකුළු අසාර්ථක උත්සාහයක යෙදෙමින් සිටියේය. සිතුවිලි වලට පියාපත් ලැබී තිබුණ අතර වචන දෙතොල් අග මිදී තිබිණි. සීතග ඇඟිලි තුඩු රිද්මයකට අනුව මිටියාවතත් කඳුවැටි වන ළැහැබ් අතරින් සෙමෙන් ඇවිද ගියේ උණුසුම් තැන් සොයමින්ය. සුවඳ තැවරුණ උණුසුම් සුසුම් අතරින් නැඟුන සිහින් කෙඳිරිය මිහිරි ගීයක් ව කඳු අතරින් පාව සැඟව ගියේ කිසිවෙකුටත් නෑසෙන ලෙසිනි. රාත් රිය ගෙවී යද්දි ඔහුගේ පළල් උරතලයේ වැතිර

මන්නකුලම් සටන කමාන්ඩෝ ඇසින්

ශ් රී ලංකා යුද හමුදාව, මාතෘ භූමියේ ඒකියත්වය වෙනුවෙන් කොටි ත් රස්තවාදීන්ට එරෙහිව දියත් කරනු ලැබු ප් රධාන ක් රියාන්විතයන් අතරින් දිර්ඝතම ක් රියාන්විතය ලෙස ''ජයසිකුරු'' මෙහෙයුම යුද ඉතිහාසයට එක් වී ඇත. මෙම ක් රියාන්විතයේ දෙවන අදියරේදී, මන්නකුලම් ගම්මානය අත්පත් කර ගැනීම සඳහා යුද හමුදා කමාන්ඩෝවරුන් හා කොටි ත් රස්තවාදීන් අතර ඇති වූ බිහිසුණු සටන පිළිබඳව, එවකට කමාන්ඩෝ නිලධාරියෙකු වශයෙන් මන්නකුලම් සටනට සක් රීය ලෙස දායකත්වය ලබාදුන් මේජර් සෙල්වින් සලේ, එදා ඇසින් දුටු සත් ය සිදුවීම් පාදක කොට ගනිමින් මෙම ග් රන්ථය රචනා කොට ඇත. අප මාතෘ භූමිය සතුරාගෙන් ආරක්ෂා කර ගැනීම උදෙසා කමාන්ඩෝවරුන් තම ජීවිත පරිත් යාගයෙන්

රන් මුදු

බැඳිමක් ඇතුලේ තනි තිරණ ගන්න එක සාධාරණ නෑ වර්ෂ.අනෙක් කෙනාගේ සතුට වෙනුවෙන් අතාරිනවා කිව්වට සතුටක් නැතත් අනික් කෙනාගේ සතුට අතරිනවා කිව්වට සතුටක් නැතත් අනික් කෙනාට ඕනි අවසානය වෙනකම් එයා එක්ක එකට ජීවත් වෙන්න නම් ...එයා එක්ක ඒ පාරේ ඇවිදගෙන යන්න නම් ... යන්න කියන එක සාධාරණ වෙන්නේ කොහොමද? සමාන්තර ගමනක් නැති වෙන්න පුළුවන් .එකට ගමනක් නැති වෙන්න පුලුවන් .ඒත් අඩුම තරමේ එයාගේ පිටිපස්සෙන් තනියම හරි ඇවිදගෙන යනවා කියන සතුට අනික් කෙනාට තියනවානම් ඒ පාරෙන් අයින් වෙලා වෙන පාරක යන්න කියන එක සාධාරණ වෙන්නේ කොහෙමද? -කුසිනාරා දම්සුවී- ''දන්නවද වර්ෂ, සමහර දේවල් තේරෙනවා.එහෙම වෙලාවට නොතේරෙනවා වගේ ඉන්න මොකද දන්නවද? ගැහැණු

ශිඛර

අවසන් සෙංකඩගල රාජ් ය සමයේ අප නොදන්නා වහංගු වී ගිය බලහත්කාරයෙන් සඟවා තැබූ ඉතිහාස කතන්දර බෝමය. ඒ සිදුවීම් අගිස්සවමින් උණුහුම්ව ගිය බල අරගල, දේශපාලන, සමාජ සංස්කෘතිකමය පාවාදීම් අස්සේ සංවේදී සේම දුක්බර සොඳුරු සංසිද්ධීන් ගැන ලියන්නට මට වූයේ අනන්ත වූ දොල දුකකි. ඉතිහාසය උඩුයටිකුරු නොකොට එහි සාඩම්බර බව රකිමින් සත් ය වූ මූලාශ් ර ඇසුරු කොට මා ශිඛර අකුරු කැටුයේ වගකීමෙනි. භක්තියෙනි. ඒ ණයක් පියවනවා සමානව යුතුකමකැයි සලකාගේ අන් නිර්මාණයන්ට සාපේක්ෂව වෙහෙසක් දරාය. සිතිවිලි උල්පතක පහන්මය හැගීමෙන් ගැඹුරටම කිමිද පේ වෙමිනි. සොඳුරු හැබෑ කතන්දර සමඟින් මල් දමක් සේ ඉමිහිරි ප් රේමණීය කාව් යක් දවටා ශිඛර වියන හැම තත්පරයේම

පතිපූජිතා

පිරිමියෙක් වුණාම ගෑණියෙක් ගන්න වයසක් නෑ බං දරුවො.ඇරත් හතලිහ කියන්නේ පිරිමියෙක්ට වයසක්ද.එතකොට තමයි පිරිමියෙක්ගේ නියම පිරිමිකම මෝදු වෙලා තීන්නේ.ඔය ඉලන්දාරි කාලෙ කොරපු සෙල්ලක්කාරකං අමතක කොර දාලා හරි වැරැද්ද තේරුං බේරුං කොරන් තමන් කොරන දේ හරි සිහි බුද්ධියෙන් කොරන්න පටන් ගන්නේ ඒ කාලෙට.පිහිය උනත් නිකම්ම තීන කොට මුවහත නැති වෙලා යනවා.පිරිමියෙක්ගේ පිරිමිකමත් ඒ වගේ.පිරිමිකම කියන්නේ මිනිහෙක්ට ආඩම්බරයක්.ඒක නිතරම මුවහත් තොරලා තියා ගන්න ඕනි.

අසම්මතයේ උමතුවක්

ගණිකාවකගේ දියණිය, කිසිවිටෙකත් ගණිකාවක් වන්නේ නැත. ධෛර්යයෙන් නැගී සිටින ගැහැණිය උමතුවකි. ඇය මද සුළඟට නොව, ටොනේඩෝවක් පැමිණියද දරා ගන්නීය. සමාජ සම්මතයෙන් පිටතට අඩියක් තබන්නට හැක්කේ එවන් ගැහැණියකට පමණි. තමාට අවශ් ය කතාව ලිවිය යුත්තේ තමන්මය. ඔය ලියන පෑන, කිසිවිටෙකත් අන්සතු වන්නට ඉඩ නොදිය යුතුය. සමාජ සම්මතය කුමනාකාරයේ එකක් වුවද, එය බිඳීම උමතුවක් කරගත් ගැහැණිය, සිංහ ධේනුවක් සේය.