Confirmation Email Sent

නුඹ සුළඟ වගේ ඇවිදින්

"මෙන්න මේ දේ හොඳට අහගන්නවා.. එදාත් කිව්වා. අදත් කියනවා.. තමුසේ මගේ.. මගේ විතරයි.. මට දවසක අයිති කරගන්න බැරි නම් අර ෂෙහාන් කියන එකාටවත් තමුසෙව අයිති කරගන්න ලැබෙන්නේ නෑ. මං තමුසෙට ගොඩක් ආදරේ කරනවා ආන් යා.. මං පිළිගන්නවා මං ආදරේ කරන විදිය අනිත් උන්ට වඩා වෙනස් වෙන්න පුළුවන්.. ඒත් මං තමුසෙට ගොඩාක් ආදරෙයිනේ.. ඒ වගේම තමයි කවදාවත් මං තරම් ඔය කිසිම එකෙක්ට තමුසෙට ආදරේ කරන්න බැහැ.. මං ඉන්නකම් ඒකට ඉඩ දෙන්නෙත් නැහැ.. මේ ගේ ඉස්සරහා පෝරුවක් ගහනවාද..? එහෙම නැත්තන් සුදු කොඩි ගහනවාද කියන එක තමුසෙම තීරණය කරනවා.. මොකද මං දේකට ආදරේ කරනවා නම් ඒ දේ ලබාගන්න මම ඕනම එකෙක්ව මරන්න වුණත් දෙපාරක් හිතන්නේ නෑ.. ඒ කෙනා තමුසෙග

දරා හිඳිමි මං

මං දණිස් දෙකට බර දීලා නැගිටල ගිහින් එල්ලුණේ බිත්තියට හේත්තු වෙලා ඉන්න දිවිගෙ බෙල්ලෙ. ඒ ඇස් විසල් වුණේ බලන් ඉද්දි. මං එබුණේ ඒ ඇස් වලට. "මට ඔයාව දෙනවද දිව්? මං ඇහුවෙ ඒ ඇස් දිහා බලන්. ඒ ඇස් හරි ලස්සනට හිනා වුණා කියලයි මට දැනුණෙ. එහෙම්ම දිව් එයා මාව ඇඳේ පෙරළ ගත්තේ මගෙ හද ගැස්ම අසාමාන් ය වේගෙකින් ගැහෙද්දි. මං ඇඳන් ඉන්න එයාගෙ කෝට් එක ගලවපු දිවි මගේ ඇස් වලට එබුණා. ඒ ඇස් වල තිබ්බෙ අමුතුම කාන්තියක්. මං ඒ මුණ දිහා බලන් හිටියා. වේගයෙන් ගැහෙන ළමැදට ඇස් අරත් ගියපු දීව් එක පාරටම මගෙ ගතට මුළු බරම දීලා මුණටම එබුණා. ඒ හැඩි දැඩි සිරුරෙ බරට මුවෙන් ඉකියක් පිටවෙද්දී. * දීව්.. දීව් එයා මොකුත් නොකියා මගේ දෙතොල්වලට ඒ

හීතල මල් වැහි

ප්ලීස් මාව ක්වාටස් එකට දාන්න. මට මෙහෙම ඉන්න බැහැ ඇස්වල කඳුලු පුරවගෙන මං කියද්දි ඩේමියන් ගැස්සුණා. කඳුලු කියන්නෙ පුදුම මායමක්. අංශුමාත් රයක වේදනාවක් නැතුව මං වට්ටපු කඳුලු වලට ඩේමියන් කලබල වුණ තරමට ඒ මායාවෙ ඩේමියන් පැටලුන වග මට හොඳටම දැනුණා. ඒ ගැස්මෙන්ම ඩේමියන් මාව හරහට ඔසවලා ගත්තෙත් මගෙ අකමැත්ත අංශු මාත් රයකට මායිම් නොකර. ඉතිං ඊළඟ පියවරට අපි හිටියෙ ඩේමියන්ගෙ කාරයේ. මොනවද කන්නේ...... බඩගින්න තිබ්බත් කන්න බැරි තරමට මං ස්ට් රෙස් වෙලා ඉන්නෙ ඔයාගෙ මේ බිහේවියර් පැටන් එක නිසා මිස්ට ඩේමියන් දුණුසිංහ. මට බයයි තරහයි ලැජ්ජයි. ඇයි මෙහෙම කරන්නෙ....? ආයෙමත් නපුරුම ස්වරයකින් කියලා දැම්මෙ ඩේමියන්ගෙ හැසිරීමට මං

තුන්සිත්

කරන්න නැත්නම් මැරෙන්න මගේ ජීවිතේ ආදර්ශ පාඨය වුණේ ඒක. ජීවිතේ මොන දේටත් වඩා මම ආදරේ කළේ 'සටන් කලාවට' ජීවිතෙන් මට සටනක් වෙයි කියලා කවදාවත් හිතලා තිබ්බේ නෑ. ඒත් හිත දෙකට ඛෙදාගෙන දෙනෙකුට ආදරේ දෙන ගමන් මට හිතත් එක්කම සටන් කරන්න සිද්ද වුණා.මම ඇත්තටම ආදරේ කළා. -ධනිෂ්ක හෙවත් ඩැනි - මම දැනගෙන හිටියේ ජයග් රහණය ගැන විතරයි. පරාජය කියන්නේ මට අම්හිරි මාතෘකාවක්. ඒත් එකම එක දවසක් කොල්ලෙක් මට රිද්දුවා. ඒ රිදුම මට හැමදාම මතක තිබ්බා, ඉතින් මටඕනේ වුණා පළිගන්න. ඒත් කවුද හිතූවේ පළිගන්න හිතපු ගිනින්ම ආදරේ කරන්න හිතෙයි කියලා. ඉතින් මට ආදරේ නොකර බැරිවුණා වෙන කෙනෙක්ට අයිතියක් තියෙනවා කියලා දැන දැනත් මම ආදරේ කළා. -හංසිකා

මෝසම් වැස්ස - සිලිකා ප්රකාශන

මාෂා ඔහුගේ ශක්තිමත් බාහු අතරට සිරවී උණුසුම්ව උන්නාය. විලවුන් සුවඳ මුසුවූ ඔහු ගනේ සුවඳින් පෙනහළු පිරෙද්දී ඇවිලුණු හැඟුම් තවත් ගිනියම් විය. ඈ ඉණ වටා වැටී තිබූ යදම් වැනි බාහු තවත් සිරවණු දැනිණි. ඔහුගේ සිරුරේ කොටසක් තරමටම තදින් ඈ ඔහුට ඇලී උන්නාය. මහසෙන් සූරියබණ්ඩාර ඉහළට එසවුණු ඈ වතේ සුසිනිඳු තොල් පෙති මත සිය බැරැති මහපටැඟිල්ල ගෙන ගියේය. ඇය වෙව්දුවාය. ඔහුගේ මුව තිබුණේ ඇයට හුස්මක් දුරිනි. ඇගේ සැලෙන පිරුණු රත් දෙතොල් යන්නම් විවර වූයේ සිප ගැන්මකට ආරාධනා කරමිනි. "i want to kiss you right now. ඔහු මත්වූ ස්වරයෙන් ඇගේ සවනතට කෙඳිරුවෙන් දැනුණු උණුසුම් සුසුම් පහසින් ඇය කිති කැවුණාය. වෙනත් ග් රහලොවකින් ඇසුණාක

රේල් ගෙදර

උඹ උඹේ කිරිල්ලිව කොහේ හංගගෙන හිටියත් අහස්... මං ඒකිව හොයාගන්නවා. ඊට පස්සෙ මං ඒකිගෙ තටු කපන්නෙ උඹ ඉස්සරහ උඹට පේන්න. ඒකි විඳවන්නෙ උඹ හින්දා කියලා උඹට දැනෙන්න ඕන අහස්... මගේ පළිගැනීම සම්පූර්ණ වෙන්නෙ එතකොට මේඝ විමලරත්න - "පුළුවන් නම් උඹ ඒක කරපන් මේඝ. ලෝකෙ කොහේ පීරලා හරි කමක් නෑ. පුළුවන් නම් පිනිබිඳු හොයාගනින්. මොකද උඹේ හිතේ පැසවන පළිගැනීම කවදාවත් සම්පූර්ණ වෙන්නෙ නෑ. පිනිබිඳු ඉන්නෙ එයාගෙ ජීවිතේ පරෙස්සම්ම තැන. උඹට කවදාවත් ලං වෙන්න බැරි තැන අහස් සේනාධීර -

අසෙනිය ගෙත්තම්

"දන්නවද අවි...මිනිස්සුන්ගෙ ජීව්තේට හරිම කෙනා එන්නෙ එක පාරයි . ඒ බැඳීම ජීවිතේට ආවම අපිට තේරෙනවා මෙයා තමයි මං වෙනුවෙන් මවපු කෙනා කියලා. ඒ කෙනාව කිසිම බාහිර ප් රශ්නයක් නැතිව අයිති කරගන්න තරම් මම වාසනාවන්ත වුණා." "ඒත්...නොහිතපු විදියට ආපු ප් රශ්නයකින් මට එයා නැති වුණා කියලා හිතද්දි තව ජීවත් වෙලා වැඩක් නෑ කියලා හිතෙනවා නේද? මම සුයිසයිඩ් කරගන්න ගියේ ඔයා නැතිව තවත් ජීවත් වෙන්න බැහැ කියන තැනටම මාව වැටුණු නිසා..." එත් මම ඒ තීරණය ගත්තෙත් ලොකු සිහිකල්පනාවකින් නෙමෙයි කියලා මට මතකයි අවී. ඒ වෙලාවෙ මම හිටියේ අමුතුම ලෝකෙක. එක මොකක්ද කියලා කියන්න මට තේරෙන්නේ නෑ. මතක් වෙද්දිත් ඇඟ සීතල වෙනවා."

අතරතුර

මම සැලොන් එකට කිව්වෙ කෙස් වැටියම රෝස පාට කරන්න කියලා එතකොට පරණ කල්කි නැති වෙයි. අලුත් කල්කි උපදියි. ඒ උපදින්නෙ කායා අතීතය කන්දක් නාය යනවා වගේ නාය ගියාවේ. බොර පාට මහ දිය කදක් එක්ක ගහකොළ, ගේදොර කඩා බිඳ ගෙන එන නාය යාමක් වගේ සලකුණක්වත් නොතබා කල්කිව අරන් යන්න කායාට උපදින්න. සතුටට වැඩි වටිනා දෙයක් මිනිස් ප් රාණියෙකුට තීයෙන්න බෑ. ඔයා හැමදාම සතුටින් ඉන්න.

වැස්ස නුඹ වගේ

බිඳුණු අරටු

ජීවත් වෙන්නෙ රළු බොරළු පොළවෙ පය ගහලා. එතකොට මට කටු ඇනෙනවා, ගල් පතුරු ඇනෙනවා හොඳට දැනෙනවා. මිනිස්සු හුස්ම ගන්න හැටි උඹට ඇහිලා තියෙනවද? උන් හූල්ලන හැටි උඹට දැනිලා තියෙනවද? උන් ගෙ ඇස් වල කඳුළු උඹ දැකලා තියෙනවද? ඉසුරංග මේ ලෝකෙ ඉන්නෙ මිනිස්සු වර්ග දෙකයි. එක ගොල්ලක් හූරගෙන කනවා. අනිත් අය පෑගිලා තැලෙනවා. මේ අන්ත දෙක සමපාත කරන්න හදපු මිනිස්සු අද මහ පොළොවෙ නිදනවා. හස්මින ගහම උපද්දන කොළ මෝරලා, කහ ගැහිලා දුඹුරු පාට වෙලා ආපහු වැටෙන්නේ ඒ ගහේ පාමුලටම තමයි හස්මින. නාරද හාමුදුරුවෝ

මිනිසුන් අතර - ඇම්.ඩී. ගුණසේන

රුසියානු තානාපතිතුමාගෙන් විශ්ව සාහිත් ය තුළ රුසියානු සාහිත් යයට හිමිව ඇත්තේ අද්විතීය ස්ථානයකි. විශේෂයෙන්ම රුසියානු සාහිත් ය ශ් රී ලාංකිකයන් අතර මහත් ජනප් රියතාවක් ඉසිලීමට සමත් වූ සාහිත් ය කලාවක් වේ. දශක ගණනාවක් පුරා රුසියානු සාහිත් යයට ආදරය හා ගෞරව කරන ශ් රී ලාංකික ජනතාවට රුසියානු හා සෝවියට් සාහිත් ය කෘති සිංහල සහ දෙමළ භාෂාවන්ට පරිවර්තනය කිරීම හරහා ඒවා දිගු කාලයක් පුරා අධ් යයනය කිරීමට අවස්ථාව ලැබුණි. මෙම පරිවර්තනය මොස්කව්හිදී, දේශීය පරිවර්තකයින්ගේ සහයෝගයෙන් සිදුකරන ලදී. මෙම දැවැන්ත සාහිත් ය සංස්කෘතික ව් යාපෘතිය වර්තමාන කාලයේදී මන්දගාමී වී තිබුණ ද කොළඹ රුසියානු මන්දිරයේ 'රුසියානු සාහිත් ය කවය'

දෙරටක් යා කළ තලෙයිමන්නාරම් දුම්රිය

එම්. ජී. නාපේවිතාන මහතා කලක පටන් ලංකාවේ දුම්රිය සේවය හා එහි ඉතිහාසය පිළිබඳ උනන්දුවෙන් හැදෑරීම් කරන තරුණ විද් යාර්ථියෙකි. එකී ව් යායාමේ ප් රතිඵලය නම් ඔහු විසින් සම්පාදිත "දෙරටක් යා කළ තලෙයිමන්නාරම් දුම්රිය නමැති කෘතියයි. මාර්ටින් වික් රමසිංහයන්ගේ "මඩොල්දූව කෘතියේ එන බාලප්පු කොළඹ සිට ඉන්දියාවට රේල්ලෑවෙන් යෑම සඳහා ටිකට් ගැනීම කුඩා අපගේ සිත් තුළ යම් ප් රශ්නයක් දැන වූ සිදුවීමකි. කල්යත්ම මන්නාරම් දුම්රිය මාර්ගය, තලෙයිමන්නාරම් දුම්රිය ස්ථානය හා ඉන්දු ලංකා දුම්රිය සේවය පිළිබඳ අපගේ දැනුම පුළුල් වූයෙන් එකී ප් රශ්නය දුරුවිය. "දෙරටක් යා කළ තලෙයිමන්නාරම් දුම්රිය නමැති කෘතියේ පරිච්ඡේද නවයක් පුරා නාපේවිතාන ම