Confirmation Email Sent

ඒ සමනලුන් මියගියේ මා නමින් නම්?

හීත අරණේ මල් කිණිති, අහස හූරන හීන, කටු තුඩු, සිනා, දිය වෙන පර්වත, රතු පාට හැන්දෑව, මල් නටන ගුමු ගුමුව අතරින් පෙරී එන සෞන්දර්ය ප් රවාහයක් සමග ජීවන වියමන් හි සොඳුරු, ගැඹුරු පැති පිළිබඳ සියුම් චින්තාවලියක් මේ කවි සමුච්චයෙ හි කැටපත් කර තිබේ. ඒ සමනලුන් මියගියේ මා නමින් නම් ? කාව් යාවලිය ගගන ලක්සර වර්ණකුලසූරිය නම් නෑඹුල් කවියාගේ සම්ප් රාප්තිය යි. ඔහුගේ ප් රතිභා මහිමය, මානව හා සමාජ නිරීක්ෂණය ද මෙහි කැපී පෙනේ. සතතාභ් යාසය ඔස්සේ පරිණතිය කරා ළඟා විය හැකි වාසනා ගුණය මෙම කවියාට ඇති බව සටහන් කරනුයේ සන්තුෂ්ටියෙනි. " තිඹිරියාගම බණ්ඩාර "...එහෙත්, කාව් යමය ගොඩ නැංවීම හරහා, තවමත් නො වෙනස් ව පවතින, රටේ කේන්ද් රී

හීන එක්ක හිනාවෙන්න

සේපාලිකා සුවඳ නිසලි වටේ දැවටෙනකොට ඒ සුවඳත් එක්කගෙන නිසලි අක්කගෙ ලෝකෙටත් පියැඹුවා. නිසලි පුංචි කාලෙ අක්ක එයාට වඩා ගොඩක් ලොකු ලස්සන තරුණ කෙල්ලෙක්, එයා හරි ලස්සනට ඇඳුම් ඇන්දා... ලස්සන ලස්සන අඩි උස සපත්තු දාගෙන ගමන් ගියා. අක්ක එක ගවුමක් එක පාරයි ඇන්දෙ. ඊළඟ දවසෙ එයා ඒක ඇන්දෙ මොකක් හරි වෙනසක් ඒ ගවුමට කරල. ගවුමෙ කර, අත්, ඉණ වෙනස් කර කර එක එක මෝස්තර කරන්න අක්ක හරි දක්ෂයි. නිසලි ඒ කාලෙ හරිම හිතේ අමාරුවෙන් හිටියෙ එයාට අක්කගෙ ඇඳුම් අඳින්නයි සපත්තු දාන්නයි බැරි හින්දා. අක්ක වගේ ලස්සනට අඳින්න, සපත්තු දාන්න, ඇහිබැම ලස්සනට හදන්න නිසලිත් නොඉවසිල්ලෙන් බලාගෙන හිටියෙ.

ත්රාස - අකුර ප්රකාශන

මැතිව් සහ බ් රයන් ගල් ගැසී වේදිකාව දෙස බලා සිටියා මිස මට පිළිතුරු දුන්නේ නැත. මැතිව්ගේ කට ඇරී තිබුණේය. ඔහු ඇස පිය සැලුවේ නැත. බ් රයන් ආසනය දෑතින්ම අල්ලාගෙන සිටියේය. වර්ණ ගන්වන ලද පිටුපස තිරය ක්ලික් හඬ නංවමින් පහත් වෙමින් තිබුණි. අප තිදෙනාම තිගැස්සී සිදුවන්නේ කුමක්දැයි සිතාගත නොහැකිව බලා සිටියෙමු. වේදිකාවේ බිත්තිය සාදා තිබුණේ අළු පැහැ ගඩොල්වලිනි. බ් රයන් සහ ළමුන් කිහිපදෙනෙක් පසුගිය දින කිහිපය පුරාම වෙහෙසී ඒ මත සිතුවම් ඇඳ ගඩොලින් ගඩොල වර්ණ ගැන්වූ බව මට මතක් විය.

අපූරු සායම් මීයා

බිහිසුණු හොල්මන් පඹයා

නූතන පද්ය කාව්ය සංහිතා

නූතන පද් ය කාව් ය සංහිතා - ප් රතිශෝධිත මුද් රණය පළ කිරීමෙහි ලා සම්පාදකවරයාගේ අරමුණ වූයේ නූතන කවියෙහි කැඩපතක් පාඨකයා අබිමුව තැබීම නොහොත් නූතන කවියෙහි තියුණු හරස්කඩක් නිර්මාණය කිරීම යි. 40 දශකයෙහි පටන් නූතන කවි එකතු පළ කරන්ට පුරෝගාමිවූවාහු මීමන ප් රේමතිලක (නවීන පද් ය රචනා), සාගර පළන්සූරිය (පද් යාවලී) වැනි ප් රකට කවීහු ය. සංස්කෘතික දෙපාර්තමේන්තුව විසින් ද (නව පද් ය මාලා), මහාචාර්ය ආරිය රාජකරුණා (සිංහල කාව් ය සංග් රහය), මහාචාර්ය විමල් දිසානායක (නව කවි සරණිය) වැනි විශ්වවිද් යාලයීය ආචාර්යවරුන් විසින් ද කොළඹ (නව කවි සංග් රහය), කැලණිය (සංගෘහිත සිංහල පද් ය) වැනි විශ්වවිද් යාලයීය සිංහල අධ් යයනාංශ විසින්

පිළිකාවක් සමඟ තෙවසරක්

පිළිකාව සමඟ නොසැලෙන මනසකින් යුතුව ගෙනගිය අරගලය දකින - දුටු ලක්ෂ සංඛ් යාත මානවයිනට මෙය ධෛර්යයේ පණිවුඩයක්ම වේවා!. චාමර ඉතිරි කොට තබා ඇති මේ සටහන කියව විට වැටහෙනුයේ ඔහුගේ රචනා ශෛලිය පිළීකාව වැඩි දියුණුවූ තරමටම වැඩි දියුණු වී ඇති බවයි. මෙය කියවා බලා හැකි තාක් සතිය වඩන්නග අවසන ඔබේ පිහිටට සිටිනුයේ වඩන ල ද සතිය පමණකි. තෙරුවන් සරණයි ! උඩඊරියගම ධම්මජීව හිමි නිස්සරණ වනය මීතිරිගල 11742

නාගයාගේ සාක්ෂිය (උකුසු ඇස 1)

මනා පෙනුමක් ඇති සමන්ත වත්තක රැකියාවක් සොයා ආවේ ඇයි? ඔහු හමුදාවෙන් පැන ආ අයෙක්ද? නැතිනම් අපරාධයක් කොට සැඟවී සිටීමට පැමිණියා ද? මේ සඳහා නාගයාගේ සාක්ෂිය කොතරම් වැදගත් වේ දැයි බලමු.

කළු හදවත

සිංහරාජ අඩවියේ සිට විහාරහේන ගම්මානයට පැමිණෙන අතරතුර දකින්නට ලැබෙන වංගු දහයෙන් පහළට වංගුවක් වංගුවක් පාසා ගල් මත හැපෙමින් පල්ලම් බැස්ස ඔහුගේ ප් රේමය දෙනියාය නගරය මැද්දෙන් දිව ඇවිත් පල්ලේගම පාරට හැරුණේ සත්මාල ඇල්ල මෙන් වේදිකා හතකට කැඩෙමින් ය. සත්මාල ඇල්ල ඉහළ මුදුනේ සිට දිය මතින් වේදිකා හතක ගැටී ඔහුගේ ප් රේමය දිය පහර දිගේ පහළට ගලා ආවේ ය. සුන්දර දෙනියායම සීතල සුළං රැල්ලකින් වෙළාගනිද්දී පුර පසළොස්වක පොහොය නිමිත්තෙන් කොළවෙනිගම පන්සලේ ඝණ්ටාරය නාද වන අයුරු ඇසුණේ ය.

තර තුන්කට්ටුව

දොස්තර කැස්පාර් රැගත් රිය, නිවසක සාලයට වඩා ආලෝකවත් පුළුල් පදික මාවත දිගේ ඇදී යන විට වීදි පහන් දම්වැලක් රිය පසුකර පිටුපසට ඇදී ගියේ ය. පහන් එළි වීදුරු ගෝල තුළ පිරැවූ උණු කිරි සේ දිස් විය. කුඩා කෘමි වලාවෝ ගුමු හඬ නඟමින් පියාපත් ගසා විත් වීදුරු ගෝල වටා මැරී වැටුණහ. රථය වේලි දිගේ පෙරැළෙමින් මෙන් ඇදී යන්නේ උස් ගල් තාප්ප පසු කරගෙන ය. මේ තාප්ප මත දිගු ජීහ්වයන් පිටතට දමාගෙන, දෑතින් පලිහ දරා සිටින ලෝකඩ සිංහයන් සවි කර ඇත. පාමුල ඇති දිය ගලන්නේ තද කම්මැළිකමිනි. කළු දිලිසෙන තාර මෙන් ය. නගරය උඩු යටිකුරු වී දිය මත පතිත වී තිබේ. නගරය පාවී වෙනතක යාමට යත්න දරත ද එය නිෂ්ඵල ය. ඒ වෙනුවට ප් රතිබිම්බය දියැවී මුදු රන්

ඩිවෝස්

ආදරේට දෙවෙනි අවස්ථාවක් නෑ තාරකා... තියෙන්නේ එකම එක අවස්ථාවයි... ඔයා ඒ අවස්ථාව මිස් කරගත්තා... කවදාවත් තමන් ආදරේ කරන කෙනෙක් බඳින්න හොඳ නෑ... කසාද බදින්න ඕන තමන්ට ආදරේ කෙනෙක් විතරයි... ඔයා පරක්කුයි... ගොඩාක් පරක්කුයි... දැන් කරන්න දෙයක් නෑ... ගුඩ් බායි තාරකා...