Confirmation Email Sent

ආයුබෝවන්

පොළවට අහම්බෙන් පැලවෙන ජීවයන් තියනවා. ඒවා හැමවෙලාවකම යථාර්තයට එහා යන දෙයක් හොයනවා. යථාර්තයේ භෞතික දේවල් එක්ක නොපෙනෙන අධ් යාත්මයේ ශක්තියන් සටහන් කරනවා. මෙහෙම භෞතිකත්වය සහ ආධ් යාත්මය එක්ක සටනින් ඇඹරිලා ජීවිතේ යුෂ එලියට ගලායන ඕනෙම කෙනෙකුට උස් කඳු මුදුනකදී සාතන්ගෙන් වරයක් හමුවනවා.

සිලෝනිකාවේ ඉංජිනේරුවා

පේරාදෙණිය විශ්ව විද් යාලයේ ඉංජිනේරු විද් යා උපාධිධාරියකු සහ ශ් රී ලංකා විවෘත විශ්වවිද් යාලයේ ව් යාපාර පරිපාලනය පිළිබඳ පශ්චාත් උපාධිධාරියකු වන උපාලි ඒකනායක ශ් රී ලංකා සිමෙන්ති සංස්ථාවේ සහ ලංකා විදුලිබල මණ්ඩලයේ විදුලි ඉංජිනේරුවකු ලෙස දීර්ඝ කාලයක් කටයුතු කර ඇත. සිමෙන්ති කම්හලේ වැඩිදියුණු කිරීම් සඳහා විදේශීය ඉංජිනේරුවන්ගේ සහභාගිත්වය ඇතිව කරගෙන යනු ලැබූ විශේෂ ව් යාපෘති වෙනුවෙන් ක් රියාශීලී දායකත්වයක් දැරූ ඔහු විදේශ රටවල් රැසක පුහුණුවීම්වලටද සහභාගි වී ඇත. කුඩා කල සිටම විවිධ නිර්මාණ කටයුතුවලට උනන්දුවක් දැක්වුවද මේ ඔහුගේ පළමු ප් රකාශිත නවකතාවයි.

දූපතේ ජීවිතේ

මන්නු

මල්ලි...කෙනෙක් කරදරයක ඉන්නකොට ඔහොම හිනා වෙන්න හොඳ නැහැ කියලා ඉස්කෝලේ කියලා දීලා නැද්ද?" අක්කා නෝක්කාඩුවෙන් කීවාය. ''අනේ කරදරේ පිස්සුද? රෑ බදුල්ලෙක් කියන්නේ කොච්චර පුංචි සතෙක්ද එයාට ඔයා කියනවා වගේ මෙච්චර විතර එකක් තියෙන්නේ කොහෙද?" එවර තාත්තාටද මහ හඬින් සිනහවක් ගියේය. තාත්තිත් මට හිනාවෙනවා. මේ අන්දරේ කියන ඒවට හිනා යනවනෙ. "හූ.. හූ. අන්දරේ අන්දරේ "සද්ද විද්ද පළඟ පතිර අන්දරේ මම වෙමි. රිදී කලේ රන් කොතලේ බීපු මට නිකං කළේ දිය නැති විය පිපාසෙට කොට්ට මෙට්ට ඇඳ ඇතිරිලි තිබූ මට මෙහෙමත් කල්යාද පළු වීර ගස් යට ඉතා මිහිරට ගයමින් ඔහු සිමෙන්ති බංකුවේ අතපය දිගහැර අන්දරේ මියගිය ඉරියව්වට වැතිරුණේය. ''පුතා'' තාත්තා

අකුරු මිතුරු

උත්තම පුරුෂ

අග්නිදිග ආසියාවේ රත්මිණ ; කාම්බෝජය

කාන්ති විජේතුංග මහත්මිය අප රටේ රාජ් ය සේවයේ දෙපාර්තමේන්තු ප් රධානි සහ අමාත් යාංශ ලේකම් වැනි ඉහළ තනතුරු හොබවා ඇත. ඒ අතරතුර අපට ඇය හමුවන්නේ ලේඛිකාවක ලෙසයි. නවකතා, කෙටිකතා, ශාස්ත් රීය. මෙන්ම නිර්මාණාත්මක ලේඛන රැසක් ඇය විසින් රචනා කර තිබේ. ඒ අතර සංචාරක අත්දැකීම් ඇසුරෙන් රචනා කර තිඛෙන ග් රන්ථ විශේෂ ස්ථානයක් ගනී. මෙවර ඇය පාඨක සමාජය වෙත කාම්බෝජයේ සමාජ සංස්කෘතික, දේශපාලන, ආර්ථික සහ ආගමික වටපිටාවෙන් තොරතුරු ගෙන එනුයේ ආනුභවික අධ් යයනයක් ලෙසය. එනම් අත්දැකීම්, නිරීක්ෂණ සහ පුද්ගල හමුවීම් ඔස්සේ ය. ඇයට ලියන්නට කියන්නට මොනවට හැකියාව ඇත. මේ පොත හුදු සංචාරක විත්ති සටහනක් පමණක් නොවේ. සෞන්දර්යාත්මක ගවේෂණයක් ද, වි

බෝඩිං කතා

එකපාරටම සටපට සත්තපඩි වෙන්න මේ මෑණියෝ කෑ ගහන්න පටන් ගත්තා. හහ් හහ් හහ් පිරිසිදු නෑ පිරිසිදු නෑ මේකි පිරිසිදු නෑ... මට කියවෙන්නෙ නෑ සාස්තරේ.." මම අන්දුන් කුන්දුන් උඩ බැලුවා බිම බැලුවා. ගෑනි මට ඔරෝනවා. බෝඩිමේ අක්කයි අයියයිත් මූණ දිහා බලනවා. අපි දවල් චිකන් කාපු හින්දද දන්නෙ නෑ" අයියා අක්කගෙන් ඇහුවා. මෑණි අඩි පොළොවෙ හැප්පුවා. කොණ්ඩෙ කඩා ගත්තා ත් රිශූලයකුත් ගත්තා කාලි මෑණියක්ගේ පිළිමෙ ගාවට ගිහින් අම්මා අම්මා චුස් බුස් වැස් ආම ආමා ගගා මොනවද කිව්වා. ඊට පස්සෙ හැරුණා බෝඩිමේ අක්කා දිහාට හෙනම කරුණාවෙන් අම්මා කවුද මේකි මේකි පිරිසිදු නෑ ශුද්ධ භූමිය කිළුටු කළා අම්මා මෙකි. මට සාස්තරේ කියවෙන්නෙ නෑ අම්මා මේකි ක

සංසාරික පොරොන්දුව

ආත්මයක් පාසා එන ඔහුගේ සුවද, ඔහුගේ පහස... කඳුළු වැඩිවුණා ද්වාරිගේ ඇස්වල. හිස නොඔසවාම හිස මත වූ ඔහුගේ දෑත ගෙන දෙතොලට තදකර ඈ, දැඩි සීතලක් දැනුණත් උමතුවෙන් සිපගත්තා ඔහුගේ දෑත. "මං දිහා බලන්න රත්තරන්... ඔහුගේ වචනත් සමග මිශ් රව ඇසුණේ ඉකිබිඳුමක්. සීතල දෑත පපුවට තද කරගෙන ඈ හිස එසවූවා, දෙනෙත් පියාගෙනම. "සුදු නෝනා... මගේ රත්තරන්... වචන නෑ පිටවෙන්නේ ද්වාරිගේ මුවින්. කඳුළු ගලන නෙත්වලින් ඈ බලා උන්නා සඳීවි දෙස. මං ආවා මගෙ දෝණි. අඬන්න එපා මගෙ රත්තරන්... අනිත් අතත් කවුළුව තුළින් යැවූ සදීව් ඇගේ හිස අතගෑවේ උතුරා යන ආදරයක් නෙත් තුළ රඳවාගනිමින්. ''ම... මං... මං... ද්වාරීට බෑ කතා කරගන්න. ''මට සමාවෙන්න රත්තරන් මෙච්

වහලක් නැති මාලිගාව

"මෙය ත් රාසජනක වූ, සිතුම් ග් රහණය කරගන්නා වූ කතාන්දරයකි. කියවා හමාර වන තුරු ඔබ එය පසෙක නොතබනු ඇත. -නිව්යෝර්ක් ටයිම්ස්- හුදෙකලාව සහ දුරස්ථභාවයට පත්වීම නිසාම එකිනෙකාට සමීප වූ ජෝර්ජ් සහ ඔහුගේ අහිංසක මිතුරා ලෙනී, අසරණයන්ටම පොදු වූ සිහිනයක අතරමං වෙති. එනම්, තමන්ටම කියා නිවහනක් හිමි කරගැනීමයි. කැලිෆෝර්නියාවේ සැලිනස් නිම්නයට පැමිණ රැකියා ලබාගන්නා මේ දෙදෙනාගේ පැතුම් බොඳවී යාම මහා ලේඛක ස්ටෙයින් බෙක් දුටුවේ කුමන අයුරකින්ද? රොබර්ට් බර්න්ස් කවියාගේ ජනප් රිය පැදි පෙළක දැක්වෙන කතා පිංචකින් හැඟවෙන පරිදිය. මීයන් විසින් ඉරිඟු යායක සාදන ලද පුංචි කූඩුව මිනිසුන් විසින් නගුලෙන් හාරා විනාශ කර දමන ආකාරයටය. තව දුරටත්

අපි වගේ අය

ස්ත් රිය නමැති සිතියමෙහි මාවත් හතක අප රැගෙන යන කතා හතක් මෙහි සම්මුඛ වෙයි. ඉතා සාමාන් ය සේ පෙනෙන තැනකින්, සීදුවීමකින්, දෙයකින් පටන් ගෙන විවිධ සංකීර්ණ මාවත් ඔස්සේ ඒ සංචාරය සිදු වෙයි. ඒ මාවත් පාර කියන්නේ ස්ත් රී ආත්මය වෙතටය. ස්ව ආත්මීයත්වය පිළිබඳ ස්වච්ඡන්දතාව අහිමි වී යාම, දෙන ලද සංස්කෘතික නිර්මිත තුළට තම පැවැත්ම ඌනනය වීම වැනි තේමාත්මක මාවත් ඔස්සේ සිදුවන මේ කැටුව යාම, පාඨකයාගේ සිතීම් කලාපයේ ස්ත් රී - පුරුෂ මනුෂ් ය පැවැත්ම පිළිබඳ නව සිතියමක් නිර්මාණය කරනු සමත් වෙයි.

දුර දසුනක හිරු ගිනිගෙන

අප පසුකර ඇත්තේ කිනම් සමාජ කාල වකවානුවක් ද යන්න තේරුම් ගැනීමෙහිලා ''කවියේ'' මැදිහත්වීම ඉතිහාස ම ය සාක්ෂියක් ලෙස අති ප් රබල වේ. මෙම කෘතියට ඇතුළත් කවි, කිවිඳියන් විසින් රචිත සිය ජීවිත මත හෙළන ලද බලහත්කාරයට එරෙහිව පැණ නැගුන ඒවා ය. එහි කෝපය, වේදනාව, විරෝධය, සටන්කාමීත්වය මහ ආදරය තැවරී ඇත. සිංහල පාඨකයාට දුරස් දෙමළ කිවිඳියගේ හදබස කියවා ගැනීමට සහ තමන් තුළට හැරී බැලීමට කවුළුවක් මෙම කවි මතින් විවර කර ගත හැකි ය.