Confirmation Email Sent

මම රක්ත වර්ණ නම් වෙමි

1590 දශකයේ මුල්භාගයේ ඉස්තාන්බුල් නුවරදී, ජීවිතයත්, අධිරාජ් යයත් වර්ණනා කරනු පණිස ශ් රේෂ්ඨ ග් රන්ථයක් නිර්මාණය කරන ලෙසට ඔටෝමන් සුල්තාන්වරයා තම චිත් ර ශිල්පීන්ට රහසින් නියම කරයි.ඒ මාහැඟි ග් රන්ථයේ පිටු අලංකරණය කිරීම එවක විසූ විශීෂ්ට චිත් ර ශිල්පීන් හට පැවරෙයි. එහෙත්, ඒ චිත් ර ශිල්පීන් අතරින් එක් ක්ෂුද් ර චිත් ර ශිල්පියකු මරා දැමුණු විට, මිනීමරුවා සොයාගැනීම පිණිසත්, ග් රන්ථයේ වැඩ නිම කරනු පිණිසත් පිටස්තරයෙකුගේ සහය පතන්නට ග් රන්ථ ව් යාපෘතිය භාර ප් රධාන ක්ෂුද් ර චිත් ර ශිල්පියාට සිදුවෙයි. මරා දැමුණු චිත් ර ශිල්පියා ගොදුරක් වූයේ වෘත්තීයමය එදිරිවාදිකමද, ආදරය නිසා උපන් ඊර්ෂ් යයා පරවශබවෙහිද, එසේත් නැතහ

මොනර කුටුම්බය - නවකතාව

එදින රැයේ නිදි යහනට ගොඩ වැදුණ සද්ධා තමන්ගේ බඳ පෙදෙසට අතක් දමා තමන්ට තුරුළු වන්නට දැරූ උත්සාහය සිතුවම්පටක් සේ මහේෂිගේ මනසේ මැවෙන්නට වූයේය. සද්ධාගේ අත සෙමින් ඉවතට දමා දැන් නිදාගන්න... යැයි කියමින් තමන් ද සයනයේ අනෙක් පසට හැරුණ අයුරු මහේෂිට මතකය. එතැන් සිට සද්ධා ටිකෙන් ටික හුදෙකලා වන්නට උත්සාහ කළ අයුරු මහේෂිට දැන්..දැන් නිරවුල්ව සිහිපත් වන්නට විය. පාදඩ ගැහැනිය පිනිදි හැඳ සිටි ගවුමේ ඉදිරි පලු දෙක දෙපසට ඇද ඉරා දැම්මේ සිය ගොදුරේ ළය දෙපළු කරන තරම් සැහැසි අයුරිනි. කොරිඩෝවේ මළානික ආලෝකයෙන් ගැහැනියට, පිනිදිගේ පිරිපුන් ළමැද පෙනේ. බිඳකුදු සලිත නොවන ඇගේ කෑදර, කාමුක දෙනෙත් එකපැහැර යොමු වී තිබුණේ පිනිදීගේ තුණ

ගුවනේ සිටි මාරයා

ගුවන් යානයේ අංක 09 අසුනේ සිටි හර්කියුල් පොයිරෝම අනිත් මගීන් පැහැදිලිව පෙණින. ඔහුට දකුණුපසින් හිඳ සිටියේ ඉතාමත් ම සිත් ගන්නා සුළු තරුණියකි. ඇය ඉදිරිපිට අසුනේ සිටි කඩවසම් තරුණයෙකු කෙරෙහි සිත් යොමු කර ගෙන මත්ව සිටියාය. මැද තිබුණු ප් රවිශ්ඨ මාර්ගයට එහායින් අංක 08 අසුනේ සිටි රහස් පරීක්ෂක නවකතාකරුවෙක් කරදරකාරී බඹරෙකු සිසා අපහසුවට පත්වී සිටියේය. පොයිරෝව පිටුපස අංක 02 අසුනේ සිටි තරබාරු අප් රාණික සිරුර ගැන ඔහු ඒ වන තුරුත් නොදැන සිටියේය...... සෑමවිටම මීනිමරුවන් ලුහු බැඳ අල්ලා ගන්නා පොයිරෝ පසුබෑමකට ලක් වුවේද? වරක් නොව දෙවරක් ම කියවා අපරාධය සිදුකළ අයුරු දැන ගන්න. අවසානය වන්නේ ඔබ කිසිසේත් නොසිතූ අයුරිණි.

දේශීය යක් තොවිල් හා නූතන බටහිර රංග ශිල්ප ක්රම

දඩඉම

පෙනුමෙන් අභීත, හදවතින් අහිංසක, අතීශයින් රෝමාන්තික මොහුගෙන් මෙවැනි කතාවක් ලියවීම මට නම් අරුමයක් නොවේ. හෘද සාක්ෂියක් ඇති පිරිමියෙකුගේ හෝ ගැහැණියකගේ ජීවිතේ කවරනම් පරච්ඡේදයක ශාරීරිකව මිය නොගියත් හදවතිනි මියයන අවස්ථා අපරිමිතය.එය මට ඔහුට හෝ ඔබට සිදුවිය නොහැකිද? රත්මලී කැකුණාවලව හෝ ප් රියංකර ජයනාත්ව හෝ කීර්ති ගජනායකව සාධාරනීය කිරීමට අපට ඇති අයිතීය කුමක්ද? මෙම නවකතාව කියවන ඔබ චිත් රපටය අනිවාර්යයෙන්ම නරඹන බව මම දනිමි. ඉතින් අපි කියවමු.නරඹමු.

කොෂ්මාර්

ස්විස්ටර්ලන්තයේ ජිනීවාහි සංචාරයකට යන ශ් රී ලාංකික යුවලකගේ තෙහැවිරිදි කුඩා පුතු එහි ප් රධාන දුම්රිය පොළේ ජනකාය අතර සිදුවූ මග හැරීමකට පසු අතුරුදහන් වෙයි. සැබවින්ම කිසිවෙකු විසින් දරුවා හොරකම් කරගෙන යනු ලබයි. මේ කතාවෙන් කියැවෙන්නේ මවකට පියෙකුට කෙසේවත් දරාගත නොහැකි ඇග ලොමුදැහැ ගැන්වෙන බිහිසුණු හා කම්පනීය එම සිද්ධි මාලාවයි. ජිනීවා කියන්නේ මුළු ලෝකෙම මිනිස්සු තමන්ගේ ප් රශ්න අරගෙන ඇවිල්ලා යුක්තිය සාධාරනත්වය ඉල්ලන තැන. ඔයාලා මුළු ලෝකෙටම මානව හිමිකම් ගැන කියලා දෙන්නේ මෙතැන ඉඳගෙන. අපි මේ රටට එනකොට අපේ ජිවිතවල කිසිම ප් රශ්නයක් තිබුණෙ නැහැ. අපි සතුටෙන් හිටපු පුංචි පවුලක්. දැන් අපිට උහුලන්න බැරි ප් රශ්නයක්

නොමිනිස්සු

ටිකිරිහාමු

පේරාදෙණියේ සිට පැමිණි මධුපාණී උඩුමහලට නො ගොස් සෝපාවෙහි ඉඳ කල්පනා කරයි. මව එතැනට එයි. "ඇයි පුතේ තව්මැරිල වගේ? ගමන් තෙහෙට්ටුවද?" "තෙහෙට්ටුවක් නම් නෑ" "එහෙනම් මොකද නිකම් සසර කළකිරිල වගේ?" "නෑ අම්මා... මට ගෙදර එන්න තාත්තා මිනිස්ට් රි එකේ වෙහිකල් එකක් එවන බව දන්නවනං මම බස් එකේ හරි ට් රේන් එකේ හරි එනවා" "හරි වැඩක්නෙ...ඒකද මූණ දික්කරගෙන ඉන්නේ?" "වාහනය දැක්ක ගමං, ආ උඹටත් දැන් මිනිස්ට් රි එකේ වාහනයක් හම්බු වෙලා නේද කියල යුනි එකේ කොල්ලෝ කෙල්ලෝ මට වදේ ගහන්න පටන් ගත්තා...මට හරි ලජ්ජ හිතුණා." "යස වැඩක්නේ...ලජ්ජා හිතෙන්නෙ මොකටද? ආඩම්බර වෙන්න එපායැ ළමයො. එහෙනම් ඇමති කෙනෙක්ගේ දුවෙක් වෙච්ච එක ගැනත් ඔයාට ලජ්ජා

මලබාර් නෑයෝ

මලබාර් නෑයෝ ප් රේමකීර්ති රණතුංග 1815 වසරේ පෙබරවාරි මස මැද භාගයේ දවසක ලක්දිව අවසන් රජු පලා යන්නේ ඉංග් රීසින් තම මාලිගය වට කරමින් සිටි මොහොතේය. රජුගේ අගමෙහෙසිය වූ වෙන්කත රෙංග ජෙම්මාල් බිසව කරකියාගත හැකි දෙයක් නොවූ තැන මලබාර් වීදියේ ජීවත් වූ තම තම ඥාති පිරිස රැක බලා ගන්නැයි භාර දෙන්නේ ඒ මොහොතේ මාලිගයේ කිලිටි වස්ත් ර ගෙන යාමට පැමිණ සිටි සිංහල මිනිසුන් කිහිප දෙනකුටය. කිලිටි සේදූ ජන කොටසේ රැකවරණය මැද රහසිගතව ජීවත් වූ මෙම මලබාර් ඥාතීන්ගේ ඉරණම කුමක් වීද ?

මොන්ත ක්රිස්තෝ සිටුවරයා 5

ඇලෙක්සන්දර් දියුමා ගේ මොන්ත ක් රිස්තෝ සිටුවරයා නැමැති රසාලිප්ත නව කථාවේ මේ පස්වන වෙළුම, පදවි ලෝභයත් උන්නති කාමයත් නිසා බිහිසුණු ඉරණමකට මුහුණ දෙන මිත් ර දෝහින් ගේ අභ් යන්තරය මනා ව විවිරණය කරයි.මේ වෙළුම, ශෘංගාරයෙන්, භීතියෙන්, ශෝකයෙන් හා ත් රාසයෙන් පිරී ඇත.

ස්නේහයේ පණකුරු

ගෑනු ආසයි උණුහුම් වෙන්න. වෙලාවකට අයිස් කන්දක් වගේ හීතල වෙන්න. එහෙම ගෑනු හිතක දිග පළල කියවලා දිය කරන්න පුළුවන් උණුහුම් කෝපි කෝප්පයක් වගේ රස්නෙ තියෙන තෙත පිරිමි හිතකට විතරයි. පරිස්සම් කරන්න, හෙවණ දෙන්න, පුංචි හිතුවක්කාරකම් ළඟ පිරිමි එකම එක ඇහි බැල්මකින් පුච්චද්දි පිච්චෙන්නත් නොකීවාට ගෑනු හරි ලෝබයි. ඇල් මැරිච්ච බැඳීමක් පපුවෙ අලවන් හති වැටිච්ච මං මන්දිරගෙ අළුපාට ඇස් ඇතුළෙන් හෙව්වෙ මට අතැරුණ ලෝකය වෙන්න ඇති. තව මැරිලා තිබ්බ මගෙ හිතට පැන් අහුරක් වෙන්න ඇති. මේ වෙව්ලන දෙතොල් අග්ගිස්සට හිනා ඇබිත්තක් එක්ක හීනෙ පින්තාරු කරගන්න දේදුනු පාට වෙන්නත් ඇති. ඔය මෙකී නොකී හැමදේමත් එක්ක මට කවදාවත් හරිහැටි නොලැබුණ ආ

නුඹ නාඬන් සඳ සාවී

දන්නවද? අමාවී... කැස්බෑවා විය සිඳුරෙන්, අහස බලනවා වගේ, ලෝකය දිහා බලන්න එපා මැණික... ඔයාව අතරමං වෙයි... - කේසර සංදීප් විකුම්තිලක - ආදරේ කියන්නේ, නවාතැන්පලක් නම්, එකම නවාතැන්පලක, දෙවතාවක්, ඇයි දෙවියනේ මාව අතරමං කළේ.... - අමාවි විහංගනා වනිගරත්න - උඹව මම ප් රතික්ෂේප කරනකොට, ඉවසීමෙන් ආදරේ දීලා, මම උඹට ආදරේ කරනකොට, ඇයි අමාවී, මගෙන් ඈතටම යන්න ගියේ... - ඉමේෂ් සත්සර විකුම්තිලක -