Confirmation Email Sent

අසීමා

සීමාව විශ්වයේ තියෙන දෙයක් නෙවෙයි. ඒක ඔයා නිර්මාණය කර ගන්න දෙයක්. සීමාවන් නොමැති ඉසව්වල නිදහසේ ඇවිදගෙන යන්න ආසයි නම්, දැන්ම ඔය මෝහනීය නින්දෙන් අවදි වෙන්න. ඔයාගේ දේ මගේ - මගේ දේ ඔයාගේ කියලා බෙදීම් නැති විශ්වීය ප් රේමයේ කිමිදෙන්න යතාර්ථය සුණු විසුණු කරන චාරිකාවක් අරඹන්න.

බිසෝ උරුමය

වජ් රය නම්වූ සුන්දර ගිරි රාජධානියේ මහරජුට දාව දාසියක කුසින් උපන් මායා කුමරිය ඇගේ උපතින් දෙවන දින සිට රාජකීය වෙදනාගේ කෲර වෛද් ය පරීක්ෂණයක ජීවී මෙවලම වන්නේ පිය රජුගේම අවසරයෙනි. අනාගතයේ එන්නාවූ යුද්ධයකදී ජීව අවියක් වන්නට නියම කර රති කාම කලාවන්හි නිපුණ කරවමින් අභිරූපී ඈ උස්මහත් කරනුයේ සතුරු රජුගේ දිවි තොර කිරීම වෙනුවෙන්මය. වජ් රයේ මහ රජුගේ අතිජාත දියණී යැයි මුසා දොඩමින් ඈ සතුරු රජු වෙත බිසෝ කොට යැවීම පසුපස ඇත්තේ වසර ගණනාවක රාජ් ය තාන්ත් රික කුමන්ත් රණයකි. අධිරාජ බෑණනු වූ වර්ධාර මහරජු සුරූපී කුමරි වෙසින් තමුන් වෙත එළැඹෙන මරණය දෝත පා පිළිගනීද? ජීව අවියක නොකියවා, අත් හැර දැමූ හදවත ඔහු කියවා ගනීද? මරණ

නිදහසේ රැජිණ 1 - අඳුරු අධිරාජ්ය

ඒ ක් රි.පූර්ව 17 වන ශතවර්ෂයයි. හික්සෝවරුන් ඊජිප්තුව යටත් කරගත් අඳුරු කාලපරිච්ඡේදයයි. හික්සෝවරුන් යනු වෙනත් රාජ් ය වලින් පැමිණි කුමාරවරුන්ය. මේ කෘෘර ඒකාධිපති පාලකයන්ගේ ආක් රමණයත් සමගම ඒ වනතෙක් ඊජිප්තුවේ පැවති සාධාරණත්වය,කෘෘරකම,ආත්මාර්ථකාමී බව ඉස්මතු විය. ඊජිප්තුවට බලපෑ මේ ආක් රමණික පාලනයෙන් බේරී අවසානයේ ඉතිරි වූයේ තීබසය නම් වූ කුඩා රාජ් යය පමණි. තීබසය පාලනය කළ ටේටි රැජිනගේ දියණිය ආහොටෙප් කුමරියයි. ඊජිප්තුව, ආක් රමණිකයාගේ කෘෘර හස්තයෙන් ගලවාගැනීමට ඉදිරිපත් වූයේ ආහොටෙප් කුමරියයි. ඉතින්; තම මෑණියන් වූ ටේට රැජින, සැමියා වූ සීක්වෙන්, සුරතලා වූ සිනාසෙන්නා සහ ආවතේවකරු වූ ක්වාරිස් සමග මේ දරුණු පාලකයා පර

සෙනෙහස

තත් හසුන්

"ආදරේ... ඔයා...? මිස්ටර් කේෂර... ඔයා දන්නවද ආදරේ කියන වචනේ තේරුම? මුලින් මාව දැක්කම ඔයා ආවේ මොන හැගීමෙන්ද කියලා ඔයා හොඳටම දන්නවා ඇතිනේ. ඔයාට ඕන වුණේ මාව තවත් එක සෙල්ලම් බඩුවක් කරගන්න. දැන් ඒක කරගන්න බැරි වුණාම, මගේ මුරණ්ඩුකම ඉස්සරහා ඔයාගේ පිරිමි අභිමානය පරාජය වුණාම, ඔයා ඒකට 'ආදරේ කියලා ලේබල් ගහනවද? මොන තරම් විහිළු කතාවක්ද ඒක?" දුෂේනි කරුණාරත්න "දන්නවද දුෂේනි? මේ ලෝකේ හීලෑ කරන්න බැරි කිසිම සතෙක් නැහැ. අකීකරු අශ්වයෝ පවා හොඳට මෙල්ල කරගන්න මම දන්නවා. ඒ වගේම ඔය උඩගුකම වුණත් වැඩිකල් තියාගන්න බැරි වෙයි. ඒ වගේම තමයි දුෂේනි. මට අනුව ගැහැනු කියන්නේ හරිම නිස්සාර සත්ව කොට්ඨාසයක්. හරියට ගිටාර් එකක තත් වගේ.

මූදු පුත්තු

මගේ අම්මාගේ උපන්ගම දෙවිනුවර. මසකට සැරයක් වත් ගම බලා යාම ඇගේ ජීවන චක් රයේ කොටසක් වුනා. පැය පහක් තිස්සේ, මුහුදු බඩ මාර්ගයේ යන වෙහෙසකාරී ගමනට මගේ කැමත්තක් තිබුනේම නැ. ඒත් මිරිස්සට ළඟා වෙනකොට මට පුදුමාකාර නිස්කලංකයක් දැනෙනවා. ඒ මුහුද නිසා. ඉර බැහැගෙන යන ඒ දසුන සෝලියස් මැන්දිස් මහත්මයා ඇදපු සිතුවමක් වගේ. මට තාම මතකයි ඒ වර්ණාවලිය. දියඹේ පාවෙන පොඩි පොඩි ඔරුවල හුරුබුහුටි බව ටිකකින් කරුවල වැටුනම, ඒ ඔරු වල දිස්නේ ගහන මූදූ ලාම්පු, මන් පහුකරගෙන යන්නේ දිව් යලෝකයක් නේද කියලා හිතුනා. ගමට ලංවෙනකොට මට කිරි අම්මාගේ අලගොඩු හොද්දෙයි, කොස් මැල්ලුමෙයි සුවඳ දැනෙන්න ගන්නවා. කිරි අම්මාගේ කුඩා නිවස තියෙන්නෙ මුහුදට මායි

සමනල පාලම

දන්නව ද සෙනනු..." "මොකක්ද? මේ ලෝකේ හැමෝටම තවන්ට ගැළපෙන ම කෙනා ජිවිතේ එක් වරක් හෝ දෛවය මුණ ගස්සනවා... ගොඩක් අයට එයාව මඟ හැරෙනවා... ඒ අය වැරදි අය එක්ක ජිවිතේ පටන් අරන් දුක් විඳිනවා..... ඒත්......ඉතා ම සුළු පිරිසක් ඒ හරිම කෙනාව අඳුන ගෙන ජීවිතේ සැබෑ සතුට අත් විඳිනවා.... හරියට ඔයාගේ දෙමව්පියන් වගේ... වගේ අම්මා තාත්තා වගේ... එයාලා ගොඩක් වාසනාවන්ත යි. හ්ම්ම්... ඇත්ත... ඔයා හරියට භාවනාවක් වගේ සහන් වගේ හිත ගිනි ගන්න හැව වෙලාවෙ ච ඇවිත් නිවලා දානවා.... ඒකට ඔයාට ගොඩක් පිං....

රුවනාකර

මහත්තයා මං වෙනුවෙන් මේ කරන දේවල්වලට මං මහත්තයට ආපිට ණය පියවන්නෙ කොහොමද කියලා මං දැනගෙන හිටියෙ නෑ. මං ඒ ගැන කියනකොට මහත්තයා එක එක විහිලු කතා කියලා මට හිනා වුණා. මේ ගෙදර ඉන්නෙ අර කාකි ඇඳුමෙන් මං දැකපු නීතිගරුක පොලිස් නිලධාරියා නෙමෙයි. බොහොම සැහැල්ලුවෙන් ජීවත් වෙන ප් රියමනාප ඉලන්දාරියෙක් සතියට දවස් දෙකක්වත් මහත්තයා ගෙදර ආවා. එහෙම දවසට මගෙ හිතේ මහත්තයා ගැන තිබුණු ගෞරවේටයි පැහැදීමටයි අමතරව මොකද්දෝ අමුතු සීතල සුවඳ හැඟීමක් තියෙනවා කියලා මට නොදැනුණා නෙමෙයි. ඒත් එහෙම හිතන එකත් පාපයක් කියලා මගෙ යටිහිත මට කිව්වා. අහසෙ හඳ තිබුණට, ඒ හදේ ලස්සන පොළොවෙ ඉඳන් බැලුවට, හඳ අයිති කරගන්න හිතන එක මහ මෝඩකමක් කියලා මම

නීල වර්ණ

මමයි මගේ නංගි, අනූජායි දෙන්නම ආදරය කරලා තිබුණෙ එකම කෙනෙකුට... ඒ අපේ ගෙදර නවතින්න ආපු කුලී නිවැසියාට...

අයන්

ප්රේමයේ පරිච්ඡේදය

එයින් පසු උදා වූ අතිශයින්ම වේදනාකාරී කාල පරිච්ඡේද වලදි අස්විද නම් යකඩ මිනිසා ගොඩ නැඟුණු බව මම දනිමි. දුක නැමැති ගින්නෙන් මා නැවත නැවතත් දැවුණෙමි. මතකයන් නැමැති සිසිල් ජලයේ ගිලෙමින් ඒ දැවීම සන්සිඳවා ගත්තෙමි. දරාගැනිම් නැමැති කුළු ගෙඩි පහර වලින් පන්නරය ලැබුවෙමි. අවසානයේ අභ් යන්තරයෙන් සහ බාහිරින් යන දෙපසින්ම අතිශයින්ම ශක්තිමත් වූ අයෙකු ලෙසින් මම නිර්මාණය වූවෙමි.

යකඩ කූරු

නවකතාවක් යනු අතිශෝක්තියෙන් ගොතනා ලද මුසාවකි. ලේඛකයෙකු උත්සහා ගන්නේ මේ මුසාව හැකි තරම් සත් යක් ලෙස පාඨකයාට ඉදිරිපත් කරන්නටයි. අනුර දිසානායක යනු ලේඛකයෙකු සතු මේ වගකීම මැනවින් තේරුම්ගත් ලේඛකයෙකි. රහස් පරීක්ෂක ශානරයේ නවකතා 34 ක් ලියා පාඨක ප් රසාදය නොමදව දිනා ගන්නට සමත් වීමේ රහසයි ඒ. රහස් පරීක්ෂක නවකතාවක් ලිවීම යනු අභියෝගයකි. පාඨකයාගේ විශ්වාසය දිනා ගැනීම පහසු නොවේ. ඒ විශ්වාසය පොත පුරාවට රඳවා ගැනීම ඊටත් වඩා අසීරුය. පනස් වසරක් පුරා දිව යන මේ යකඩ කූරු පොතේ කතාවද එවැන්නකි. කිසිඳු විටෙක පාඨකයාගේ දෙනෙත් පොතේ පිටු තුළින් ඈත් නොකරන තත්වයට පත් කිරීම අනුර සතුව ඇති දක්ෂතාවයයි. යම් රටක සාහිත් ය ක්ෂේත් රයට ඇතුළ