Confirmation Email Sent

ඇහැට ඇහැක්

''එහෙනම් මොකද්ද රස්සාවක් කරන්න ඔච්චර හදිසිය. අන්න බලන්න ලස්සන." ඔහු කීවේ පිහිනුම් තටාකයේ අනික් පස පෙන්වමිනි. එහි ගැට්ට මත දුඹුරු පැහැති හිසකෙස් සහිත ගැහැනු ළමයෙක් වාඩි වී සිටියාය. යටට ඉතා කුඩා රෙදිකඩකින් මැසූ කලිසමක් පමණක් ඇඳ සිටි ඇය තනපටයක් ඇද නොසිටි බැවින් ඇගේ කුඩා පියයුරු සෙලවෙමින් තිබුණේ ඇය කකුල් සොලවමින් සිටි ලතාවටය. ඇගේ දෙතන ඉතා සුන්දරව, උල් හැඩැති වූ අතර රෝස පාට දෙතනේ තනපුඩු චොකලට් පැහැයෙන් කැපී පෙනෙන ලෙස තිබුණේය.''

බටහිර පෙරමුණ නිහඬයි

මා තරුණ ය; වයසින් වසර විස්සකි. එසේ වුව ද, හව්හරණක් නැති බව, මරණය, භීතිය හා ශෝක අගාධයක් මතින් රඳවා ඇති තකතීරු හරසුන් බවක් හැරෙන්නට, ජීවිතය ගැන අන් යමක් නොදන්නෙමි. මිනිසුන්, එකිනෙකාට එරෙහිව අවි අමෝරා ගන්නා තැනට කටයුතු කෙරෙනු ද, නිහඬව, කිසිදු දැනුවත් බවකින් තොරව, අමන ලෙසින්, යටහත් පහත් ලෙසින් හා අහිංසක ලෙසින් එකිනෙකා මරාගන්නා බව ද දකින්නෙමි. ලෝකයේ තියුණුම බුද්ධිමතුන්, යුද අවි ද, එමෙන්ම ඒවා වඩාත් සුලලිත හා විරස්ථායි කරලනු සඳහා වදන් ද නිර්මාණය කරනු මට දැකිය හැකි ය. එමෙන්ම, මෙහි අප අතර මෙන්ම, ඉන් ඔබ්බේ, ප් රති-පාර්ශ්වයේ ඉන්නා මගේ වයසේ සියලුම මිනිස්සු මේ දේ මෙලෙසින්ම දකිති. මගේ පරම්පරාවේ සියල්ලෝ මේ ස

ආකාශ ගංගාවරෝහණ

සංචාරකයෙකුට ඉන්දියාව තරම් අභියෝගාත්මක දේශයක් මිහිපිට නැතැයි කීම අතිශයොක්තියක් නොවේ. ඓතිහාසීය, සාමාජීය හා පාරිසරික වසයෙන් ඒ වනාහි වෛවර්න බහුරූපේක්ශ (kaleidoscopic) දර්ශනයකි. එය රිසි සේ නැරඹීම සඳහා යමෙකුගේ ජීවිත කාලය වුව මදි විය හැකි ය. නැරඹීම යනුවෙන් මා අදහස් කරන්නේ හුදෙක් දෑසින් දැකීම නොවේ. ඉන්දියාව යනු, ප් රගාඪ පන්ති පරතරය හා පසුගාමී සංස්කෘතික ලක්ශන තිබියදී, ඉවසීමෙන් භුක්ති විඳිය යුතු රසවත් ආහාරයකි. ඉන්දියාව තුල කිසිදු මගියෙකු කාංසිය වැලඳී මිය යන්නේ නැතැයි රස්කින් බොන්ඩ් පැවසී ය. සංජීවනී රූපසිංහගේ චාරිකා සටහන් රස විඳින ලාංකිකයෙකුට තමා ලඟපාත ගමකට නෑගම් ආ සෙයක් හැඟේ. දකුනු ඉන්දීය ජන ජීවිතය කතුව

හිමකඳු පසුකර

පෙරදාක අම්මා ගෙන ආ කොළ පාට කොට කලිසම හා සුදු පැහැ ඇති කමිසය ඇඳගත් මම කිරිඅම්මාගේ විධානයක් එනතුරු දොරකඩට වී වැස්ස දෙස බලා සිටියෙමි. එහෙත් කොහේ යන්නට දැයි නොදන්නෙමි. කිරිඅම්මා දොර ළඟට විත් කිරි පුතා යමං යැයි කීවාය. කිරිඅත්තා ගෙතුළ සිට මොනවාදෝ කියනවා ඇසුණි. දොරකඩට හේත්තු කර තිබූ තල් අතු දෙකෙන් එකක් දිගහැර මට දුන් කිරි අම්මා අනෙක දිගහැර ඔළුව ආවරණය කරගෙන යමක් කියවමින් එළියට බැස්සාය. කිරිඅම්මා සමඟ මොරසූරන වැස්සේ මේ ඇරඹූයේ දුර ගමනක පළමු පියවර බව ඇසින් නොදුටු කිසිවකු සටහන් කර ගත්තේදැයි නොදන්නෙමි... සාධාරණය හෝ අසාධාරණය පුද්ගලයා මත රැඳෙන බවත්, පන්සලක් යනු ආදරය හෝ කරුණාව ලබන තැනක් නොව ජීවිතය පුහුණු කරන ත

භානුට පිස්සු

ප් රීති රන්දෙනිය පාඨකයන් අතර ප් රකට කිවිඳියක ලෙසිනි. ඇගේ සෙසු සාහිත් ය නිර්මාණවල ද මෙම කවිත්වයේ සලකුණු නොමඳව දැකිය හැකි ය. විශේෂයෙන්ම ඒ ලකුණු පවතින්නේ උපයුක්ත බස්වහර තුළ ය. ඉතා කෙටි වැකිවලින් යුත් ඇගේ සරල බස කාව් යමය හැඩයක් උසුලයි. පද ලාලිත් යය ද, පද සංඝටනාවන් ඇසුරේ මතුවන රිද්මය ද කවියට ඉතා සමීපයි. එය ඇගේ සාහිත් ය කෘතීන්ට සුවිශේෂී අනන් යතාවක් හිමිකර දෙයි. 'භානුට පිස්සු නවකතාව ද මෙම ලක් ෂණයෙන් පෝෂිත ය. 'භානුට පිස්සු ඇගේ සත්වන නවකතාවයි. අත්දැකීම විසින් ද, දැක්ම විසින් ද, යටිපෙළ විසින් ද ඇගේ නිර්මාණ භාවිතාව ශක්තිමත් කරන කෘතියක් ලෙස එය අපගේ අවධානයට ලක්වේ. මූලික වශයෙන් ස්ත් රී චරිත කිහිපයක් මූලික ක

සිංහල කවියේ හෘදයංගම ලකුණ - විමලරත්න කුමාරගම

මම නීල්

"හෙලෝ... ඒ සිය ප් රිය බිරිඳගේ අයියාගේ කටහඬ ය. ඔහු ඉන්නේ කොළඹ කාර්යාලයේ ය.ඇමතුම ආවේ කොළඹ සිට ය. අන්න අරූට බෝම්බ ගහලා...මරලා...'' අයියා, නීල්ට කියන්නේ විස්මය මුහුණේ දල්වාගෙන විය යුතු ය. ආ... බෝම්බ ගහලද?...' 'ඔව්... ඌ මැරිලා...' 'ආහ්.. නීල් නොදැනම සැනසුම් සුසුමක් ඔහුගෙන් පිටව යන්නේ ය. එය තාත්තාගේ ආත්මයට තමන් එක් කළ මඳ පවනක් වනු ඇත. තමන් නිසා මගේ තාත්තාට මැරෙන්න සිද්ධ වුණා කියන හැඟීම ඔහු තුළින් ලිහිල් වන්නේ, මෙවැනි ඝාතන සිදුවන විටදී ය. කිසිවකු විසින් හෝ එය කරනු ලැබිය යුතුය.

දෙවන ලෝක යුද්ධයේ නාසි අභිරහස්

දශක ගණනාවක විමර්ශනයකින් පසුව පවා තෙවන ජර්මානු රාජ් යය එහි සියලු රහස්වලින් කොටසක් තවමත් සගවාගෙන සිටියි. ඉතිහාසය විසින් ඉතිහාසයේ සිදුවූ සියල්ල වාර්තා කර ඇත. එහෙත් දෙවන ලෝක යුද්ධයේ ලේඛනගත ඉතිහාසයට යටින් කිසිදා සම්පූර්ණයෙන් ආලෝකමත් නොවූ අඳුරු සෙවනැලි ද ඇත. ඉතිහාසඥයන්, නිධන් සොරුන්, සහ කුමන්ත් රණ පිළිබඳ ව සොයා යන්නන් දිගින් දිගටම ප් රහේලිකා අතර සිර කර ඇත. ඇඩොල්ෆ් හිට්ලර් සැබැවින්ම ඔහුගේ බංකරයේ දී සියදිවි නසා ගත්තා ද? නැතහොත් අතිශය ප් රවේශමෙන් සැලසුම් කරන ලද ගැලවීමේ මාර්ගයකින් පැන ගියා ද? නාසින් අත්පත් කරගෙන සිටි යුරෝපයේ කොල්ලකන ලද රත් රන්, කලා කෘති සහ ස්වර්ණාභරණ සහිත අතිවිශාල ධනයට කුමක් සිදු වූයේ ද

අතුරුදහන් වූ ගුරුතුමියගේ අබිරහස

අතුරුදහන් වූ ගුරුවරියගේ අබිරහස නමින් මෙසේ එළිදැක්වෙනුයේ කැරොලින් කීන් ලේඛිකාවගේ "the secret at lone tree cottage" නම් කෘතියේ සිංහල අනුවාදයයි. එය ඇගේ තවත් ජනප් රිය ළමා රහස් පරීක්ෂක කතා මාලාවක් වූ "dana girl's mystery" කතා මාලාවේ දෙවැනි කොටසයි. ඩානා ගැහැනු ළමයින්ගේ ප් රථම රහස් පරීක්ෂක කතාව වූ පැරණි ලාම්පුවේ අබිරහස' මින් පෙර ඔබ කියවා ඇතැයි සිතමි. නමුත් මෙම කෘතිය කියැවීමට එය අදාළ නොවන්නේ මෙම කතා එකට එකක් සම්බන්ධ සේ වෙන වෙනම කියවා රසවිඳීමට හැකි පරිදි ලියා තිබෙන නිසාය. 1934 තරම් ඈත කාලයේ ලියැවී තිබෙන මෙම කතාවලට පසුබිම් වන්නේ එකල අඩු ජනගහනයක් විසූ, තාක්ෂණයෙන් එපමණ දියුණු නොවූ, අන්තර්ජාලය වැනි නවීන පහ

බාබරාගේ පුනරාගමනය

සිනාලන්තය

සිනහව, විහිළුව, හාස් යය නිරතුරුවම මිනිස් දිවිය ප් රබෝධමත් කරයි. මෙලෙස නිර්මාණය වන කතාන්තර 'රස කතා වශයෙන් හඳුන්වා දිය හැක. බාල, තරුණ, මහළු යන සෑම වයස් කාණ්ඩයක්ම, සෑම තරාතිරමකටම අයත් සෑම පුද්ගලයෙක්ම උපහාසයෙන් පරිපූර්ණ වන මෙම රස කතා ඇසීමට බෙහෙවින් ප් රිය කරති. සිනාරස ගන්වන හාස් යෝත්පාදක කතා තුළින් එම කතා අසන්නා විඳින මිහිර, සතුට හා විනෝදය අපමණය. බොහෝවිට ඒවා අසන්නාගේ සිත අමන්දානන්දයෙන් පුරවාලන්නට සමත් වේ. අප ජීවත්වන සමාජයේ පවතින බොහෝ කවටකම්, අඩුලුහුඩුකම් හා පුරසාරම් වඩාත් රසවත්ව ඉදිරිපත් කිරීමට ගත් උත්සාහයක අගනා ප් රතිඵලයක් ලෙස මෙම රස කතා එකතුව හඳුන්වාදිය හැක.

දිෂ්ටි මන්ත්ර මාලාව